Als creabea zie ik altijd overal kansen en uitdagingen. Problemen zijn er om opgelost te worden. Er zijn ook mensen die meer pragmatisch zijn. Die hebben we erg hard nodig om ons aan de grond te houden. Maar hoe ga je daar goed mee om? Ik wordt wel eens moe van het eeuwige "Ja Maarrrr..."

Altijd direct allelei bezwaren en beperkingen roepen dood de creativiteit. Hoe gaan jullie daar mee om?

Heb je een concreet voorbeeld in gedachten?

"Ja maar de wereld is plat"
"Ik denk dat hij rond is."
"Misschien lijkt het zo omdat hij zo snel draait."

Ik kom geregeld binnen bij een grote multinational hier in Drachten en daar ving ik een keer een gesprek op in een gang. Een ingenieur was in gesprek met twee stagiaires. De ene stagiaire had een idee om iets te ontwikkelen. De andere onderbrak hem steeds om aan te geven hoe moeilijk, zo niet onmogelijk het zou zijn. Het laatste werd gecorrigeerd door de ingenieur. "Je idee is goed en de problemen lossen we onderweg wel op."

Voor dit probleem heb ik ook geen oplossing. Het is er gewoon en het is zeer demotiverend. Ik probeer dan mensen om mij heen te krijgen die wel mee willen denken, fantaseren en de gedachten laten lopen. Uiteindelijk kom je zelf wel tot de conclusie of iets haalbaar is of niet.

Een goede nadenker en ga er een nachtje over slapen.
Ik zou graag willen Mark dat je wat concreter word wat betreft dit onderwerp.
Wil best met je mee denken en eventueel wat meer erbij gebruiken.

Ik denk dat Mark concreet genoeg is.

Precies wat Anton zegt. Als je met een groep mensen aan het brainstormen bent en er zitten er twee of drie doemdenkers bij dan gaan die domineren. De creatievelingen klappen dicht en er komen dan geen nieuwe ideeën. Zoals die ingenieur ingreep probeer ik het ook altijd te sturen. Dus eerst de wilde ideeën opperen en vrij laten komen. Daarna inventariseren en er kanttekeningen bij plaatsen. De meest haalbare blijven vanzelf over.

Dit is heel praktisch. In de bouwwereld waarin ik werk wordt ook erg snel geroepen "Dit kan niet" terwijl de werkelijke reden is:

"Ik heb er de fantasie niet voor om hier een goede oplossing voor te bedenken, trouwens ik wordt er ook niet voor betaald dus ik wil er ook helemaal niet over nadenken"

Dus dan komt her op mij neer. Niet erg maar dan is het wel fijn als het je lukt om mensen mee te krijgen. Vaak lukt dat wel en soms niet. Ben ik zo concreet genoeg?

Mark, I'm with you....:D

[quote=Mark Maas]
Als creabea zie ik altijd overal kansen en uitdagingen. Problemen zijn er om opgelost te worden. Er zijn ook mensen die meer pragmatisch zijn. Die hebben we erg hard nodig om ons aan de grond te houden. Maar hoe ga je daar goed mee om? Ik wordt wel eens moe van het eeuwige "Ja Maarrrr..." Altijd direct allelei bezwaren en beperkingen roepen dood de creativiteit. Hoe gaan jullie daar mee om?
[/quote]

Tsja hoe ga ik er mee om als ik enthousiast ben over iets en een ander niet.
Ik vraag me af waarom dat is, waarom een ander negatief erover is en wat diegeen tegenhoud.
Als ik daar niet uit kom vraag ik het op de man af wat zijn ideeën dan zijn en wat diegeen zelf in gedachten had en kijk ik of dat past in mijn idee.
Zo niet dan ben ik heel direct dit of niets en zoek ik anderen die wel warm te krijgen voordat gene wat ik wil gaan doen of doe ik het minder mensen die wel positief voor dat idee te porren is en laat ik het los.
Dit laatste is als de situatie het toelaat.
Of ik ga helemaal alleen verder.
Ik ga mezelf niet tot uit den treure aanpassen.
Maar eerst moet ik alle mogelijkheden geprobeerd hebben en moet mijn trucenkast leeg zijn.
Als het in de prive sfeer is dan kan ik dit alles makkelijk toepassen.
Als het in de professionele sfeer is kan je eerst de desbetreffende collega's apart nemen en hem op zijn houding aanspreken en onderzoeken waar het aanligt.
Het kan zoveel redenen hebben dat hij/zij altijd zo doet en daar kan je bij heel ver terug gaan.
Diegeen kan in de privesfeer problemen hebben en zelfs een slechte jeugd kan daaraan ten grondslag liggen.
Daarom kan het dus uit vele hoeken belicht worden.
Maar hoe zit dat bij jou zelf?
Hoe vaak kom je dit probleem tegen en wat doet het met jou?
Zit er een leerpunt in voor jou?
Mocht alles niet helpen dan kan je naar je baas gaan en zeggen dat het een onhoudbare situatie is en leg je het bij diegeen neer.
Vaak kan je beter met minder en dan wel gemotiveerden doorgaan dan met het hele clubje waar een aantal de sfeer verzieken.
Ook kan het zijn dat het beter je verwachtingen patroon bij te stellen en niet te hoge verwachtingen te hebben.
Laat de uitkomst los en kijk wat er dan uitkomt en geniet van het proces ook van wat er tussen elkaar gebeurt.

Wat een mooie vraag stel je.. Hoe ga je er mee om? Ik merk dat mijn ervaring is dat ik begin te leren eerst toch maar de kat uit boom te gaan kijken.. Wat kan het hebben? Hoe denken de mensen in de omgeving? Kom ik met mijn ideeen in iemands gebied qau diegene zijn ingebouwde veiligheid ( en vaak ook standaard struktuur of soms in mijn opinie straktuur.) Waardoor ze gelijk de ''ja maar'' opzoeken...
neemt iemand een slachtoffer rol aan waardoor ze toch blijven doem denken om die rol maar bevestigd te krijgen?
Ik pas me dus aan. Soms ventileer ik de ideeen en schat ik van te voren een negatief antwoord te krijgen. Het geeft me dan lucht geen verwachtingen te kweken van te voren.

leer om eventuele problemen om te zetten in uitdagingen.

Ik Ieef vanuit de visie dat je het leven zelf leuk moet maken dat doet een ander niet voor je. door een ander positief te benaderen , door je ideeën positief te brengen zul je veel meer energie hebben maar ook bij een ander vinden om iets tot uitvoering te brengen.

in gesprek met een negatieve denker probeer ik die persoon zelf oplossingsgericht te laten denken. oke jij ziet hier een probleem: is dan onoverkomelijk of kunnen we ( samen denken) er iets aan doen. je zult zien dat je 9 van de 10 keer tot een goede oplossing zult komen.

works for me!