Leeuwarder Courant
zaterdag 24 juli 2010
blz. 13 Regio


Moet je je vrienden inschakelen als zorgverleners als de WMO onvoldoende hulp biedt? De familie Smeenk uit Drachten vindt van niet. ,,Ook als je gehandicapt bent, heb je recht op een volwaardige relatie met je vrienden.'' Daarom knokken zij voor meer uren hulp vanuit het WMO-loket.

Door Aukje Mulder


Als gezin zijn ze een weekje weggeweest maar een groot deel van deze zomervakantie zien Marrit Smeenk (34) en haar man Chris (26) hun kinderen niet. Ze logeren bij familie en kennissen. Het geeft Marrit en Chris wat lucht, maar leuk is anders. Marrit heeft een aanlegstoornis in haar gewrichten met als neveneffect chronische slijmbeursontstekingen in haar heupen. Ze kan niet meer lopen en heeft altijd pijn. ,,Op dit moment gebruik ik opiaten om nog een beetje overeind te blijven.''

Sinds enige tijd krijgt ze huishoudelijke hulp die vergoed wordt vanuit de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). Marrit: ,,Helaas werden de aanvankelijke 5,5 uur per week in snel tempo afgebouwd. De WMO gaat er namelijk vanuit dat een gezonde volwassen huisgenoot in staat moet zijn om een huishouden te voeren. Bij Vutters met een tweepersoons huishouden zal dat misschien wel lukken. Maar wij hebben een jong gezin met dochters van tien en drie jaar. Bovendien heeft Chris een fulltime baan in de gehandicaptenzorg. Ik ben van mening dat in deze gevallen – ik spreek ook voor andere jonge gezinnen in vergelijkbare situaties – de regels soepeler gehanteerd moeten worden.''

,,Met die 5,5 uur kon onze vaste hulp Dirkje de grotere klussen aan: ze stofte en stofzuigde, ze hield de badkamer schoon, deed een deel van de was, verschoonde bedden en lapte de ramen. Nu moet Chris een groot deel zelf doen. Na zijn werk zijn zijn vrije uren gevuld met huishoudelijk werk. Want hoe graag ik ook zou willen, zelf kan ik vrijwel niets meer.''

 

Zij gaat verder: ,,Chris klaagt nooit maar het duurt niet lang meer of de rek is er uit. Aan zijn hobby's fietsen, computeren en darten komt hij nooit meer toe. Thuis wacht er altijd wel iets dat voorrang heeft. Ook de kinderen vragen hun aandacht en moeten gebracht en gehaald naar clubjes, school en peuterspeelzaal. Hij draait nu weken van zestig tot zeventig uur. En particuliere hulp inhuren? Ons inkomen is niet zo hoog. Vanuit de WIA krijg ik nog slechts zeventig procent van mijn laatstverdiende salaris in de zorg. We hebben vanwege mijn handicap veel extra kosten. Dus particuliere hulp is voor ons te duur.''

,,De Wet Maatschappelijke Ondersteuning - het klonk zo mooi. Maar het is een verkapte bezuinigingsmaatregel'', zegt Marrit schamper. ,,Want de WMO gaat ervan uit dat je voor de benodigde hulp vaker een beroep doet op mantelzorg. In ons geval is die hulp structureel noodzakelijk. We zouden dus onze familie en vrienden moeten inschakelen voor huishoudelijke taken. Maar mijn familie woont niet naast de deur en bovendien heeft mijn moeder zelf een chronische ziekte. Onze vrienden wil ik blijven zien als vrienden. Ik wil niet dat het allemaal hulpverleners worden. Iedereen heeft toch recht op een volwaardige relatie met zijn vrienden?''

,,De 5,5 uur per week – verdeeld over twee ochtenden – zijn tot nul afgebouwd. Omdat we een herindicatie hadden aangevraagd, krijgen we momenteel nog 3 uur in de twee weken. Inmiddels is er een tweede verzekeringsarts van het indicatieorgaan SCIO op bezoek geweest om de situatie opnieuw te bespreken. Deze arts was heel begripvol dus we hopen op een positief advies richting WMO-loket.''

Op dit moment kunnen medewerkers van het WMO-loket nog geen uitspraken doen. Henry Frieswijk, woordvoerder van de gemeente: ,,We wachten het advies van de SCIO-verzekeringsarts af. Daarop baseren we ons besluit.'' Marrit en Chris hopen er het beste van. ,,Wij hebben toch ook recht op een normaal gezinsleven? Nu zitten we pas na tien uur 's avonds eventjes op de bank. Dit is niet bevorderlijk voor onze relatie. We zijn bang voor een burn-out bij Chris. Hij is dan wel jong en sterk maar door alles wat we meemaken als gezin is zijn lontje straks opgebrand. Zover mag het toch niet komen.''