Wâldrock is het vetste festival van Nederland. Dat is niet alleen mijn mening maar ook die van Blind Sight. Apetrots waren ze dat ze er mochten spelen en dat zouden we weten ook. Het plezier droop ervan af en vlak voor ons ontstond al snel iets van een circle-pit. Voor het tijdstip lang niet slecht, helemaal voor Wâldrock-standaarden want het publiek staat nou niet bepaald bekend als uitbundig. Een beetje met de armen over elkaar meeknikken op de maat typeert het dansgedrag van de gemiddelde Wâldrocker aardig.

Toen Blind Sight hun laatste nummer aankondigde moest ik naar de tent, daar speelde Wolves in the Throne Room. De enige band die ik beslist wou zien. Zij waren ook de reden dat ik tegen de irritant aanwezige evangelisten heb gezegd dat ze naar huis konden omdat de enige black metal band van de dag in tegenstelling tot hun genregenoten niet satanistisch is. Wolves in the Throne Room rocken voor het milieu en dat doen ze hard! Slepende en slopende riffs over een moordend ritme aan zweepslagen. IJskoud en grimmig, alsof het in Noorwegen bedacht is. Vet! Alleen jammer dat er halverwge de show ineens uitgebreid gestemd moest worden. Zet dan een extra gitaartje klaar, dan kun je een nummer meer spelen en hoef ik niet te mekkeren. :P

Na het grimmige geluid van WITTR werden we buiten de tent opgevangen door de spookjesmetal van Delain, de band van de voormalig toetsenist van Within Temptation. Leuke muziek om een patatje bij te scoren maar verder niet eigenlijk want het is nogal gepoetst en ik heb mijn metal het liefst rauw. Waarom Delain wel op het hoofdpodium stond en Epica niet is me dan ook een raadsel. Epica is namelijk hetzelfde straatje maar klinkt heel wat minder gemaakt.

Afijn, misschien moest ik het recenseren maar overlaten aan de professionals van 3voor12. Die hebben ook een mooi kiekje gemaakt van mijn nieuwe hoed. :) Rest mij nog te zeggen dat het weer een mooi tuinfeestje was. Wâldrock bedankt en tot volgend jaar.