Gister was ik in het Karmel klooster. Jan Hofstra sprak een tijdrede. Er waren roomboterkoekjes,  mooie woorden, weib und gesang.

Het was mooi er even te zijn.  Ik durf niet samen te vatten wat Jan Hofstra gezegd heeft, en dat moet ik ook niet doen.

Ik moest wel denken aan een tekst uit de bijbel die ik hieronder schrijf. Er zijn veel meningen over hoe en wat, dit is er een van.

Gedeelte uit de brief van Paulus aan de Efeziers: 4: 25-32

"Legt daarom de leugen af en spreekt de waarheid ieder met zijn eigen naaste, omdat wij leden zijn van elkander.

Geraakt gij in toorn, zondig dan niet: de zon mag niet over een opwelling van uw toorn onder gaan; en geeft de duivel geen voet.

Wie een dief was, stele niet meer, maar spanne zich liever in om met zijn handen goed werk te verrichten, opdat hij iets kan mededelen aan de behoeftige.

Geen liederlijk woord kome uit uw mond, maar als gij een goed (woord ) hebt, tot opbouw, waar dit nuttig is, opdat zij, die het horen, genade ontvangen. En bedroeft de Heilige Geest Gods niet, door wie gij verzegeld zijt tegen de dag der verlossing

Alle bitterheid, gramschap, toorn, getier en gevloek worde uit uw midden gebannen, evenals alle kwaadaardigheid.

Maar weest jegens elkander vriendelijk, barmhartig, elkander vergevend, zoals God in Christus u vergeving geschonken heeft.

Ik spreek niet meer

soms lekken woorden

op een stenen tafel

Mijn tong,

stukje bij beetje

kapot gekauwd en uitgescheten

De keel is dichtgeplakt

met opgehoopte liedjes

Ik heb me gek geglimlacht

m´n staart kapot gekwispeld

Ik spreek niet meer

soms lekken woorden

op een stenen tafel

als een pissebed

terwijl de steen wordt weggenomen

ben ik temidden van geweldenaars

die menen mij en zich te kennen

ik vlucht in verlangen

verdrinken in je oksel

ik loop tussen je haren

het vergeten in

om in je zachtheid

te sterven

ach dat je dan kon zeggen

zo zijn de dingen

en zo zijn ze niet

maar waarom zou je

en dat je dan naar huis toe strompelde

en men je overgaf

je dan met grond bedekte

en jij werd aarde

maar dat voordat je langzaam overging

er nog wat lucht vanuit je longen

langs een stemband streek

en dat er iemand was

die hoorde

dat je zei

ik hou van jou

(zondagmiddag 20-6-10  15.00 uur   www.janketelaar.nl     www.dekruidhof.nl )

Daar heb ik soms echt

Geen zin in hoor

Dat het met woorden moet

En dan met woorden

woorden uitleggen

Alsof je met dorst

wat aan je dorst kunt doen

Dit slaat misschien

wel nergens op

maar dat krijg je

er nou van

Er is stil verdriet

zoals er stil geluk is

En mensen die denken ongelukkig te zijn of gelukkig.

Maar hoe je er ook aan went, of overvloed die soms verkeerd is.

Er komt hier water uit de kraan, we hebben eten en elkaar

zolang het duurt