Alle eendjes………….

Via DWJM had Henry vrijwilligers gevraagd voor het uitdelen van eendjes voor alle kinderen die vandaag werden geprikt.  Het leek mij een leuk idee en heb mij meteen opgegeven. En dat was echt genieten vanmiddag! Het was echt zo leuk om te doen. Kinderen die met een beetje huilerig gezicht naar je toe lopen en die je dan als troost een eendje mag geven. In de meeste gevallen zie je dan weer een lachje komen. Soms een beetje bang met een gevoel van ja daag weer zo iemand in een geel shirt. Maar meestal met een glimlach. En uit veel kleine mondjes een verlegen dankjewel.. en allemaal leuke reacties van de ouders.  Voor ons was het dus alleen maar leuk voor de mensen die een prik moesten geven misschien wat minder. Enkele kinderen konden nogal een gillend geluid produceren en ach dat gaat dan wel dwars door je vaderhart en dan is zo’n eendje toch wel weer een wondermiddel. En ach sommige papa’s en mama’s die alleen waren en best wel een beetje zielig keken hebben we ook stiekem een eendje gegeven voor de allerjongste kinderen thuis.  Er zullen vanavond veel badkuipen worden gevuld!! Het was een top idee om dit op deze manier te organiseren!!!  Henry bedankt ….. Mochten jullie dit weer bedenken dan kom ik zeker weer. Ook leuk trouwens om live met DWJMers te praten

 O ja. Ik liep terug naar huis door de HEMA en daar zat een meisje heerlijk in de buggy met een eendje. Ze ziet me lopen en roept tegen haar moeder:  hee mama das die meneer van de eendjes . geweldig toch!!!

Toekomst

Vandaag lekker vrij omdat ik het hele weekend heb gewerkt. Lekker uitslapen en daarna wat om klooien. De hele nacht wat liggen malen. Er zijn de laatste tijd veel dingen in mijn leven verandert. Ik merk dat ik daar nog steeds veel mee bezig ben in mijn hoofd. Het wel bekende zinnetje van: “ je moet het een plekje geven”. Voel dat er heel langzaam steeds meer geluk in mijn aderen gaat stromen. Na mijn scheiding was het ff allemaal wat te veel. Maar door hulp van mijn vrienden en familie heb ik weer mijn weg gevonden. En inmiddels meer dan alleen maar verliefd. Ook dat geeft natuurlijk een enorme positieve impuls. We hebben elkaar er ook door heen gesleurd.  Afgelopen week heeft mijn zoon die nog bij mij woont een kamer gevonden in Groningen. Dat is goed voor hem, vleugels uitslaan, lekker op je zelf in een prachtige stad. Mijn dochter woont in Amsterdam (dus die trein mag er wel komen in Drachten) Vanaf december is het dan ook definitief allemaal anders. Iedereen de deur uit ….. Je weet dat die dag komt maar als het dan zover is moet ik wel even een traantje weg pinken. Ineens ziet je toekomst er weer anders uit. Ondanks het feit dat we wel willen gaan samen wonen hebben we ook bewust gewacht tot dit moment. Maar nu is het moment daar. Zin in? Ja! En daar kun je dus een hele nacht van wakker liggen. Hoe gaan we dit doen, wanneer,  is het allemaal niet te snel, wat vinden de kinderen er van….. Sluit maar met mijn spreuk (van John Lennon)  Het Leven is wat je gebeurd terwijl je andere plannen maakt.