Geplaatst: Zaterdag 23 mei 2009 - 8 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Europa

 

Europa is een beetje gek. In het Europees Parlement zitten nu 785 (straks 730) leden uit 27 lidstaten hun eigen taaltje te kwetteren en daar achter zit een batterij aan tolken de boel te vertalen. Gewoon Engels spreken is er niet bij. Nederland mag 27 mensen leveren aan het parlement. Wie dat zijn mag de kiezer eens in de vijf jaar bepalen.

De landelijke partijen doen onder hun eigen naam mee aan die verkiezingen maar zitten niet onder hun eigen naam in het parlement. Omdat de spreektijd van de parlementariërs afhankelijk is van het aantal zetels dat de fractie heeft, kruipen partijen onder een hoedje met hun Europese bondgenoten. Stemt u 4 juni bijvoorbeeld op het CDA dan stemt u op de lijst Berlusconi. Dat vertellen ze er niet graag bij.

Samen met de Raad van Ministers besluit het Europarlement over voorstellen van de Europese Commissie. De Europese Commissie is het dagelijks bestuur van de Unie Europa. Het parlement mag over de commissie als geheel stemmen maar niet over de poppetjes alleen. Dat gaf vorige keer nogal wat gedonder. Italië mocht namelijk de commisaris van onder andere emancipatie leveren en dacht ha, wij sturen een homofoob. Er moest een stoelendans aan te pas komen om alle kippen in het hok te krijgen. Daarna kon het circus verder.

In een democratie is het de normaalste zaak van de wereld dat volksvertegenwoordigers zelf voorstellen kunnen indienen. In Europa niet. De niet democratisch gekozen commissie bepaalt niet alleen waar het parlement over praat, zij bepaalt ook waar het parlement over gaat. Ik verzeker u dat het gemeentehuis te klein zou zijn als het hier zo zou werken. De gekozen burgers horen het het hoogste orgaan te vormen in een democratie. In Europa is dat anders.

Gek genoeg gaat het daar niet over. Europese verkiezingen gaan in Nederland bijna per definitie niet over Europa. Tenminste, niet inhoudelijk. Europa? Daar is Balkenende toch voor? Nou, dan stem ik tegen! Zo gaat het ongeveer. Ik vind dat erg jammer want het is een illusie dat je tegen Europa kunt zijn. Europa is er, Europa gaat niet meer weg en Europa is gewoon nodig. Dat overstijgt de landelijke partijbelangen. Maar vertel dat maar eens aan de politiek. In Den Haag wordt nu geruzied of mevrouw Kroes mag blijven. De partijbelangen van het kabinet vinden van niet. Die koersen op een CDA'er; Cees Veerman. Diezelfde Cees kreeg het als minister van landbouw even moeilijk toen bleek dat zijn boerderijtje jaarlijks 300.000 euro aan Europese subsidie slurpt. Zo iemand moet je niet naar Europa sturen want als er in Europa iets moet veranderen is het, naast de democratische legitimering, wel het marktontwrichtende landbouwbeleid. Afrikaanse boeren worden met de groeten van Europese belastingbetalers kapot geconcurreerd. Daar word je niet vrolijk van.

Waar je ook niet vrolijk van zou moeten worden is het gekissebis waar Europa nou wel of niet over gaat en wie dat dan bepaalt*. Om maar weer eens op mijn homorechtenstokpaardje te gaan zitten; Europa gaat over mensenrechten. Dat is grensoverschrijdende problematiek dus heb je daar een supranationaal instituut voor nodig. Zeg dat maar eens tegen de lijstverbinding CU/SGP. Volgens hen mag Europa onder geen beding gelijke rechten voor iedereen eisen. Lidstaten mogen afzonderlijk uitmaken wie ze discrimineren. Het CDA lijkt daar tegenwoordig iets anders over te denken als je Verhagen hoort maar ja die paar CDA'ers in het parlement vallen onder Berlusconi en Berlusconi houdt zich liever bezig met minderjarige meisjes dan met kontneuken om het maar cru te zeggen. De grootste fractie in het Europees parlement voert bijna 1 op 1 de agenda van het Vaticaan uit. Maar daar hoor je vrijwel niemand over. Dat wringt.

Wat ook wringt is de lobbymachine. Roken mag eigenlijk niet meer, mede dankzij Europa zwicht de horeca onder een rammelend rookverbod maar datzelfde Europa maakt wel miljarden over aan de tabaksindustrie. Dat is namelijk zo geregeld tijdens een etentje ofzo. Als Europees parlementariër kun je vrijwel iedere avond met een andere belangengroep uit eten. Wie dat met wie doet daar bestaat geen register van. Dat zou wel moeten want Europa is er - op papier - voor de burgers, niet voor de bedrijven. Helaas pakt de praktijk anders uit.

Europa moet, maar Europa moet vooral anders. Daar zouden de verkiezingen over moeten gaan maar dat willen de poppetjes niet. Er wordt wel gedaan alsof door de burgers een 400 pagina's tellende grondwet voor te schotelen maar de in dit blog aangegeven knelpunten worden met het verworpen alsnog aangenomen verdrag niet opgelost.

* met een duur woord heet dat het subsidiariteitsbeginsel: lokaal doen wat lokaal kan, landelijk regelen wat landelijk speelt en Europees aanpakken wat grensoverschrijdend is.