Een stijlloos begin van een blog...

Een stelletje stumpers spot twee travestieten en begint met meppen. Helaas voor hen blijken de heren slechts gelegenheidstravestieten op een vrijgezellenfeestje en brengen ze normaal gesproken hun vrije tijd door met vechten in kooien. Voor jullie waarschijnlijk een ver van je bed show, voor mij haast iets van een déjà vu. Het aantal keren dat ik met een dergelijk bijltje gehakt heb is haast niet op een hand te tellen. Heftig, ik weet het. Gelukkig praat ik nu vooral over de verleden tijd.

Geen verleden tijd is het feit dat Drachten geen COC heeft. Het is bijna nationale coming out dag en hier gebeurt niks. Ondertussen kondigt het kabinet een besluit aan dat het ok is om homo's van school te sturen als ze te homo zijn. Tegelijkertijd zegt een winkeliersvereniging in Rotterdam dat het hele uit de kast gebeuren daar te gevoelig (petitiespam!) ligt en dat het daarom niet door kan gaan.

Zelf vind ik die hele kom uit de kast dag niks. Als je flikker, pot, bouwpakket of whatever bent doe je niet anders dan uit de kast komen eigenlijk. Als de dag daar aandacht voor vroeg dan zou ik het prima vinden maar zo ligt de boel er helaas niet bij. Uit de kast komen wordt voorgesteld als een eenmalig iets. Dat is waar de schoen wringt. We hebben een flamboyante heel erg hetero minister van homozaken die zomaar aandacht vraagt voor transgenders in de nota die de naam gewoon homo zijn draagt. Probleem daarbij is dat "transgenders" in een forse meerderheid travestiet zijn en dat die vooral uitdragen zeker geen homo te zijn.

Met dat gedoe in het achterhoofd ergerde ik me vandaag aan het berichtje in de papieren LC dat er een smeris met goede oren zich beledigd voelde toen iemand de politie homo's noemde zonder het direct tegen de diender in kwestie zelf te zeggen. Het gevolg was dat de zeker weten hetero-agent een schikking van 500 euri aanbood, meneer het voor liet komen en de rechter tot 250 euro boete wegens belediging besloot.

De eerste beste agent die mij aanspreekt ga ik daarom heel erg vaak uitschelden voor hetero en als ik geen boete krijg dan ga ik maar naar de Commissie Gelijke Behandeling want ik heb er volgens mij gewoon recht op!

Onze excuses voor het ongemak, dat staat er te lezen op de boekensite van Frans Baron. Frans is vrijdag overleden en daarom worden er vooralsnog geen boeken geleverd en kun je geen bestellingen plaatsen. Later gaat dat wellicht wel weer verder want Frans' zolder kraakt onder het gewicht van zijn boekenverzameling maar daar gaat het me niet om. Het gaat me om de ingetogenheid van de mededeling. Typerend voor wie Frans was.

Voor wie hem niet kent een korte uitleg. Frans was/is ongeveer de Jan Marijnissen van Smallingerland. Hij heeft ervoor gezorgd dat er hier een SP is en dat is niet niks kan ik je vertellen. De SP stelt namelijk allerlei regeltjes aan een lokale afdeling voordat die afdeling zich afdeling mag noemen en daarmee het stadium van werkgroep voorbij is. Je moet dan minstens 50 actieve leden hebben en een stabiele kerngroep van een mens of 10. Dat heeft Frans allemaal bij elkaar getrommeld en dat is een hele prestatie.

Voor dat ongemak vraag ik graag even jullie aandacht ondanks dat ik een echt wel afgekickt ex-SP'er ben. Frans Baron was een markant en aanwezig Drachtster en dwjm moet daar imho echt wel even even bij stilstaan.

Bedankt Frans.

Ik heb weer eens wat te spammen. Hier tekenen aub. :)

Nog elke dag verlaten mensen met lesbische, homoseksuele, biseksuele of transgender gevoelens vaak noodgedwongen hun land vanwege hun seksuele geaardheid. Ze vertrekken naar een ander land in de hoop dat ze daar wel menswaardig kunnen leven. Ze vragen asiel aan in de verwachting dat hun leven eindelijk zal verbeteren. Helaas pakt het vaak anders voor hen uit. In Nederland belanden ze in één van de asielzoekerscentra (AZC) waarbij het helaas voorkomt dat ze door andere asielzoekers worden lastig gevallen en bedreigd.

Londa is een transseksuele asielzoeker die hormonen slikt. Hierdoor zijn haar lichaam en geest constant in verandering. Haar medebewoners hebben haar al meerdere malen bedreigd met een mes. Ze wordt gediscrimineerd omdat ze anders is. Een Somalische groep die ieder weekend de COA in Den Helder bezoekt, bedreigt haar. Londa heeft dit incident bij de receptie gemeld, maar er wordt niet naar haar geluisterd. Ze wordt aan haar lot overgelaten. Londa heeft ons midden in de nacht huilend gebeld waarbij ze vertelde bang te zijn om naar buiten te gaan. Het meldpunt discriminatie van Alkmaar heeft verklaard niets voor haar te kunnen betekenen.

Voor Londa is Nederland een vrij land waar ook mensen zoals zij, zichzelf kunnen zijn. Ze is zeer teleurgesteld nu de werkelijkheid heel anders blijkt te zijn. Londa is niet de enige asielzoeker die in deze toestand verkeert. Verspreid over het land zijn er velen Londa’s die zich niet veilig voelen.

Het is de hoogste tijd dat er een snel een oplossing komt om de leefsituatie binnen de verschillende asielzoekerscentra in Nederland te verbeteren. Net als iedere Nederlander dienen alle asielzoekers met respect behandeld te worden. De veiligheid van deze vluchtelingen komt in het geding en daar moet nu wat aan veranderen! Er is per direct hulpverlening nodig en het beleid moet worden aangepast om de veiligheid van iedere vluchteling te kunnen garanderen.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Stichting Secret Garden.

Tel: 06 14 10 84 42
E-mail: secretgard@stichtingsecretgarden.nl



Verklaring van Vluchtelingen Organisaties Nederland (VON):

“Ieder mens heeft het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van de persoon, ongeacht ras, politieke voorkeur, nationaliteit en seksuele voorkeur. Iedereen die wegens mensenrechtenschendingen het eigen land moet verlaten en in (o.a.) Nederland bescherming zoekt, heeft recht op veiligheid. Tegelijkertijd dient hij of zij ook de mensenrechten van anderen ten alle tijden te respecteren. Op basis daarvan steunen wij Stichting Secret Garden in hun actie om de veiligheid van alle vluchtelingen in de AZC’s en daarbuiten te verbeteren.”

Goedkope puntenspam wellicht maar ik wil toch het liefst zo snel mogelijk van de titel Topper af en het is wel belangrijk.

Wij,
Bezorgde Nederlanders,

constateren
• Dat de Nederlandse wet scholen op religieuze grondslag nog altijd het recht geeft om lesbische, homoseksuele of biseksuele leerlingen van school te sturen;
• Dat het bezoeken van Gay Pride, lidmaatschap van een homo organisatie of het op andere wijze openlijk uiting geven aan je seksuele voorkeur daarvoor al voldoende aanleiding kan zijn, als daarmee de grondslag van de school wordt geschonden;
• Dat de Nederlandse wet scholen op religieuze grondslag ook nog altijd het recht geeft om lesbische, homoseksuele en biseksuele docenten te ontslaan die openlijk uiting geven aan hun seksuele voorkeur;
• Dat de Nederlandse wet op deze wijze discriminatie van lesbiennes, homoseksuelen en biseksuelen legitimeert;
• Dat Nederland hierover op de vingers is getikt door de Europese Commissie, de Raad van Europa en de Commissie Gelijke behandeling;
• Dat de regering de besluitvorming op dit punt al 3 jaar voor zich uit schuift.


en verzoeken
• De regering en het parlement deze discriminerende wetgeving (de zogenaamde ‘enkele feit constructie’ uit de Algemene Wet Gelijke Behandeling) nog dit jaar af te schaffen;
• Deze wetgeving niet te vervangen door andere regels die discriminatie van lesbiennes, homoseksuelen en biseksuelen op school op welke wijze dan ook mogelijk maakt;
• Daarover uiterlijk tijdens het op 30 september 2009 geplande overleg in de Tweede Kamer een besluit te nemen.

Teken hier de petitie.

Wat een kutdag om het over geluk te moeten hebben. Sorry voor het woord, maar ik meen het wel. Vandaag is een kutdag. De Raad van State heeft namelijk besloten om de regering te adviseren dat het best wel oké is om homo's te discrimineren. Niet dat ze het openlijk zo zeggen maar het komt er wel op neer. Als de reden waarom je homo's vieze viespeuken vindt maar uit de middeleeuwen of eerder stamt dan mag jij homo's vies vinden en dan is het ook terecht dat je er alles aan doet om ze uit de buurt van je kinderen te houden. Ook als die ene homoseksuele leerkracht de allerbeste van allemaal is dan nog mag hij met de hand op de bijbel of de koran opflikkeren. Niet gewenst, vies, bah en dus wegwezen.

Dat advies brengt de Raad van State uit met verwijzing naar Europese wet- en regelgeving. Dat is wat mij extra kwaad maakt. Europa is namelijk dat clubje wat zhaar best doet om de regeltjes voor iedereen een beetje gelijk te krijgen. Dat gaat niet heel makkelijk want een groot deel van dat Europa is ook zo orthodox dat ze met de hand op een of ander boekje zweert dat jij en/of ik vies zijn maar de kogel ging wel door de kerk. Europa besloot dat iedereen de moeite waard was. Ook de viespeuken van allerlei pluimage. Inclusief de gelovigen in een of ander boekje die in het verleden de meest gruwelijke misdaden tegen de menselijkheid hebben gepleegd. Europa pronkt er juist mee: dat nooit weer en dan komt ons nationale clubje van grote denkers met een dergelijk advies op de proppen. Vanwege Europa zogenaamd. Hallo! Europa zegt zelf dat het nooit aan ons gedoogbeleid zal komen. Niet voor wat betreft softdrugs en ook niet wat betreft het huwelijk en alles wat daar aan vastgeplakt zit qua gelijke rechten. Schuif de schuld even af zeg. Ja nee, van Plasterk mag het niet, flikkers op straat mikken. Maar ja, die rare Plasterk heeft natuurlijk niet zo'n kort lijntje met het Vaticaan als Balkenende heeft via Berlusconi. De rem erop en dan lekker wijzen. Dat zal ze leren. Als ze in Polen moeilijk mogen doen over een homo die een huis wil huren dan mogen wij dat ook met een homo die denkt dat ie leerkracht is.

Met dat nieuws in m'n achterhoofd ging ik een interview tegemoet over geluk. Dacht ik. Want het interview ging uiteindelijk alleen maar over mij en het gedoe dat ik gehad heb om een beetje mij te worden. Daar hebben we het anderhalf uur over gehad en daarna heb ik nog 10 minuten in de zon mogen staren voor een fotoshoot. Dat was eigenlijk best wel leuk. Maar toch, het is en blijft een kutdag.

Op het gevaar af dat ik me vertil, ga ik toch proberen iets van de sfeer van gisteravond in woorden te vangen. Het was namelijk nogal bijzonder.

Even over acht kwam Martin Šimek het toneel opgelopen. Daar vond hij een volle zaal en een beeld met een aangehechte brief van Jan Ketelaar. Of Martin die even voor wou lezen ter introductie. Jawel, maar alleen omdat het echt moet. Het was hem geen onverdeeld genoegen. De rest van de avond werd dat wel.

Eerst moest er nog gezocht worden naar de sprekers. Anne Woudwijk, Bert Middel en Jurgen van den Herik zaten in de zaal en aan Martin was de opdracht om de gezichten bij de functies burgemeester, kunstenaar en dominee te zoeken. Bert was snel gevonden, Anne ook, alleen Jurgen niet. Jurgen heeft meer weg van een Italiaanse dorpspastoor dan van een predikant in Friesland.

Liefde, verlangen en idealen. Kiest u maar waar u het over wilt hebben. Bert koos idealen, Jurgen en Anne liefde. Martin trok zich er niks van aan. Hij wou niet hebben dat een politicus een praatje ging houden over idealen. Geboren in het Oostblok komen politieke idealen hem de strot uit. Bert moest het gaan hebben over verlangen, Anne over liefde en Jurgen idealen.

Idealen moeten vooral vloeibaar zijn, zo betoogde Jurgen. Je moet bereid zijn de zwakke punten van je eigen ideeën te zien en de sterke punten in de ideeën van een ander. Doe je dat niet dan is dat dodelijk voor de dialoog. Een wijze les. Een verstandige keuze ook van Martin. Uit de mond van een politicus, ook ik beken schuld, had je zoiets waarschijnlijk niet gehoord.

Met de vraag wanneer was je het eenzaamst werd de sfeer gezet. Jurgen vertelde over zijn zoontje uit wie hij het leven weg heeft voelen ebben. Bert sloot daarbij aan door te vertellen over de dood van zijn zus en Anne vertelde over de psychoses waar hij last van heeft. De kwetsbaarheid werkte ontwapenend. Met haast ingehouden adem hing de zaal aan de lippen van de vier heren op het podium.

Jan had vrij entree gegeven aan de mensen die iets meenamen wat voor hen verbonden was met het thema van de avond. Door dat op het podium te leggen liep je echter wel het risico om een minuutje in de schijnwerpers te moeten staan. Daar kwamen mooie verhalen uit voort maar veel belangrijker was nog dat het publiek de avond letterlijk meemaakte.

Ik had ook wat meegebracht; een kaartje met daarop de woorden "waarom zou ik bang zijn van de dood, als ik er ben is de dood er niet. Als de dood er is, ben ik er niet." Dat is de laatste les die ik heb meegekregen van Vanessa, een goede vriendin en tevens lotgenoot. Op haar dertiende is ze van huis weggelopen en na vele omzwervingen in het nachtleven van onder andere Parijs heeft ze de centen voor haar geslachtsverandering bijeen gesprokkeld. En passant heeft ze ook nog even de hulpverlening van Humanitas aan transen uit de grond gestampt. Als ik aan liefde, verlangen en idealen denk dan kan ik niet om haar heen. Dat heb ik al stamelend en stotterend trachten te verwoorden. De arm van Martin om me heen was welkom want ik was bezig te verzuipen. Hij voorkwam dat.

Al met al waren twee uurtjes eigenlijk veel te kort. Het was een schitterende avond. Bedankt daarvoor Jan.

Gister was ik min of meer jarig. Drie jaar geleden lag ik namelijk te herstellen van mijn geslachtsveranderende operatie. Ombouwen in de volksmond. Een term waar ik nogal giftig van kan worden. Ik weet wel dat de mensheid raar is en er anders over denkt maar ik geloof graag dat een mens meer is dat een wandelend setje genitaliën. Als ik lul of klootzak tegen iemand zeg dan heeft dat een andere reden dan de inhoud van zijn onderbroek.

Vandaag is Idaho enzo. Internationale dag tegen de homofobie en tegenwoordig ook transfobie. Gister werd dat al gevierd in Amsterdam. Met nogal wat hilariteit tot gevolg. De viering trok namelijk een tegendemonstratie van vier vrouwen die als Jozua rond Jericho liepen met borden waarop de tekst Jezus redt te lezen viel. Als Jezus niet zou zijn opgestaan uit de dood zou hij zich volgens mij omdraaien in zijn graf. Dat is niet blasfemistisch bedoeld, het is hoe ik de bijbel interpreteer. Jezus had een broertje dood aan dat soort gedoe. Oordeel niet, opdat gij niet geoordeeld wordt. Mattheüs was wel duidelijk, ook al geven sommige farizeeërs er een andere draai aan.

Ondertussen zit transig Nederland in een lastige discussie verwikkeld. We kennen sinds kort het Transgender Netwerk  Nederland (TNN) en dat is nogal een amalgaam van uiteenlopende partijen. Ik vind mezelf bijvoorbeeld geen transgender. Sterker nog, ik ben eigenlijk liever een omgebouwde. Transgender (spreek uit trendszjender) vind ik een modeverschijnsel. Iedere travestiet die er een beetje structureel mee bezig is zal zich vroeg of laat met met die term gaan tooien.

Wat lang niet iedere transgender zal doen is wat ik wel gedaan heb. Dé operatie, gister drie jaar geleden. Dat was het resultaat van een identiteitsprobleem dat voor niet-transen gewoonweg niet valt te bevatten. Daarin zie ik eigenlijk nogal een onderscheid. Ik vind wel dat je als man een jurkje mag dragen als je dat wilt maar ik vind niet dat ik vanwege mijn verleden daar maar een boegbeeld voor moet zijn. Ook niet als de zwaar onderscheiden en bijna tot instituut verheven Karin Spaink zegt dat ik dat wel moet.

Gelukkig zit ik lekker dicht op het vuur. Ik modereer op de enige site voor en door mv-transen in Nederland. Het TNN en ik zijn daardoor noodgewongen vrienden. Als raadslid haal ik stukje bij beetje mijn succesjes. Ook voor de door mij persoonlijk verfoeide wannabe-transen waarvan ik vind dat ze de goede naam van echte transseksuelen bezoedelen.

Maxime Verhagen is er ondertussen ook bij betrokken. Hij pleit nu voor minder voorwaarden bij juridische geslachtswijziging. (de voorwaarde is castratie of sterilisatie) Ik ben daar eigenlijk best wel op tegen. Ik ben namelijk voor een samenleving zonder tweedeling op basis van geslacht. Gewoon weg met die registratie. Dan ben ik gewoon P. Kramer en dan ben jij jouw voorletter plus achternaam. Een M of V daar aan toevoegen is nergens voor nodig.