Jemig jonges, toe nou toch even

voor het geld dat je aan 1 liter benzine uitgeeft

koop je een brood en een liter melk, met gemak, soms wel 5 kg aardappels

En als straks het gas op is, als straks het water

hier over de dijken slaat,

dan gaan we mijnenvelden ruimen

we irrigeren een stuk woestijn

en dan gaan we daar heen.

We stoppen een aardappel in de grond

en dan groeien er 10 nieuwe aan,

als je 'm even met rust laat.

En dan gaan we rustig

terwijl de boel wat groeit,

een beetje schoffelen en zo,

een beetje op bezoek als iemand gammel is.

Vooral rustig blijven,

beetje wandelen met een parasolletje

beetje zwetsen hoe mooi het wordt

en veel free huggen.

Dat komt allemaal wel goed,

gewoon, beetje gek doen,

doen wat je niet laten kan

en laten wat je niet doen kan

dat komt allemaal wel goed

Heb net met mijn broer Sietze naar Buitenhof gekeken. Dat vinden we een fijn, en een wat minder schreeuwerig programma. Er is voor de gasten wat meer tijd, zodat ze elkaar, ook wel eens uit laten praten. Dat vind ik prettig, vrijheid van meningsuiting.

Wouter Bos sprak over de gezondheidszorg, Alexander Pechtold over Europa. Ik vind het lastig om hier weer te geven, in verkorte vorm, wat er nu precies gezegd werd. In verlengde vorm trouwens ook, misschien speelt luiheid me parten.

Hoe dan ook, wat me het meeste opviel, was dat Pechtold prachtig sprak, over de geschiedenis, over voordelen, en vooroordelen,over samenwerking binnen Europa op bv  gebied van ontwikkelingshulp.

En dat je dan, met 27 landen samen, een vuist kon maken, hier hadden we graag een uitgestoken hand gehoord, ik dacht ik zeg ook even wat.

Groeten, liefs, sok praat, Jan

Een voorganger uit Walg en Brak

met rollen op zijn dijen

zag door hetgene dat hij sprak

het dollen in de rijen

vooraan heer Kwaak uit Kwakkelzak

Een kwinkslag uit Kadaverbak

Het moet nu maar eens afgelopen zijn. We hebben het eigenlijk altijd wel geweten, dat doorzichtige geleuter over wel of niet, of hoe het ook zou kunnen. En al dat korte door de bocht geneuzel van die Ketelaar.

Nog eens even wat op een rijtje:

>Potzenmakerij Ketelaar maakt nieuw werk voor Oerol 2011 een installatie genaamd "Wachten op hoog water".  >Dat is niet waar, hij krijgt het niet klaar, het is verschoven naar Oerol 2012, Ketelaar komt nu met "De staat van Nederland"  en ander werk naar Harlingen  in samenwerking met Oerol en Galerie de Vis

>Ketelaar zegt niet mee te doen aan de Kunstroute Smallingerland. > Dat is absoluut niet waar, dat is wel zo, die gek doet wel mee, echt, en het is hartstikke mooi.

> Wat Ketelaar maakt is knetterduur, terwijl het nog warm is, wordt het onder z'n handen weggerukt.  Verder kent hij echt geen mopjes, liedjes of gedichten en hij doet ze ook niet op verzoek.

> Beste mensen, we houden hier over op.

Komt allen, open huis, op a.s. za.16 april en zo.17 april 13.00 tot 17.00   evt.   informatie: 06 42 06 41 13  www.janketelaar.nl  Adres: Sluisdekunst, Tussendiepen 6 Drachten

 zie ook www.kunstroutesmallingerland.nl

Mijn bedrijf  Potzenmakerij Ketelaar hoopt na juni bezig te gaan met een nieuwe Potz. Het schrijven van een partijprogramma voor de Partij voor de Gastvrijheid.

Het moet in elk geval ook gaan, over het te gast zijn op deze aarde, en waarom de een meer gast moet zijn dan de ander, over inzet van werkzoekende handen bij biologische landbouw en in de persoonlijke zorg voor ouderen, taaloverdracht, communicatie zonder woorden, wie goed doet goed ontmoet, en dat, als je mensen als lul de behanger behandelt, er een grote kans bestaat dat ze zich zo gaan gedragen. Met complimenten aan wie dat niet doet. Ook over afbraak van huizen in streken waar mensen hier niet willen wonen , over leegloop van het platteland, het moet gaan over de aarde als gastverblijf , over hoe we de boel achter laten voor wie na ons komen.

Er moet een doortimmert plan geschreven worden voor een op te richten Openbaar vervoersfonds.

Er moet gebrainstormt worden over voordelen van geweldloze weerbaarheid, preventieve Defensie, het maken van vrienden, het (weer) invoeren van een vrijwillige sociale dienstplicht, dat rijmt niet en moet anders verwoord worden maar het is misschien geen gek idee.

Verder ga ik proberen alle overeenkomsten in de verschillende partijprogramma's te destilleren en over te nemen, ( als ze me aanstaan) dat wordt stelen genoemd maar het lijkt me heel handig, om het met elkaar eens te zijn, het schiet niet echt op zo.

Het werken aan schone duurzaamheid, het proberen op te zetten van twee WK's,  de eerste het WK ontmijnen, de tweede het Wk irrigeren. dit zijn ook belangrijke aandachtspunten. Het lijkt me machtig om bijvoorbeeld in de Sahel ( of weet ik veel)  het eerste Wereldkampioenschap Irrigeren te organiseren waarop aansluitend op de nieuwe velden het WK voetbal kan komen, dat wordt echt prachtig

Ik zit hier wat voor de vuist weg te tikken en ga zo aan het werk, hoe het ook is of wordt, ik kan alle hulp gebruiken,

en geef iedereen spreektoestemming  dus ook jullie stelletje rare gasten :)

In 1981 was ik in Israel een tijdje om te werken en afstand te nemen.

Ik werkte bij een broodfabriek in Eilat en ook in een Kibboets. We plukten sinaasappels en citroenen , schoffelden  zonnebloemen in Nirim.

In Eilat bewoonde ik een appartement samen  met een Duitser, 2 Engelsen en 3 Australiers. Het was bijzonder, ik was jong en wat daar bij hoort.

Op een dag kwam Charley, zoals hij genoemd werd, z'n naam was bijna niet uit te spreken vonden we.  Hij was klein, vriendelijk, bijna goedgelovig.  Z'n ouders hadden een sierviskwekerij in India. We zeiden hem niet zo met z'n geld te wapperen omdat niet iedereen aardig was, hij had het los in de zak.

Charley werd een vriend, ik gaf hem mijn adres.

Na 4 maanden ging ik verlangend terug naar huis.

Ongeveer 2 maanden daarna, werd ik ontboden op het Politieburo Drachten, afdeling Vreemdelingenpolitie.

In het kantoortje aangekomen werd ik uitgenodigd te gaan zitten tegenover 2 grote mannen Vreemdelingenpolitie. Er  werd me verteld, dat op de vluchthaven in Rome, een man was aangehouden, die zei naar mij toe te willen gaan.  Het was Charley, en of ik Charley kende, en wat ik van hem wist.  Mijn vraag, of hij iets verkeerd gedaan had, werd ontkennend beantwoord.

Wel moest ik heel goed weten, dat als ik hem uitnodigde en toestond naar Nederland te komen, dan had ik de volledige verantwoording, voor hem en voor zijn gedrag, en alle mogelijke schade die dat met zich mee zou kunnen brengen.

Er werd dusdanig op me ingepraat dat ik Charley in Rome heb laten staan. Ik heb nooit weer wat van hem gehoord.

Inmiddels, zijn voor zover ik weet, de wetten niet versoepeld,  noch de mensen bij de Vreemdelingenpolitie

Wie niet aanstaat wordt verwijderd

Verwijderen wordt gedoogd

Wie dat niet aanstaat gaat maar weg

Zijn dat normale praktijken? Het lijkt zo te zijn.

De PVV doet dat, DWJM doet dat, kinderen doen dat.

En hoe ga je daar mee om, met uitsluiting, buitensluiting, insluiting en verbanning?

Hoe houd je contact met mensen, die in de grote stroom ,niet op de aanvaarde manier mee kunnen/willen komen?

Hoe straf je? Hoe bescherm je? Hoe houd je er bij en zicht? En is dat eigenlijk nodig omdat het toch gaat zoals het gaat?

En hoe is dat bij Drachten Wil Je Meemaken?

No alles dat ik moai tocht

west hat

No wat ik sjoch betsjutting hat ferlen

No wat ik hear

my net mear ferbliidzje kin

No gûle my net mear fersterket

No wat ik rûk

de rook hat fan fermoarde bern

No wurden neait mear sizze

No sjongen klinkt

nee neait, dêr is gjin klank

It is maaitiid no

no it net mear brûst

No sweien my net mear bekoare kin

No alles dat ik moai tocht

Nu alles dacht ik mooi dacht

is geweest

Nu wat ik zie

betekenis heeft verloren

Nu wat ik hoor

mij niet meer verblijden kan

Nu huilen me niet meer versterkt

Nu wat ik ruik

de geur heeft van vermoorde kinderen

Nu woorden niets meer zeggen

Nu zingen klinkt

nee niets, er is geen klank

Het is lente nu

nu het niet meer bruist

nu zwijgen mij niet meer bekoren kan

Nu alles dat ik mooi dacht

Een zich wat overbodig voelende man

stopte overbodige folders

met overbodige artikelen

in mistroostige brievenbussen met stickers

Hij dacht zo´n beetje

bekeek z´n leven

wat hij zoal gezegd had

of gedaan

en of dat ergens iets toe deed

Hij wist het niet

hij had het nooit geweten

En toen hij klein was en men hem vroeg te luisteren

had hij gezwegen

"Meneer?"

"Ja jongen"

"Meneer als ik een wind laat, waar gaat die dan heen?"

"Hij lost op in de kringloop jongen, net als jij, je knippert wat met je ogen, je draait drie keer in de rondte en dan is het al weer afgelopen,

Ja het gaat wel door natuurlijk, maar de vorm verandert,

jij, alles, bestaat uit hele kleine deeltjes

en die hele kleine deeltjes

veranderen steeds van plaats

bijvoorbeeld wat jij nu inademt

is misschien wel een stukje scheet

van een Neandertaler"

Het was die dag, die dagen zo

Dat 20.000 kindertjes

Dat zeiden ze

Ze wisten het niet

Maar ze zeiden het

Mogelijke Mohammedjes

Jezusjes

Einsteintjes

Nobelprijswinnaars

Of andere belangrijke types

Zich met graagte hadden bekeerd

Een echte groeimarkt voor geloof

Hoe jammer stierven zij vroegtijdig aan verhongering

Ondertussen kochten we nieuwe gevechtsvliegtuigen

Ondertussen reden hier ieder jaar

Rechts en links

Werkgever en nemer

Christ en antichrist

Mos en antimos

Miet en Islamiet

Ongeletterde en geleerde

Toon en autochtoon

Humanist en wistvanniks

25 kinderen onder de 12 jaar

naar de eeuwige jachtvelden

Dat is toch maar mooi weer

1 kindje in de 2 weken

Dat speelden bijvoorbeeld hangjongeren, de eerste beste boef

of terroristische organisatie

echt nog niet klaar hoor

Het was die dagen gewoonte

Het land waar dit zich afspeelde

had een primitieve cultuur

Om veilig te kunnen bewegen

had de koning bedacht

moest iedere twee weken een kind

van onder twaalf jaar geofferd worden

Die kinderen werden gevoerd

aan auto's

die dan met grote snelheid

op hen inreden

net zolang

totdat het liefste kind

hard, en grondig geraakt werd

Zij spraken niet tegen