Geplaatst: Dinsdag 17 mei 2011 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: gedicht

Gisteren heb ik met een

prachtige oude vlam gesproken

ik had nog bijna niets gezegd

toen ze me zei

dat het vanuit een goed hart kwam

dat het welgemeend was

en dat ze, als ik het niet erg vond

het liefste meteen de diepte in ging.

En ik keek voorzichtig,

naar haar heerlijke decollete,

waaronder zich haar goede hart bevond

En ik dacht van grijp me, grijp me

neem me met je mee

maar dat is natuurlijk niet de bedoeling

als mensen getrouwd zijn

Geplaatst: Maandag 9 mei 2011 - 1 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: gedicht

Je roofde alle sterren die boven mijn hart stonden

Mijn gedachten verwarren zich ik moet dansen

Altijd doe je wat mij op doet zien om mij te vermoeien

Ik kan de avond niet meer over de heggen dragen

In de spiegel der beken vind ik mijn beeld niet meer

De aartsengel heb je zijn zwevende ogen ontstolen

Maar ik nip aan het zoet van hun blauwte

Mijn hart gaat langzaam onder in ik weet niet waarin-

Misschien wel in jouw hand

Overal tast zij diep in mijn weefsels

 

Elske Lasker-Schuler/ vert. Ad den Besten

Geplaatst: Zaterdag 7 mei 2011 - 3 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: ik zal handen wringen

Ik Ben Gong

 

In het lied van mijn gramschap is een ei

En in dat ei zijn mijn moeder en vader en kinderen,

En in dat al is vreugde en verdriet gemengd en leven.

grote stormen die mij bijstand gaven,

Zomerzon die mij gedwarsboomd heeft,

Er is haat in mij, sterk en van oude datum,

En wat de schoonheid aangaat ziet men later wel.

Ik ben inderdaad hard geworden slechts door schilfers;

Als men eens wist hoe mollig ik welbeschouwd bleef

Ik ben gong en watten en sneeuwig lied,

Ik zeg dit en ik ben er zeker van.

 

 

>Henry Michaux/ vert. Koos Schuur<

 

 

 

Geplaatst: Vrijdag 29 april 2011 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: dat 't mooi kan worden

Je rijdt door de straat, je vindt een handdoek of een muts of weet ik veel, je zoekt een hekje of een paaltje of een struikig boompje om het in, of aan te hangen, maar je ziet niet altijd iets geschikst, zou dat ook anders kunnen?

Je bent iets verloren of hebt iets gevonden, je hebt een boodschap of een vraag aan een bepaalde buurt of straat, ga je dan huis aan huis, langs met a4tjes, denk je laat maar? Je zoekt misschien een soort medelingenkast zoals op een camping ofzo, maar is die er?

Zou het misschien makkelijk of handig zijn, als er in de straat een tastbaar communicatiepunt zou komen, misschien ook nog met zitplaats,misschien iets met zonnepaneel, misschien aan een lantaarnpaal of weet je veel?

En hoe moet dat er dan uit gaan zien?

In samenwerking met Museum Dr8888 organiseert de Potzenmaker een landelijke ontwerpwedstrijd.

De inzendingen, zo het leven wil, zullen in 2012 worden tentoongesteld in Museum Dr8888 en op het plein tussen Museum en Bibliotheek.

a.s. Juli is het eerste overleg, zoals het nu lijkt gaan de eerste aankondigingen in september naar kunstacademies en de landelijke grote kranten.

reacties op- en aanmerkingen zijn zeer welkom, en dat ik u groet

Geplaatst: Donderdag 28 april 2011 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Testcategorie

Als een pissebed

terwijl de steen wordt weggenomen

ben ik

temidden van geweldenaars

die menen mij en zich te kennen

Ik vlucht in verlangen

Tussen je haren

loop ik het vergeten in

om in je zachtheid te sterven

 

Geplaatst: Donderdag 28 april 2011 - 1 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: het tragisch realisme presenteert:

Een voorganger uit Walg en Brak

met rollen op zijn dijen

zag door hetgene dat hij sprak

het dollen in de rijen

vooraan heer Kwaak uit Kwakkelzak

Een kwinkslag uit Kadaverbak

Geplaatst: Dinsdag 12 april 2011 - 11 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: het tragisch realisme presenteert:

Het moet nu maar eens afgelopen zijn. We hebben het eigenlijk altijd wel geweten, dat doorzichtige geleuter over wel of niet, of hoe het ook zou kunnen. En al dat korte door de bocht geneuzel van die Ketelaar.

Nog eens even wat op een rijtje:

>Potzenmakerij Ketelaar maakt nieuw werk voor Oerol 2011 een installatie genaamd "Wachten op hoog water".  >Dat is niet waar, hij krijgt het niet klaar, het is verschoven naar Oerol 2012, Ketelaar komt nu met "De staat van Nederland"  en ander werk naar Harlingen  in samenwerking met Oerol en Galerie de Vis

>Ketelaar zegt niet mee te doen aan de Kunstroute Smallingerland. > Dat is absoluut niet waar, dat is wel zo, die gek doet wel mee, echt, en het is hartstikke mooi.

> Wat Ketelaar maakt is knetterduur, terwijl het nog warm is, wordt het onder z'n handen weggerukt.  Verder kent hij echt geen mopjes, liedjes of gedichten en hij doet ze ook niet op verzoek.

> Beste mensen, we houden hier over op.

Komt allen, open huis, op a.s. za.16 april en zo.17 april 13.00 tot 17.00   evt.   informatie: 06 42 06 41 13  www.janketelaar.nl  Adres: Sluisdekunst, Tussendiepen 6 Drachten

 zie ook www.kunstroutesmallingerland.nl

Geplaatst: Maandag 11 april 2011 - 2 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: gedicht

1

Ik verheerlijk en bezing mijzelf, en wat ik voor mij vorder, zult u vorderen voor u, want elk atoom van mijn leven, is een atoom van uw leven.

Ik ga om in de natuur en bepeins hoe zij zich weerkaatst in mijn ziel, ik dwaal rond, leg mij neder en sla een grasspriet gade.

Mijn spraak, elk bloedatoom in mij, is voortgekomen uit deze zelfde grond en uit deze zelfde lucht.

hier geboren, uit ouders hier geboren ook, uit ouders gelijkelijk hier geboren en hun ouders ook,

Ik, nu zevenendertig jaren oud, volkomen gezond, ga uit tot mijn arbeid, hopende die arbeid te kunnen voortzetten tot mijn stervensuur.

Ik laat credo's en theorieen voor wat zij zijn, in mijn beschouwing is hun aanzijn reeds voldoende, maar nooit vergeet ik ze,

Goed en kwaad zijn mij welkom, beide mogen spreken als het leven hun dringt,

Natuur, zonder dwang, en met oerkracht.

8

Walt Whitman, een kosmos, zoon van Manhattan

Onstuimig, vleselijk, zinnelijk,etende, drinkende,leven verwekkende,

Geen sentimentalist, zich niet verheffende boven mannen en vrouwen, zich niet van hen afscheidende,

Niet bescheidener dan onbescheiden.

Ontschroef de deursloten! Ontschroef de deuren zelf van de scharnieren!

Wie ooit een ander vernedert, vernedert mij! En wat ooit gedaan of gezegd wordt komt tenslotte tot mij.

Door mij gaat de stroom der goddelijke wijsheid, in mij de verklaring van leven en toekomst.

Ik spreek het oer-wachtwoord, ik geef het teken der Democratie,

Bij God! Niets zal ik aanvaarden waaraan niet allen op dezelfde voorwaarden deel kunnen hebben.

Door mij spreken verboden stemmen,

Stemmen van seksen en begeerten, stemmen hees nog en ik verwijder de heesheid, Stemmen die laag worden geacht en die ik zal verluiden en verklaren.

Ik leg mij de vingers niet op de lippen, Voor mij zijn de ingewanden even schoon en even hoog als hoofd en hart, De paring is mij niet minder schoon dan mij de dood is.

Ik geloof in de vleze en in de begeerten,

Zien, horen, voelen zijn wonderen, en elk deel en elke vezel van mij is een wonder.

 

Uit de bundel: Door mij spreken verboden stemmen

Walt Whitman/ vert. Maurits Wagenvoort (paar woordjes veranderd JK)

Geplaatst: Donderdag 7 april 2011 - 8 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: welkom

Zaterdag 16 en zondag 17 april  13.00 tot 17.00 uur is de werkplaats weer open voor mensen die even willen komen kijken.

Wegens grote drukte, ben ik de laatste tijd nogal afhoudend geweest, maar nu is er weer kunstroute www.kunstroutesmallingerland.nl   (14 collega's )

Voor wie al eens geweest is, fijn om u weer te zien, voor wie nog nooit is geweest, grijp uw kans, wees nieuwsgierig, kom, kijk, scharrel, het staat u vrij, het is er voor, en ik vind het echt heel fijn, als er mensen komen kijken.

Mocht het zo zijn, dat u iets zou willen kopen, maak dan even een afspraak graag. Prijzen van 50 euro tot 100.000 (zwets zwets). Er hangen geen kaartjes aan. Voor opdrachten, graag, maar er is  een wachtlijst.

Ik ben vorig jaar begonnen aan een groot beeld, een installatie getiteld "Wachten op hoog water". Dit voor het Oerol-festival 2012  misschien ook mooi om alvast wat van te zien.

Verder doe ik gedichten liedjes of mopjes op verzoek.

Vooral als het druk word, loop ik waarschijnlijk rond als kip zonder kop, heb dan ontferming, stoor u niet aan mij, er valt genoeg te zien, watte, ik heb nog wel beroerder meegemaakt :)

Mochten er vragen zijn, nu of volgende week, stel ze, schroom niet.

Vriendelijke groet, tot dan, Jan         www.janketelaar.nl   tel: 06 42 06 41 13

Adres: De voormalig Sluis machinefabriek nu Jan Hofstra reizen aan de Tussendiepen 6 in Drachten (alleen het pand is al dik de moeite waard) (welaan dan nou weten we we het wel zeker :)

 

Geplaatst: Dinsdag 5 april 2011 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: gedicht

Ik heb het stilzwijgen gekend van sterren en zee en de stilte der stad als zij draalt, en het stilzwijgen van een man en een meisje en het stilzwijgen van zieken als hun ogen dwalen door de kamer, en ik vraag: voor welke diepe nood dient de taal?

Een dier in het veld kreunt een paar maal als de dood zijn kleintjes rooft.

En wij staan stemberoofd in het aanschijn der werkelijkheden.

Spreken kunnen wij niet.

 

Een wijsneus van een jongen vraagt aan een oud soldaat, die voor de kruidenierszaak zit: "Hoe hebt u uw been verloren?" en de oude soldaat zwijgt. Of zijn geest trekt uit, want bij de oorlog kan hij niet stilblijven.

Hij keert spottende weer en hij zegt:"Een beer beet het af."

De jongen is verbaasd wijl de oude soldaat weer zacht herleeft de kogelflitsen, de donder der kanonnen, de kreten der gevallenen, hijzelf op de grond, en de hospitaaldokters, de messen, en de lange dagen te bed.

 

Maar kon hij dat alles beschrijven, hij zou een kunstenaar zijn.

Maar was hij een kunstenaar, er zouden misschien dieper wonden zijn die hij niet beschrijven kon.

Er is het stilzwijgen van een grote haat en de stilte van een grote liefde, en de stilte van een verbitterde vriendschap.

Daar is de stilte van een geestelijke crisis waarlangs onze ziel, zo subtiel getormenteerd heengaat met visioenen, nooit te uiten, tot een rijk van hoger leven.

Er is het stilzwijgen van de nederlaag, er is de stilte van onrechtvaardig gestraften en de stilte van stervenden wier hand plotseling de uwe grijpt.

Er is de stilte tussen vader en zoon als de vader het leven niet verklaren kan, al wordt hij daarom misbegrepen.

Er is de stilte die komt tussen man en vrouw, er is de stilte van hen die niet slaagden en de stilte die dekt gebroken volken en overwonnen leiders.

En daar is het stilzwijgen van de ouderdom, te zwaar van wijsheid dat de tong ze zou uiten in verstaanbare woorden aan hen die niet leefden in het hoger domein van het leven.

En daar is de stilte des doods.

Als wij die leven, niet spreken kunnen van diepe ondervindingen, waarom verbaast het u dan dat de doden u niets zeggen van de dood?

Hun stilzwijgen zal worden verklaard wanneer wij hen benaderen.

Edgar Lee Masters/ vertaling Marnix Gijzen (iets aangepast)

Geplaatst: Woensdag 30 maart 2011 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: gedicht

Nauwelijks hadden wij de man zijn broek uitgetrokken, of daar stond hij, in volle omvang en verbaasd over zoveel geestdrift en hij zei blozend: "Hoe durft u?"

En wij zeiden, waar een wil is is een weg, en de beste deugd is dapperheid, als je het wel beschouwt. En de man zei dat het goed was en wij schudden elkaar de hand.

Dit gebeurde in de tijd, toen het gebimbam van de klokken de zondaars waanzinnig maakte, en zij kwamen hun huis uit, hun brillen wegwerpend, en zij gooiden hun krukken weg, en toen de krukken weg waren, gooiden zij hun doeken weg, de roze en de lila halsdoeken,

en toen de lila halsdoeken weg waren, wierpen zij zichzelf weg en zichzelf wegwerpend wierpen zij zich vooruit. En wij kwamen ze tegen op de markt, waar de vaandels bogen voor de keizer.

De keizer was een jongeman en hij had de wereld onder zich en droeg de rijksappel als een breukband, want hij was een flinke man. En hij zei, dat hij zo flink was als maar kon en hij hield de rijksappel hoog voor het volk tot bij zijn adamsappel, en het volk wierp hem appels toe, en iedereen was blij om de appels.

En de man, die wij zijn broek hadden uitgetrokken, stond daar maar  en bekeek zijn noodlot. "Er zit zwavel in de lucht," zei hij "en de rivieren kronkelen voort naar de horizon. En de huizen kraken in zon en wind en de mensen staan bij elkaar als kikkers in de vijver, en alles staat bij elkaar."

En wij namen de vrijheid en spraken tegen hem, terwijl de jeugd om ons heen stond en het algemene lot van de mensheid beklaagde. En een vrouw haalde broodjes uit haar mand en zei: "Aha." En wij allen zeiden: "Aha."

Dit gebeurde in de tijd, toen de jaren zwart werden en zilver in de glans van de eeuwigheid en het rode licht verbleekte en het gezang van de sterren was niet meer.

Richard Hulsenbeck/ vertaling Hans van Straten

uit: Door mij spreken verboden stemmen

Geplaatst: Zondag 6 maart 2011 - 4 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: ik zal handen wringen

Geef Friesland terug aan de Friezen

Geef Limburg terug aan de Limburgers

Geef Zuid Afrika terug aan de Zuidafrikanen

Geef Australie terug aan de Australiers

Geef Amerika terug aan de Amerikanen

Geef Geert Wilders terug aan Geert Wilders

Geplaatst: Zaterdag 5 maart 2011 - 10 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: het tragisch realisme presenteert:

Mijn bedrijf  Potzenmakerij Ketelaar hoopt na juni bezig te gaan met een nieuwe Potz. Het schrijven van een partijprogramma voor de Partij voor de Gastvrijheid.

Het moet in elk geval ook gaan, over het te gast zijn op deze aarde, en waarom de een meer gast moet zijn dan de ander, over inzet van werkzoekende handen bij biologische landbouw en in de persoonlijke zorg voor ouderen, taaloverdracht, communicatie zonder woorden, wie goed doet goed ontmoet, en dat, als je mensen als lul de behanger behandelt, er een grote kans bestaat dat ze zich zo gaan gedragen. Met complimenten aan wie dat niet doet. Ook over afbraak van huizen in streken waar mensen hier niet willen wonen , over leegloop van het platteland, het moet gaan over de aarde als gastverblijf , over hoe we de boel achter laten voor wie na ons komen.

Er moet een doortimmert plan geschreven worden voor een op te richten Openbaar vervoersfonds.

Er moet gebrainstormt worden over voordelen van geweldloze weerbaarheid, preventieve Defensie, het maken van vrienden, het (weer) invoeren van een vrijwillige sociale dienstplicht, dat rijmt niet en moet anders verwoord worden maar het is misschien geen gek idee.

Verder ga ik proberen alle overeenkomsten in de verschillende partijprogramma's te destilleren en over te nemen, ( als ze me aanstaan) dat wordt stelen genoemd maar het lijkt me heel handig, om het met elkaar eens te zijn, het schiet niet echt op zo.

Het werken aan schone duurzaamheid, het proberen op te zetten van twee WK's,  de eerste het WK ontmijnen, de tweede het Wk irrigeren. dit zijn ook belangrijke aandachtspunten. Het lijkt me machtig om bijvoorbeeld in de Sahel ( of weet ik veel)  het eerste Wereldkampioenschap Irrigeren te organiseren waarop aansluitend op de nieuwe velden het WK voetbal kan komen, dat wordt echt prachtig

Ik zit hier wat voor de vuist weg te tikken en ga zo aan het werk, hoe het ook is of wordt, ik kan alle hulp gebruiken,

en geef iedereen spreektoestemming  dus ook jullie stelletje rare gasten :)

Geplaatst: Maandag 28 februari 2011 - 3 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: dat 't mooi kan worden

Laat het Orgel jammeren

Als het goed gaat, heb ik aanstaande zondagmiddag 6 maart, een minioptreden  plusminus 4 minuten, in Vera Groningen. Meindert Talma presenteert zijn eerste dichtbundel en heeft me gevraagd op deze zondagmiddag ook wat  te doen.

Dat doe ik graag, zoals vermeld op de site van Vera duurt het 16.00 tot 17.00 uur.

Het programma begint 16.30, wat mij betreft, en wat betreft wie niet, prachtig als je zou komen, kom voor 16.30 ivm de concentratie.

Er is vrij entree

zie eventueel ook www.janketelaar.nl

Geplaatst: Woensdag 26 januari 2011 - 1 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: dat 't mooi kan worden

Dat is het fijne

van het milieu

Daar hoef je helemaal niets voor te doen

Dat kun je maar beter laten

Geplaatst: Woensdag 26 januari 2011 - 5 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Ik zal handenwringen

Neem 5 arbeidsongeschikte mannen

Scheer 4  de hoofden kaal

Verf  een hoofd het hoofdhaar blond

Goed laten mopperen

Geplaatst: Woensdag 5 januari 2011 - 9 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: het tragisch realisme presenteert:

In 1981 was ik in Israel een tijdje om te werken en afstand te nemen.

Ik werkte bij een broodfabriek in Eilat en ook in een Kibboets. We plukten sinaasappels en citroenen , schoffelden  zonnebloemen in Nirim.

In Eilat bewoonde ik een appartement samen  met een Duitser, 2 Engelsen en 3 Australiers. Het was bijzonder, ik was jong en wat daar bij hoort.

Op een dag kwam Charley, zoals hij genoemd werd, z'n naam was bijna niet uit te spreken vonden we.  Hij was klein, vriendelijk, bijna goedgelovig.  Z'n ouders hadden een sierviskwekerij in India. We zeiden hem niet zo met z'n geld te wapperen omdat niet iedereen aardig was, hij had het los in de zak.

Charley werd een vriend, ik gaf hem mijn adres.

Na 4 maanden ging ik verlangend terug naar huis.

Ongeveer 2 maanden daarna, werd ik ontboden op het Politieburo Drachten, afdeling Vreemdelingenpolitie.

In het kantoortje aangekomen werd ik uitgenodigd te gaan zitten tegenover 2 grote mannen Vreemdelingenpolitie. Er  werd me verteld, dat op de vluchthaven in Rome, een man was aangehouden, die zei naar mij toe te willen gaan.  Het was Charley, en of ik Charley kende, en wat ik van hem wist.  Mijn vraag, of hij iets verkeerd gedaan had, werd ontkennend beantwoord.

Wel moest ik heel goed weten, dat als ik hem uitnodigde en toestond naar Nederland te komen, dan had ik de volledige verantwoording, voor hem en voor zijn gedrag, en alle mogelijke schade die dat met zich mee zou kunnen brengen.

Er werd dusdanig op me ingepraat dat ik Charley in Rome heb laten staan. Ik heb nooit weer wat van hem gehoord.

Inmiddels, zijn voor zover ik weet, de wetten niet versoepeld,  noch de mensen bij de Vreemdelingenpolitie

 

Geplaatst: Maandag 3 januari 2011 - 7 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: gedicht

( voor simon Vinkenoog)

Dit prachtige gedicht

is geschreven met een pen

van 5 pennen voor 1 euro

Deze pen schrijft uit zichzelf

je pakt hem beet en hij gaat vrijwel zonder pauze

Dit mooie lied gaat over mensen van verlangen

deze pen schrijft met vreugdevolle tederheid

over mensen die willen verschillen

hetzelfde daarin zijn, over interessante brillen

en bloesjes ook, ook van die zwarte

en wat gaan wij ons weer aantrekken vanmiddag/vanavond

Deze pen zegt naast u zit een mens

naast u zit u, zit uzelf, dat bent u, gewassen geknipt en of geschoren

met geurtjes, en ook met vlees en zo, van zulke dingen

dus, gedraag u, kijk onopvallend en met mate voorzichtig in de bloesjes

Spreek gepast, niet afgemeten

weest kritisch maar niet vals

verheug u in ons bestaan

stop met wensen, heb lief, bemin

schep vreugde, doe wel, zie niet om

vervang wat u wilt laten door wat u graag zou doen

kom overeind, leef, kijk of het uw laatste uur is, luister

Deze pen is een wonderpen

een wonder hoeft niet duur te zijn

Laat uw wrok varen

kus zonder voorbehoud, indien nog in leven

uw vader en moeder en de mensen van die ruzie laatst

en ook van lang geleden

Vreest niet

plant voort

aai de poes in het licht

einde gedicht

Geplaatst: Zaterdag 25 december 2010 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: zo eerst maar even

Gister was ik in het Karmel klooster. Jan Hofstra sprak een tijdrede. Er waren roomboterkoekjes,  mooie woorden, weib und gesang.

Het was mooi er even te zijn.  Ik durf niet samen te vatten wat Jan Hofstra gezegd heeft, en dat moet ik ook niet doen.

Ik moest wel denken aan een tekst uit de bijbel die ik hieronder schrijf. Er zijn veel meningen over hoe en wat, dit is er een van.

Gedeelte uit de brief van Paulus aan de Efeziers: 4: 25-32

"Legt daarom de leugen af en spreekt de waarheid ieder met zijn eigen naaste, omdat wij leden zijn van elkander.

Geraakt gij in toorn, zondig dan niet: de zon mag niet over een opwelling van uw toorn onder gaan; en geeft de duivel geen voet.

Wie een dief was, stele niet meer, maar spanne zich liever in om met zijn handen goed werk te verrichten, opdat hij iets kan mededelen aan de behoeftige.

Geen liederlijk woord kome uit uw mond, maar als gij een goed (woord ) hebt, tot opbouw, waar dit nuttig is, opdat zij, die het horen, genade ontvangen. En bedroeft de Heilige Geest Gods niet, door wie gij verzegeld zijt tegen de dag der verlossing

Alle bitterheid, gramschap, toorn, getier en gevloek worde uit uw midden gebannen, evenals alle kwaadaardigheid.

Maar weest jegens elkander vriendelijk, barmhartig, elkander vergevend, zoals God in Christus u vergeving geschonken heeft.

 

Geplaatst: Dinsdag 19 oktober 2010 - 30 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: het tragisch realisme presenteert:

Wie niet aanstaat wordt verwijderd

Verwijderen wordt gedoogd

Wie dat niet aanstaat gaat maar weg

Zijn dat normale praktijken? Het lijkt zo te zijn.

De PVV doet dat, DWJM doet dat, kinderen doen dat.

En hoe ga je daar mee om, met uitsluiting, buitensluiting, insluiting en verbanning?

Hoe houd je contact met mensen, die in de grote stroom ,niet op de aanvaarde manier mee kunnen/willen komen?

Hoe straf je? Hoe bescherm je? Hoe houd je er bij en zicht? En is dat eigenlijk nodig omdat het toch gaat zoals het gaat?

En hoe is dat bij Drachten Wil Je Meemaken?


« vorige pagina  |  resultaten 21-40 van 83  |  volgende pagina »