Vanmorgen, half 8 stap ik in mijn peugot en rijdt richting Heerenveen. In Heerenveen aangekomen zie ik dat er een kind valt en dat moeder er onhandig bijstaat. Er zitten op haar fiets een grote baby en een peuter. Het meisje wat gevallen is moet zelf haar fiets omhoog takelen. Ze is hooguit 5 jaar.

Ik besluit te stoppen. Zet mijn auto aan de kant en neem mijn EHBO kistje mee. " Kan ik helpen" , Is mijn vraag waarop de moeder mij verbaast aan staart en " ja graag zegt". Ik help het meisje overeind en zie dat haar knie stuk is. Een pleister is gauw geplakt en ze kunnen hun weg vervolgen. " Bedankt, wat vriendelijk wordt er gemompeld. Ik loop terug naar mijn auto en vervolg mijn weg.

Vorige week bij de etos in Drachten was er een oude dame die haar spullen in de scootmobiel moest hebben. Het lukte niet en ik bood aan om te helpen. Dankbaar maakte ze gebruik van mijn aanbod. Ik was klaar en ze reed zomaar weg! Hoe ga je om met vriendelijke mensen?

" Vriendelijke mensen, wat doe je ermee"?, is de slogan van SIRE. En inderdaad deze mevrouw wist zich geen houding te geven. Iemand die zomaar stopt.... het lijkt mij de normaalste zaak van de wereld om mensen te helpen. WAt zou ik ervan vinden als ik op de fiets zit met mijn 4 oppaskinderen en er valt 1 en niemand kan/komt me helpen? Ik weet het niet.

Nu wil ik mezelf niet ophemelen want ik ben niet zo geweldig. Het is heel normaal om iets voor de ander te doen. Maar wat mij opvalt is dat die slogan van SIRE in de praktijk eigenlijk  heel waar is en dat dat erg raar is. Hoe heeft het zover kunnen komen die individualisering. Een betere Maatschappij begint bij jezelf nietwaar. In iedergeval, mijn goede daad van de dag heeft plaatsgevonden. Een hele fijne dag vandaag!

Groetjes Dorien