Geplaatst: Vrijdag 31 december 2010 - 1 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]

Zoals Jurgen aangaf is er eigenlijk niks aan de hand op oudejaarsavond. Toch is het voor mij ook altijd een periode van reflectie en plannen maken. Dat heeft niet zozeer met 31december/1 januari te maken. Maar gewoon met het feit dat ik even een korte periode tot stilstand kom. In de bouw betekent einde december het einde van de wereld. Alles moet dus voor die datum klaar zijn en bij de gemeente liggen. Mocht men over een paar duizend jaar een opgraving doen en ontdekken waarom het in de jaarwisseling van 2010 toch zo vreselijk mis is gegaan dan moeten natuurlijk wel de keurig ingevulde bouwaanvraagstukken als eerste gevonden worden. Dat is gewoon belangrijk.

Maar goed reflectie dus.  En vaag wat ideeën uitstippelen voor het komende jaar. Zakelijk wordt het gewoon weer spannend dus daar hoef ik niet zolang bij stil te staan. De onzekerheid blijft nog even. Dat is ook weer een vorm van zekerheid. Privé ben ik blij dat ik in 2010 eindelijk de moed heb gevonden om aan iets te beginnen wat ik doodeng vond om te gaan doen. De architectuur studie. Rein de Valk gaf met het laatste zetje wat ik nog nodig had. Dus bij deze nog bedankt Rein. Mijn horizon is opeens 30 jaar opgeschoven. Ik heb wel zo’n beetje in beeld waar ik me bezig wil gaan houden in ieder geval. Ik heb een nieuwe afslag gevonden die er spannend en uitdagend genoeg uitziet om er vol voor te gaan. Dat is een lekker gevoel.

Naast de studie zijn er een paar zaken waar ik me nog mee bezig wil houden. Ik heb dat bewust erg beperkt i.v.m. mijn studie. Het leven is keuzes maken tenslotte. Het Drachtsterondernemersplein komt er weer dus daar ga ik de komende maanden weer mee aan de slag. Verder blijf Ik lid van de Lions Livius in Drachten. Dat is een hele leuke club om bij te mogen horen.  In 2011 hoop ik daar wat meer over te vertellen. Veel mensen hebben toch het beeld van de Lions dat het een elitair clubje is wat zich al sigarenrokend volvreet en als excuus een schijntje afdraagt aan e.a. goed doel. Zo zit het toch niet helemaal. Dus in 2011 zal ik wat meer gaan vertellen over wat de Lions allemaal doen in en rondom Drachten. Ik moet nog even nadenken over de vorm. Want de Lions is vooral ook een vriendenclub van mensen die hetzelfde meemaken als ieder mens. Successen, uitdagingen, kansen maar ook problemen, zorgen ziektes, frustraties enz. enz.  Dus persoonlijke gesprekken over privé zaken zal ik niet gaan bloggen. Maar ik wil wel wat meer openheid geven over onze club. Wat we doen en waar we ons voor inzetten.  Ik vind dat nog wel lastig want voor je het weet wordt je weer beticht van zelfverheerlijking. Dingen zijn zo snel negatief uit te leggen. Maar goed daar vind ik wel een vorm voor.

Om alvast iets te vertellen over de Lions. De Lions gaat in 2011 voor de derde keer het hardloopevenement “De 20 van Drachten” organiseren. De opbrengsten van deze run komen ten goede aan de stichting Livius. Die stichting kent nu nog niemand en dat zal ook moeten veranderen in 2011. Deze stichting Livius vind dat goede doelen dichtbij mogen zijn en maakt zich dus hard voor lokale kleinschalige doelen.  Je moet dan denken aan projecten zoals Gepke die van de grond probeert te krijgen met haar Sweetbabes. Dat vinden wij als Lions prachtige initiatieven van mensen die zich belangeloos willen inzetten voor anderen.  Dus mocht u vergelijkbare projecten weten van dappere mensen die iets van de grond proberen te krijgen maar net nergens voor in aanmerking komen laat het ons dan weten. Je mag het mij mailen dan zorg ik dat het terecht komt bij de goede doelencommissie van de stichting Livius.

Eigenlijk verandert er voor mij dus niks in 2011. Maar toch goed om er zo af en toe even bij stil te staan. Waar ben ik allemaal mee bezig? Waar blijf ik energie in stoppen en waarin niet meer? Zo denk ik nog wel even door vandaag. Zo eerst oliebollen bakken. We maken veel te veel dus wie trekt heeft in een bolletje kom vooral langs. De Hoge Bomen 4. Daar waar die hond op de bank ligt te trillen. In deze laatste blog van 2010 wens ik iedereen alvast een fantastisch nieuwjaar! Voorzichtig met vuurwerk...

 

 

 

 

 

Geplaatst: Woensdag 22 december 2010 - 9 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]

Beste wel nieuw en zeker voor bedrijven is het een lastig iets. Het dwingt je om achter het logo van je bedrijf vandaan te komen en dat was toch best wel een veilige plek. Er is veel over geschreven, vooral onzin van mensen die daar dan weer hun werk van gemaakt hebben. Jezelf onderscheiden is belangrijker dan daadwerkelijk iets bieden. Welkom in het jaar 2010. Het positief inzetten van de sociale media leer je vooral door het veel te doen. Met  veel vallen en opstaan uiteraard.

De meeste ondernemers beginnen min of meer op eenzelfde manier. Een advertentie plaatsen en dan de reacties maar afwachten. Vaak sneue reacties en dan begint het kraken in de hersens. Waarom slaat het niet aan? Vanwaar die weerstand? Ik heb toch een hartstikke leuk bedrijf? Veel mensen haken af na deze eerste teleurstelling. Jammer want juist nu is het zo belangrijk om door te gaan. Te leren van je ervaringen.

Bij sociale media draait het allemaal om het persoonlijke. Wie ben je en wat houd je bezig als mens? Er is vrij weinig tot geen belangstelling voor je reclame boodschappen. Die vallen zelfs verkeerd. Maar wat kun je dan wel doen om toch in de picture te komen? Gewoon vertellen wie je bent, wat je drijft en schrijf over je passie. Dat vinden mensen wel leuk om te lezen. De mensen leren je kennen en gaandeweg krijgen ze echt wel mee dat je werkzaam bent bij een bedrijf, zelfstandig ondernemer bent  en een heel leuk winkeltje runt of wat dan ook. Meer is het niet. Betaal dus niet teveel voor goeroe praat en bespaar je de moeite om seminars af te lopen die gaan over dit onderwerp. Klim in de pen en leer wat het je allemaal kan brengen. Maar vooral hoe leuk of dat het is.

En nu de andere kant. Ik hou het algemeen, dit is geen aanval op wie dan ook. Nu we dit weten is het dan mogelijk dat we hier iets meer open voor gaan staan? Dat we wat meer begrip hebben voor die eerste onzekere stappen van ondernemers? Niet reageren is beter dan het afkappen en frustreren van zo’n eerste stap. Als we het leuk vinden dat de site groeit en er zich meer mensen gaan aanmelden dat is het belangrijk dat we de toon positief houden met z’n allen. Nu het zo’n klein groepje is kunnen we die afspraken eenvoudig maken. Als de toon er eenmaal is dan nemen anderen dat vanzelf over.

DWJM kan wel wat nieuw bloed gebruiken naar mijn idee. Dus laten we met z’n allen een open en gastvrije houding aannemen. Naar iedereen. Dus ook naar ondernemers die nog niet zo handig zijn met de sociale media.  Benieuwd naar jullie reacties.

Geplaatst: Vrijdag 17 december 2010 - 27 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]

Het was hard werken het afgelopen half jaar. Veel dingen aan me voorbij moeten laten gaan. Zo ook DWJM. Het enige uitstapje dat ik me gepermitteerd heb de afgelopen weken was die van gastdocent. Anderhalf uur praten over honden terwijl je thuis eentje hebt zitten die wel wat meer actie zou willen zien. Maar goed vandaag was dus de eindpresentatie van het afgelopen half jaar. Het belangrijkste voor mij om te ontdekken was of ik het wel of niet in mij zou hebben. Beschikt Mark Maas over voldoende kwaliteiten om architect te worden? Hard schreeuwen is iets anders dan het ook echt zelf geloven. Het antwoord blijkt ja te zijn. Of eigenlijk JA!! Ik gebruik niet graag hoofdletters en uitroeptekens maar het is nu even niet anders.

Dat je op je 41e nog blij kunt zijn met een cijfer had ik een jaar geleden ook niet kunnen bedenken. Maar goed ik heb een acht gekregen voor het belangrijkste atelier.  De docenten waren onder de indruk van hetgeen ik allemaal heb laten zien het afgelopen halfjaar. Het bange mannetje in mij wil er nog niet helemaal aan. Wanneer val ik toch door de mand? Ik ben toch gewoon die techneut met teveel noten op zijn zang? De ingenieur met te hoge ambities? Ik mag dat gaan loslaten. Die stress kwijt zijn lijkt me heerlijk. Het land nog niet dus ik hoop dat het gaat komen deze kerstvakantie.

Volgende week staat in het teken van puinruimen en brandjes blussen. Mijn klanten zijn minder te spreken over mijn ambities. Nu ga ik mij eerst even voorstellen aan Renée. Samen een plan maken hoe we de komende weken al die mensen gaan opzoeken die het even zonder mij hebben moeten stellen. Gelukkig hebben ze allemaal begrip. Ik ben ze daar dankbaar voor.

 

Geplaatst: Woensdag 24 november 2010 - 7 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]

Het Drachtster Ondernemersplein gaat weer door! Er komt een sterk verbeterde editie op de bedrijven contactdagen op 22 en 23 maart 2011 in Leeuwarden.  Een veel gehoorde klacht vorig jaar was de individuele herkenbaarheid. En ja die lampenkappen. Echt vreselijk. Daar hebben we dit jaar dus veel  meer aandacht aan besteed. De tafeltjes waren gewoon leuk en komen dus weer terug maar dan voorzien van een vierkante lampenkap 400mm in het vierkant en 800mm hoog. Fullcolor bedrukt met logo en afbeeldingen door een bedrijf dat daar kundig in is.

alt

We hebben een evaluatie gehouden en veel punten van kritiek zijn opgelost. Zo gaan we dit jaar met 3 tafels minder om zo iets meer bewegingsruimte te creëren op het plein zelf. En er komt veel meer verlichting want  alle tafeltjes worden vanaf boven aangelicht met een spot. Het plein oogde vorige jaar toch wel wat donker. Verder wordt het plein wat moderner en strakker vormgegeven dan vorig jaar.  Die groene vloerbedekking was ook niet echt toppie. Dit jaar gaan we waarschijnlijk voor wit met antraciet. De kappen brengen de kleur er wel in. Ook komt er dit jaar een garderobe voor de deelnemende bedrijven.  Al met al een veel sterker concept dus dan vorig jaar.

De grootste verbetering betreft voor mij persoonlijk de nauwere samenwerking met onze buurgemeente Opsterland. Het wordt nu veel meer vormgegeven als één groot plein. We hebben echt gezamenlijk om de tafel gezeten om te zoeken naar verbeteringen die echt hout snijden. Het plein is nu echt één geheel, maar liefst  17x20m! In het hart komt een gemeenschappelijk stijlvol ingericht terras waarop de ondernemers uit beiden gemeenten elkaar kunnen treffen. Concreet betekend dit dat een deelnemer straks op een twee keer zo groot plein komt te staan met maar liefst 50 deelnemers. Dat is pas netwerken. Al komt er verder geen hond op het plein dan is het bij voorbaat al succesvol. Echt leuk om daar aan mee te mogen werken.

Afgelopen dinsdag heb ik het ontwerp afgerond en deze week maakt Studio Tymo een mooie flyer en gaan we ondernemend Drachten weer benaderen om deel te nemen.  Het wordt niet zo'n zware dobber als vorig jaar. Veel deelnemers doen gewoon weer mee dus we hoeven eigenlijk nog maar een paar deelnemers te vinden. Daarbij hebben we nu beeldmateriaal van vorig jaar wat nu eenmaal veel meer tot de verbeelding spreekt dan koude computer plaatjes. Veel ondernemers hebben het plein gezien en een aantal hebben zoiets van “Shit ik heb wat gemist!”. Dus die verkoop gaat dit jaar vele malen makkelijker.

Dit jaar wordt het nog veel drukker dan vorig jaar schat ik zo in. Mede omdat op het gemeenschappelijke terras meer activiteiten georganiseerd gaan worden.. Ik zie er weer naar uit in ieder geval. En ik hoop weer op veel DWJMérs. Gezellig!

Wilt u er dit jaar bij zijn? Reageer dan snel. Want op = op

reserveringen lopen via Studio Tymo, voor meer informatie kunt u bellen met Herman Pultrum telefoon 0512-842 231

Geplaatst: Zaterdag 20 november 2010 - 12 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]

Door de opmerking van Frank bedenk ik me dat we als praktijkgroep helemaal nog niet hebben aangeven wat onze plannen zijn op maatschappelijk vlak. Dit is een niet onbelangrijk onderdeel. Het zou wel eens een hele belangrijke motor kunnen zijn.

Er moet veel opgeknapt worden aan de praktijkschool. Dat kost veel geld. We dachten dit mede te doen door er langdurig werkelozen bij te betrekken. Mensen die graag  een vak willen leren. Die mee willen draaien in een team van mensen en sociaal en maatschappelijk hun steentje willen bijdragen. Of die alleen maar behoefte hebben aan een duidelijke dagindeling met structuur en overzicht. En waardering willen voor wat ze kunnen. En die graag met hun handen willen werken. Nou ja de redenen kunnen van alles zijn.

Je zou dan een bedrijf of iemand moeten hebben die deze taak op zich wil nemen. Die het leuk vind om mensen iets bij te brengen. Er bestaan genoeg van dit soort projecten. Waar mensen aan het werk zijn in een voor hun prettige omgeving. Ze halen daar heel veel steun en voldoening uit. En werken binnen een groep gelijkgestemden maakt het voor hun makkelijker om over hun situatie te praten. Als zoiets opgezet zou kunnen worden dan is dat natuurlijk prachtig. Vast nog veel haken en ogen. Maar daar zijn ook weer mensen voor die ons daarbij kunnen helpen. Gelukkig hebben we Petra in de groep die over dat soort zaken erg veel verstand heeft.

Doordat het bedrijfsleven nauw betrokken is bij het hele verhaal ontstaan er vanzelf werkervaringplekken.  Mensen kunnen meedraaien en zo hun zelf ontwikkelen. Het zou bijvoorbeeld prachtig zijn als er een soort onderhoudsteam ontstaat die het gebouw kan onderhouden. iemand draait dan een tijdje mee in zo'n team en leert een bepaald vak. Dan is het de bedoeling dat diegene op den duur ergens een baan vind. Dan komt er weer een plaatsje vrij voor iemand anders. Een gezonde doorstroming. Verder zou je dit onderhoudsteam ook kunnen gaan inzetten voor al die mensen die het financieel erg moeilijk hebben. Soms zijn families al heel erg geholpen als er een schutting wordt geplaatst, de lekkende kraan eindelijk eens wordt gemaakt of de woonkamer wordt voorzien van een fris sausje.

alt

In de praktijkschool kan en soort reparatiedienst opgezet gaan worden. Mensen leren een vak en alle en mensen die het financieel moeilijk hebben kunnen daar gratis of voor heel weinig gebruik van maken. Hetzelfde wat nu ook in de kringloopwinkels gebeurd. Dat is altijd wel oppassen want voor je het weet heb je oneerlijke concurrentie. Maar daar zijn vast afspraken over te maken. Beetje het voedeselbank principe. Dus het gebeurd op de praktijkschool of helemaal niet. Dat soort situaties.

Kortom we zitten vol met ideeën. We staan open voor nog veel meer ideeën. Dus tips en suggesties zijn van harte welkom. Op de website www.cultureeldrachten.nl vind je meer informatie over onze plannen. Ook vind je daar e-mailadressen van de werkgroep. Dus u kunt ons altijd mailen.

Geplaatst: Donderdag 18 november 2010 - 16 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]

De plannen van onze werkgroep praktijkschool om iets te gaan doen met de oude ambachtschool aan de Burgemeester Wuitenweg liggen voorlopig even stil Het Liudger kruipt eerst in de praktijkschool. Dus de komende 2 a 3 jaar kunnen we er niet echt mee verder lijkt het. Tegen die tijd hebben we waarschijnlijk 3x of 4x  een landelijke verkiezing achter de rug, hebben we vast over de 100 splinterpartijen en is cultureel Nederland misschien alleen nog te vinden op Wikipedia. Wat klinkt dat allemaal nog ver weg. Het is dichterbij dan u denk.

alt

Wel jammer dat het nu stil ligt want we hadden mooie bedoelingen met de oude praktijkschool. Er werd vaak geroepen dat we het gebouw vol wilden stoppen met kunstenaars maar dat was maar een deel van onze gedachten.  Een gebouw volstoppen met kunstenaars klinkt heel origineel maar een groter cliché is er niet. Het is al vaak gedaan en even vaak is het op een fiasco uitgedraaid. Financieel is het praktisch nooit rendabel te krijgen. Je zult dus meer moeten doen dan alleen maar kunstenaars verzamelen. Daar hadden we al tal van ideeën bij om het wel rendabel te krijgen. Met alleen maar kunstenaars kom je er niet in ieder geval.

Alleen maar kunstenaars is ook niet zo interessant trouwens. Die vinden elkaar toch wel. Het gaat erom dat ze gemixt worden met de rest van de maatschappij. Wij dachten aan creatieve innovatie kleine bedrijven. Verder aan een nauwe samenwerking met het onderwijs en de Kamer van koophandel. Om zo een kruisbestuiving te krijgen van creativiteit, zakelijk inzicht en nieuwe frisse kennis. Studenten helpen de kunstenaars met hun marketing, boekhouding en andere zakelijke beslommeringen. De studenten zelf doen een schat aan ervaring op en kunnen gebruik maken van tal van faciliteiten. De KvK deelt kennis uit en de bedrijven worden geprikkeld door de andere kijk op zaken van de kunstenaars. Aan de koffietafel krijg je dan de meest interessante gesprekken. Lijkt me een heerlijke omgeving om in te verkeren. Hoe noem je zoiets? Misschien wel een kenniscampus.

En bij kunstenaars dachten we niet alleen aan mensen met een schilderskwast achter het oor. Muziek, film theater alles past binnen onze ideeën en alles past in de praktijkschool. Een samenwerking met de Meldij wellicht? Een poppodium voor jonge bands? Een oefenruimte voor de plaatselijke fanfare? Er zijn zoveel mogelijkheden. Ook hier geld dat we zoveel mogelijk verbindingen willen leggen met zoveel mogelijk verschillende diciplines die je hebt binnen de creatieve sector.

Het leuke was ook dat de kantine ingericht zou gaan worden als expositieruimte die openbaar toegankelijk zou moeten worden.  Een galerie waar je dus ook kunst zou moeten kunnen gaan kopen. De burger kan dan eenvoudig in contact komen met tal van bedrijven, studenten en kunstenaars. Op die manier verwachten we veel kunstenaars zakelijk een zetje in de goede richting te kunnen geven.  De praktijkschool zou dus het bruisend hart van Drachten kunnen gaan worden. Toegankelijk voor iedereen. Met een zuigende werking die de grenzen van Friesland makkelijk kan overschreiden.

Misschien zelfs wel de landsgrenzen. Bijvoorbeeld workshops van internationale kunstenaars. Waarom niet? Het is de faciliteren. Zo'n naam moet groeien. Het zou natuurlijk prachtig zijn als kunstenaars vanuit de hele wereld zover kunt krijgen om eens een project te komen doen in de praktijkschool. Kwestie van contacten leggen. Te groot gedacht? Misschien wel. Maar je mag er nu alvast wel over dromen. En veel kunstenaars vinden het leuk en inspirerend om op verschillende locaties te werken. Dus zo raar is die gedachte niet.

De praktijkschool leent zich daar prima voor. Het gebouw zelf wilden we met minimale middelen opknappen. Maatregelen met een maximaal effect. Het energieverbruik terug dringen was daarbij een van de grootste uitdagingen. Ideeën zat en het gebouw is inmiddels volledig 3D in kaart gebracht. Verder een stapel schetsen van concepten om energie te gaan winnen uit het nu zo inefficiënt gebouw. Van de zwakte hadden we een kracht gemaakt. Glazen serres die warmte winnen bijvoorbeeld. Die hoeven we niet te bouwen want een groot deel van het gebouw bestaat uit grote puien met enkel glas op het zuiden. Ideaal.

Bert Middel wil dus een kenniscampus. Ik ben benieuwd wat hij daar precies mee bedoeld. En of het de moeite waard is om daar in een breder verband eens over te brainstormen of dat ook zou kunnen in de praktijkschool. Dan zetten we Drachten ook direct op de kaart als het gaat om herbestemming van bestaande gebouwen. We kunnen natuurlijk wachten totdat het Liudger er weer uit is. Maar eigenlijk zou het mooi zijn om nu hard aan de slag te gaan. De tijd gebruiken om ideeën verder vorm te geven. Wanneer gaan we even om tafel Bert?

De werkgroep praktijkschoolbestaat uit:

  • André Janssen
  • Petra kramer
  • Marco van Kleef
  • Renée Barbilion
  • Mark Maas

www.cultureeldrachten.nl 

 

Geplaatst: Maandag 15 november 2010 - 12 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]

In de discussie die ik heb aangezwengeld in de poll van Gerrit schreef ik het volgende:

“Bij gebouwen wordt het voor mij makkelijker omdat er dan een soort programma van eisen ligt waaraan je e.a. kan toetsen. Zijn de uitgangspunten helder vertaald in het ontwerp? Wat draagt de materialisering van het ontwerp daaraan bij? Waar gaat het mis? Wat is de kwaliteit van de ruimte? Hoe gaat het om met de zon? Hoe zit het met de installatietechniek? Is het een fris en luchtig gebouw of ruikt het er muf en is het veel te warm? enz. Een kunstenaar is toch meer vrij. Ik vind het altijd zo knap dat een kunstenaar eigenlijk vanuit het niets werkt. Ik heb juist het liefst zoveel mogelijk randvoorwaarden, beperkingen, regels en wensen. Hoe meer randvoorwaarden en problemen er maar zijn hoe beter. Het kan me wat dat betreft niet complex genoeg zijn. Vanuit die complexiteit vol met tegenstrijdig heden ontstaan er bij mij oplossingen. Lekker roeren in die soep en kijken wat er zo allemaal boven komt borrelen. Niet alles is even bruikbaar. Soms moet je lang roeren en soms komt de oplossing direct boven drijven. “

Voor mijn studie moet ik omschrijven wat mijn visie is op architectuur. Ik vind dit een lastige opgave. Wanneer vind ik een gebouw goed? Waarom keur ik iets af? Hierboven omschrijf ik eigenlijk precies wat voor mij belangrijk is. Zonder dat ik het zelf doorhad omschreef ik de criteria waarmee ik gebouwen beoordeel. Mijn kritiek is vaak dat ik vind dat er niet voldoende geroerd is in de soep. Dat kun je zien aan de gebouwen. De architect is veel te vroeg gestopt met roeren. Roert soms helemaal niet. Dan is een gebouw domweg een optelsom of rangschikking van oplossingen voor verschillende problemen. Vaak bijten ze elkaar of zitten ze elkaar in de weg. Logisch in elkaar grijpen doet het ook niet altijd.  Of er zijn bewust of onbewust ingrediënten weggelaten. Bepaalde problemen zijn niet of maar gedeeltelijk opgelost.  

De mooiste gebouwen vind ik de gebouwen waarin zeer zorgvuldig en grondig is geroerd in de soep. Waarbij er geen enkel ingrediënt ontbreekt die van belang is voor een gebalanceerde soep.  Waarbij elk ingrediënt op smaak is gebracht. Maar dat niet alleen. Als de architect er in is geslaagd om los te komen van de soep. Alles heeft opgelost en een extra laag of dimensie heeft toegevoegd dan praat ik over toparchitectuur. Als het een fijn gebouw is geworden om in te leven of te werken. Waar lucht en licht diep door kan dringen in het gebouw. Het is helemaal prachtig als een gebouw bewust omgaat met de kostbare grondstoffen die we hebben. En als het gebouw in staat is om te voorzien in zijn eigen energiebehoefte. Of nog liever de natuur helpt met het reinigen van de lucht, aarde en water. Zodat het gebouw een positieve invloed heeft op zijn omgeving in plaats van dat het een aanslag is op het milieu.

 Ik ben er nog niet helemaal maar ik begin er grip op te krijgen. Mede dankzij een kunstopbject ben ik aan het denken gezet. Dit drachten wil je meemaken!

Geplaatst: Vrijdag 12 november 2010 - 20 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]

Nog even en het eerste half jaar van mijn opleiding zit er alweer op. Het belangrijkste wat ik tot nu toe heb geleerd is “Nee” zeggen en omgaan met mijn tijd. Wat kan er toch veel meer dan dat je voor mogelijk houd. En wat ging ik onrendabel om met mijn tijd :)

Ik voel me stukken beter dan een half jaar geleden. De opleiding geeft energie en maakt dat ik de perikelen van de crisis echt kan loslaten. Dat straal je blijkbaar dan weer uit want het werk stroomt op het moment weer aan alle kanten binnen. Van de week nog weer een aanvraag gehad voor een verbouwing in Hilversum. Netjes door gespeeld aan een tekenbureau in Hilversum. Duurzaamheid is ook niet autorijden als het niet echt noodzakelijk is.

Vandaag weer een schetsdag achter de rug. Model tekenen. Ik wil meestal eerst alles weten voordat ik aan iets begin. Voor model tekenen is een grondige anatomische kennis nodig dacht ik. Als je zelf nog nooit een mens helemaal uit elkaar hebt gehaald dan weet je niet waarover je praat en kan je het ook niet goed tekenen was mijn stelling. Resultaat was dat ik dus nooit modellen tekende.  Misschien is het wel zo dat je moet beschikken over veel anatomische kennis om tot een echt goede tekening te kunnen komen maar het is wel leuk om het toch eens te proberen ook al heb je die kennis niet. Dus schroom aan de kant, houtskool in de hand en los! Ik leer dus eigenlijk om vastgeroeste overtuigingen los te laten. Dat valt niet me als je over de 40 bent maar het kan wel degelijk. De jeugd helpt me daarbij.

alt

Ik ga hier geen internationale faam mee halen maar ben zelf best wel trots op het resultaat. In 20 minuten tijd zo’n tekening maken is voor mij echt weer een eyeopener. Heeft het met architectuur te maken? Geen idee. Maar er is meer in het leven gelukkig. En ik ben blij met de breedte waarin de opleiding zich volstrekt. De vernauwing komt straks echt wel. Hoop niet dat ik dat dan eng ga vinden. Wat zijn er toch veel leuke dingen om te doen! En wat is er maar weinig tijd om ze te doen. Ik ga me maar een verdiepen in reïncarnatie. Ik kom echt tijd te kort namelijk.

 

Geplaatst: Dinsdag 26 oktober 2010 - 22 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]

Vandaag een beetje een off day. Loop al een maand rond met griepklachten die niet echt doorbreken of weg willen gaan. Denk je dat het over is komt het weer terug. Bekaf wordt je van dat gekwakkel. Maar daar wil ik jullie verder niet mee lastig vallen. Vanochtend ben ik blijven liggen totdat de deurbel ging. Dat was rond een uurtje of tien. Noa helpt de deurbel mee tegenwoordig dus doorslapen kun je dan wel vergeten. Ik mijn nest maar uit (ben tegenwoordig een ekster) en in mijn badjas de trap af. Daar stond een glimlachende TNT man achter de voordeur met een pakketje.

Duf het pakketje aangenomen waarbij ik absoluut niet de behoefte voelde om me beter voor te doen dan dat ik me voelde. Zit nu aan de koffie en kijk nog eens naar het pakketje. Wat zou het zijn? Ik weet het al. Het is de Wake-up light van Renée. Had ze besteld bij Bol.com vertelde ze me gisteren nog. Nou de wake-up Light werkt dus want ik ben wakker geworden. Echt ideaal wakker worden zo :). Vond het achteraf dan toch wel weer een grappig verhaal. Zo ziek ben ik nu dus ook weer niet.

Geplaatst: Zondag 24 oktober 2010 - 17 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]

Het leuke van een studie is dat je soms aan het werk wordt gezet met dingen waar je anders nooit mee bezig zou gaan. Zo ook weer dit weekend. Ik moest een vogelhuisje ontwerpen voor mijn favoriete vogel. Maar dat niet alleen. Ik moest me ook inbeelden dat ik zelf die vogel zou zijn. Hoe zijn mijn huisje er dan uit zien? Ik heb wel wat met eksters. Nieuwsgierig, onderzoekend dus daarmee ben ik aan de slag gegaan.

Eksters schijnen wat te hebben met bling bling en ze verzamelen dus gelimmende opjecten. Jammer van Google is dan weer dat je erachter komt dat dit een volksverhaal is wat niet klopt. Ik vond het eigenlijk jammer dat het niet helemaal klopt maar heb besloten toch te gaan voor het volksverhaal. Eksters verzamelen mooie dingetjes die glimmen! Ik als ekster zou daar dan natuurlijk maximaal van willen genieten. Ik zou ook graag mijn nest een beetje uit de wind willen hebben. Nou ja na een weekend geknutseld te hebben is dit er uit gekomen. Meer foto´s staan in mijn foto album.

alt

 

www.drachtenwiljemeemaken.nl/Mark/albums/10707