Het is zaterdagnacht, ben om kwart voor 2 opgestaan, leef een beetje op een eiland. Kijk bij email, bovenaan eentje van de Lawei, Iris Kroes heeft gewonnen. Jasses, en ik moet werken en nu zit mijn hoofd vol Iris Kroes en het individu en het collectief.

En nu moet ik dit opschrijven. Er gebeurt van alles, als je wint krijg je vrienden, rijen dik, echte vrienden, zoals Henny Vrienten zong. Wat is mijn motivatie om dit te schrijven, moet Iris'roem nu afstralen op mij. Ik weet het niet maar heb wel wantrouwen over mijn motieven, maar betekent dat dan, dat ik niet mag meegenieten, misschien zelfs trots zijn dat ik in Drachten woon, dat ik nooit met Iris heb gesproken maar haar wel eens echt heb gezien? Ach weet ik veel.

Wat is het toch geweldig, hoe mensen kunnen zijn, hoe een groep en een individu op elkaar kunnen werken, wat is het heerlijk, gedeelde werklust motivatie en blijdschap. Wat schitterend als een eenling de nek uitsteekt, het aandurft om te worden weggehoond en dan tenslotte met trots wordt gedragen.

En of all places, dan kom je uit Drachten. Dat kan toch bijna niet waar zijn, je komt uit Drachten en je breekt landelijk door. Er kijken miljoenen naar je en je redt het, je valt niet flauw, je lichaam weigert niet, je mobiliseert alle kracht die je in je hebt en je redt het.

Het is een beetje sneu voor die andere drie misschien maar ik ben er hartstikke blij om, voor Iris en haar familie en vrienden maar ook voor mij want ik woon in Drachten.

Maar ga ik nu ook nog wat zeggen, ja dat ga ik hartstikke doen. Lieve mensen, bijt je niet vast in je twijfel en kwaadheid, gebruik die energie om iets moois te gaan doen en geef gas.(het gaat hier niet over auto's:), steun en stimuleer elkaar, het wordt prachtig.

Iris Kroes,beste vriendin van me, dank je met hele grote dank, voor je moed en je doorzettingsvermogen en deze prachtige reden tot blijdschap.