No alles dat ik moai tocht

west hat

No wat ik sjoch betsjutting hat ferlen

No wat ik hear

my net mear ferbliidzje kin

No gûle my net mear fersterket

No wat ik rûk

de rook hat fan fermoarde bern

No wurden neait mear sizze

No sjongen klinkt

nee neait, dêr is gjin klank

It is maaitiid no

no it net mear brûst

No sweien my net mear bekoare kin

No alles dat ik moai tocht

Nu alles dacht ik mooi dacht

is geweest

Nu wat ik zie

betekenis heeft verloren

Nu wat ik hoor

mij niet meer verblijden kan

Nu huilen me niet meer versterkt

Nu wat ik ruik

de geur heeft van vermoorde kinderen

Nu woorden niets meer zeggen

Nu zingen klinkt

nee niets, er is geen klank

Het is lente nu

nu het niet meer bruist

nu zwijgen mij niet meer bekoren kan

Nu alles dat ik mooi dacht