|
Wie goed doet; goed ontmoet; Een prachtige, boeddhistische, gedachtegang waar ik me erg mee kan identificeren. Nou kun je daar op een aantal manieren mee omgaan;
Het zijn de simpele dingen die een ieder van ons als automatisme eigen zou moeten maken. Zelf zoek ik echter naar meer invulling van het principe bovenaan deze blogpost. Het liefst op gemeentelijk / provinciaal / landelijk niveau. Dat is dan ook de reden geweest van mijn email aan zomaar een politieke partij in Den Haag om mijn hulp en expertise aan te bieden. Dit ter ondersteuning van een aantal erg ambitieuze projecten die pas zeer recentelijk zijn gelanceerd. Over de exacte inhoud van deze projecten zal ik hier verder niet teveel aandacht besteden. Wat mij opviel aldaar was een sterke vergadercultuur en erg veel losse eilandjes die weinig contact hebben onderling. Zelfs op het gebied van 'Marketing en Communicatie' waren er verschillende afdelingen. Hoe kan een organisatie op zo'n manier nog daadkrachtig zijn vroeg ik mij af. Er gaat enorm veel tijd verloren met het afstemmen op elkaar en het zoeken van contact onderling. Tijd die veel beter gebruikt kan worden met creative processen en innovatie! Dat is dan ook de reden van mijn blogpost; ik zou zo graag eens wat meer willen betekenen op een grotere schaal dan ik nu doe, maar het hele vergadercultuurtje staat mij zo tegen dat ik tot op heden niks meer heb ondernomen. Graag nodig ik een ieder die deze blogpost leest uit om het volgende filmpje te bekijken, het is een interview met Martijn Aslander. Wat is jullie mening over dit onderwerp? Het is gewoon mogelijk om elke organisatie om te zetten naar een geoliede machine die minder tijd verspild met besprekingen en meer met het uitvoeren en verbeteren van hun producten. Dit geldt ook voor de gemeente. Wordt hier überhaupt iets aan gedaan? Lopen er trajecten om de gemeente meer in lijn te zetten met de 'netwerksamenleving'? |


