Volgende maand in de raadscommissie, nu al op DWJM ;)

Voorstel

Besluit tot de volgende wijzigingen in het plakplaatsen-beleid:

1.vervang de borden bij de toegangswegen tot Drachten door grafische borden
2.wijs bij de toegangswegen naar de wijken tenminste een plakplaats aan
3.neem het beheer van de informatieborden in eigen hand

Inleiding

DWJM is losgebarsten en de ideeën borrelen al lekker op. Met gepaste trots presenteert de fractie Kramer het eerste concrete plan dat op DWJM is ontstaan, namelijk een rigoureuze wijziging in het plakplaatsen-beleid.

Argumenten

In Drachten is veel te doen en te beleven en dat gaat de komende tijd alleen maar meer worden. Het is daarbij van groot belang dat dit ook groots gebracht wordt. In de huidige situatie valt dat niet mee. Doordat er maar 3 plakplaatsen zijn is de levensduur van een poster erg kort. Voor je het weet ben je alweer overgeplakt. Daaruit blijkt de behoefte aan meer plakruimte.  Een verhoging van het aantal legale plakplaatsen draagt ook bij aan het terugdringen van het wildplakken. Tevens geeft het voeding voor een gedegen plakbeleid. Indien de gemeente voorziet in voldoende ruimte voor het aankondigen van het culturele aanbod, kan ze ook regels stellen aan het gebruik hiervan.

De huidige houten borden bij de toegangswegen stralen niet uit dat je Drachten wilt meemaken. Bovendien is het aankondigen van activiteiten op deze borden duur omdat je een bordje moet laten maken. Het beheer van deze borden is in handen van H&I. Dat is een slechte zaak omdat H&I zich gedraagt als een monopolist en aankondigingen van bijvoorbeeld Iduna weigert. Toen in de Lawei No Bowling plaatsvond, vertelden de borden dat het in Drachten het gezelligst winkelen is. De fractie Kramer stelt daarom voor om het beheer van de te plaatsen grafische informatieborden terug te brengen in handen van de gemeente.


Financiële effecten

Aan dit plan zijn natuurlijk kosten verbonden maar die kosten kunnen dubbel en dwars terugverdiend worden door de toename in de bezoekersaantallen bij de verschillende evenementen. Iets wat Drachten goed kan gebruiken!
Ook kan aan de culturele instellingen een bijdrage gevraagd worden als ze op de borden willen adverteren.

(Toch maar een Toet)

Jody deed haar uiterste best om kwaad te kijken. Haar tanden stijf op elkaar, haar lippen weggetrokken, zo diep grommend als ze kon, zo keek ze Toet aan. Grrrrrr.

"Kwak" zei Toet.

Jody moest haar uiterste best doen om serieus te blijven lijken. Ze had heel wat te verliezen. Sinds ze achter het Witte Huis was komen wonen, was het haar bos. Toet mocht dan wel haar vriend en boven al redder zijn, maar dit ging zomaar niet! Toet had haar, Jody, laten schrikken. Jody, de leeuwin van de bossen bij Beetsterzwaag. Die Jody!

GRRRR!

Toet fladderde op en begreep wat Jody wilde zeggen. Het konijn wat net nog op de vlucht was keek natuurlijk vanuit de bosjes mee. Alsof hij angstig was zette Toet koers richting Lyndensteyn. Jody beet in de lucht, draaide zich om en keek het konijntje recht in de ogen.

Als bij een crossauto spatte de grond achter haar op toen ze zich afzette. Jody ging volle vaart, niet achter het konijn aan maar richting Lyndensteyn, naar Toet.

Jody vloog bijna door het bos. Zo hard ging ze, onder een laag hangende tak door, over een greppel, zigzaggend tussen de bomen. Ze zat achter een konijn aan. Sinds de dag dat Toet haar bevrijd had van de boom waaraan ze zat vastgebonden in het Thalenpark, had Jody aan alle dieren kunnen wennen behalve konijnen.

Konijnen! Jody moest ze niet. Rare beesten die maar overal aan zitten te snuffelen. En maar lief kijken. En snuffelen. Jody wist het wel zeker, het waren spionnen. Waarvan of waarvoor, dat wist ze niet. Maar al dat gesnuffel kon alleen maar gedonder betekenen.

Gas!

Toet vloog erboven. Hij kwaakte het uit van het lachen. Jody en haar konijnen. Nog nooit had ze er eentje kunnen pakken.

Jody gromde te hard om Toet te kunnen horen schateren. Ze rende en rende en rende! Toet zag dat Jody recht op een slootje aanstuurde en besloot daar eens een flink bommetje in te maken.

Plons!

Jody stond van schrik haar vacht uit te schudden. Toet kwam naast haar staan om zich ook uit te schudden.

"Jij rotzak!" Gromde Jody.

"Kom op Toet, wat later hier, wat later daar."

Toet moest eerst wel even slikken. Naar de mollenkoning. Diep onder de grond, onder de Markt. Louis hield zijn hoofd gekscherend scheef en spoorde Toet aan: "kom op zeg, bang voor een beetje donkere tunnels?" Toet schudde snel zijn hoofd en zei: "nee, nee. Niet bang, eerder voorzichtig. "Louis keek hem vragend aan. " Jij kan aardig zien in het donker, ikke niet." Voegde Toet er voorzichtig aan toe.

Louis kon niet anders dan Toet gelijk geven. "Je hebt gelijk Toet." Toet glunderde.

"Zullen we nog iemand meevragen?" Vroeg Toet vol enthousiasme. "Tuurlijk Toet, wie had je in gedachten?" "Jody natuurlijk!" "Jody de Westie?" Louis stond perplex. Westies zijn hondjes die gefokt zijn om mollen te vangen, het idee was even simpel als briljant. De mollenkoning stond niet bepaald als makkelijk te boek en zou waarschijnlijk een aardige prijs rekenen voor de te verrichten werkzaamheden. Met de glimmende tanden van Jody achter je was het vast makkelijker onderhandelen.

"Akkoord Toet. Jody gaat mee als je haar voor de reis naar Beneden-Drachten kunt porren."

Toet veerde op en vloog naar de bossen bij Beetsterzwaag, alwaar Jody territorium hield.

De raadscommissie Samenlvening en Zorg kende gister een vliegende start. Als eerste was de Langdurigheidstoeslag (LDT) aan de orde en de cliëntenraad wist ons mee te delen dat er in januari een ander voorstel lag. Een beter voorstel, waardoor je niet 5 jaar op het minimum hoeft te leven maar 3 jaar op 110% van het minimum voordat je in aanmerking komt voor de LDT. Geraamde extra kosten van die wijziging in het beleid bedragen 132.000 euro per jaar.

Al snel tekende zich een meerderheid af voor het eerder gedane, nu ingetrokken voorstel. Echter de wethouder waarschuwde dat we die centen niet meer hebben. Het is immers crisis en als een soort van finale rien ne vas plus heeft de gemeente groots ingezet op een aantal crisisbestrijdingsmaatregelen. Allemaal bouwprojecten die op semi-korte termijn kunnen worden aanbesteed en waarvan - door de Europese aanbestedingsregels - nog maar moet blijken of ze de lokale economie wel te goede komen.

Als we de LDT willen gaan versoepelen dan moet er ergens anders gesneden worden, aldus de wethouder. Prima, in het crisispakket zit namelijk een fietstunneltje waarvan het college vorig jaar nog zei dat die totaal overbodig was. Kosten daarvan zijn zo'n 3 miljoen. Op 12 mei gaat de gemeenteraad de knoop doorhakken. Ben benieuwd of de PvdA voet bij stuk houdt.

Daarna was mijn initiatiefvoorstel over schuldhulpverlening aan de beurt. Dat was me toch een anti-climax.

Onuitvoerbaar zo zei de cliëntenraad om er vervolgens nog iets over eigen schuld achteraan te mijmeren. Vrijwel de hele commissie had eigenlijk niet meer in te brengen dan dat vinden wij ook. Alleen GroenLinks gebruikte een aantal lovende woorden om mijn voorstel te omarmen. Smallingerlands Belang zou gaan orakelen over Leen van Frisia financiëringen maar dat heb ik in de kiem gesmoord door erop te wijzen dat we het over totaal iets anders hadden.

In tweede termijn heb ik uitgelegd dat het voorstel juist heel makkelijk uit te voeren valt.

Nu is het nog zo dat iemand die slachtoffer is geworden van een malafide hulpverlener weer 3 jaar de mallemolen van een saneringstrjaect in moet en dat cliënt zelf maar moet zorgen dat zhij zhaar gelijk haalt bij de rechter. Moet je je voorstellen, 3 jaar op een houtje bijten, toeleven naar de dag dat je schuldenvrij bent, erachter komen dat je bedonderd bent, achteraan moeten sluiten in de rij bij het GKB en dan moet je ook nog de moed opbrengen om een rechtszaak op touw te zetten. Dan moet je wel heel erg sterk in je schoenen staan, wil je dat kunnen.

Mijn voorstel behelst niet meer en niet minder dan de cliënt de helpende hand toe te steken bij het maken van die rechtsgang. Daarvoor heeft de gemeente de expertise in huis. Dus waarom niet?

Nou daarom niet blijkbaar. De enige partij die in tweede termijn nog wilde antwoorden was het CDA. Er werd me meegedeeld dat er niet eerder met ze te praten viel dan nadat het woord malafide uit het voorstel geschrapt is. Dat was namelijk een veel te zware term...

Weg was het yes we can gevoel.

Aangekomen bij het bruggetje liet Toet zich hard in de vijver plonzen. Louis schudde onaangenaam verrast zijn veren uit op de leuning. Hij had  misschien wel beter moeten weten. Toet spatte water naar hem op. "Ja, ben je niet gewend hè? Nattigheid!"

"Toet..." "Nee, niks!" Schreeuwde Toet. "Doe niet zo dwars." Ging Louis verder. "Laten we onze koppen bij elkaar steken. Met vereende krachten kunnen we een eind komen. De mensdieren hebben de supermarkt voor ons tegengehouden. Als zij niet verder gaan, dan doen wij dat."

"Hoe?" Vroeg Toet.

"Jij kent toch de mollenkoning?" "Ja." "Hem hebben we nodig. Zijn gravers kunnen voor ons een buizenstelsel graven naar de nieuwe riolering op de Oude Nering en dan hebben we alleen nog wat muizen nodig die een buis voor ons doorknagen zodat we ook daadwerkelijk kunnen afwateren."

"Afwateren?" Toet snapte het niet meer. "Sorry." Zei Louis. "Ik hoor teveel van de postduiven. Wat ik bedoel is dat het water door de tunnels in de opengeknaagde pvc-buizen kan wegstromen."

"Zeg dat dan zonder dure woorden." Antwoordde Toet.

Het is de afgelopen paar weken uitzonderlijk mooi weer. Alles krijgt daarom een extra glans mee. Zo ook de eerste Drachtster zondag.

In Iduna was het Northern Swing Festival gaande en tevens hadden de DWJM'ers daar afgesproken. Met vet lekkere cake van Johannes. Dat was leuk hoi zeggen. Zelfs zonder het beloofde bakje koffie.

Lang ben ik er niet geweest, het duurde slechts een half bandje voordat we naar de Lawei togen. Dat was niet omdat het niet leuk was, het deed me juist wel goed om Iduna aardig gevuld te zien zo op een zondagmiddag, maar vanwege het beloofde drumvuurwerk.

Die belofte was geen woord van gelogen. Percossa dreunde van het dak af. Het Laweiplein liet haar hartslag dicteren door de drummers op de luifel. De intocht van Les Piafs verbleekte er een beetje bij. Dat vond ik wel jammer, want als ik nog een kind was geweest dan had ik graag met zo'n rugzakversie van Pino rondgelopen.

Maar goed, drummen dus. En niet zo'n beetje ook. Op aanraden van Anton ging ik midden voor de luifel staan en daar was het oorverdovend onweer, donderend Drachten. Wat mij betreft heeft de Lawei er een zaal bij en doen we zoiets vaker.

Voor het 500ste lid =P

De oude wijze Louis schudde zijn hoofd. "Nee Toet, misschien dat het bij hele harde regenval iets scheelt maar verder niet. Je houdt een drassig nest." Toet liet van teleurstelling zijn vleugels op de grond zakken.

Louis, in een poging Toet iets op te vrolijken, bood hem een mooi plekje in het Van Haersmapark aan. "Waarom maak je daar je nest niet? Mooi beschut, droog en toch vlak aan het water." "Steek er de draak maar mee!" Reageerde Toet woedend. Het zat hem nog steeds dwars dat Louis was vertrokken uit het Thalenpark omdat het hem te min was geworden. "Sorry Toet..." Louis wilde uitleggen dat hij Toet niet kwaad had willen maken maar het was te laat. Toet vloog alweer hoog door de lucht.

Louis vloog hem achterna.

Aangekomen bij de Oude Nering zag Louis hoe Toet rondjes boven de bouwvakkers vloog en probeerde om zoveel mogelijk op de machines te poepen. "Als jullie hier niet komen om mijn park op te knappen dan wil ik jullie hier niet hebben!" Snaterde Toet luid. "Ga weg!"

Toen de graafmachine plotseling om zijn as draaide, vloog de giek vervaarlijk dicht langs Toet's snavel. Louis besloot dat het welletjes was. "Kom Toet, straks krijg je ongelukken."

Toet vloog braaf achter zijn oude buurman aan, maar niet zonder eerst nog een flinke flats op het raam van de graafmachine te mikken. Raak!

De gemeente zit “goed in de slappe was.” Dat kun je wethouder Ketelaar horen zeggen in een DWJM promotiefilmpje. Tot anderhalve maand geleden was dat ook zo, totdat het antwoord van het college op de crisis kwam. Waar er in november al 27 miljoen extra was uitgetrokken, kwam daar in maart 20 miljoen overheen.

In de speciaal ingelaste vergadering heb ik geïnformeerd waarom de PvdA niet wilde meebetalen aan het spoor. Omdat we dan de eerste gemeente zouden zijn die dat doet, werd me nogal bits toegebeten. Na 6 uur vergaderen werd “de stimulerende invalshoek” ongewijzigd aangenomen. Met de hele oppositie tegen.

Ondertussen is niet mee willen betalen geen optie meer. De provincie eist een eigen bijdrage van 24 miljoen en anders gaat het hele feest niet door. Slikken of stikken.

Probleem is wel dat we geen 24 miljoen – meer – hebben. De gemeente moet dat van de provincie lenen, tegen 4% rente per jaar.

Om dat terug te kunnen betalen gaat de OZB met gemiddeld 40 euro omhoog. Gebeurt dat niet, dan moet er gesneden worden in de voorzieningen.

Een en ander komt in juni in de raad, nadat provinciale staten zich er in mei over hebben uitgesproken. Het college verwacht in ruil dat de provincie de gemeente op andere vlakken tegemoet komt omdat er anders ambities op de tocht komen te staan. Het meer bij Oudega bijvoorbeeld. De samenwerkingsagenda moet de komende 2 jaar gestalte krijgen.

Het zijn hectische tijden in huize Toet. Nauwelijks thuisgekomen van een lange vlucht uit het zuiden, kon hij weliswaar opgelucht ademhalen omdat er in tussentijd geen supermarkt neergestreken was maar toch, Toet is er niet gerust op.

Want er stonden ineens wel allemaal lawaaiïge machines op de Oude Nering.

Toet kwaakte naar een voorbij lopende hond, dat zijn mens aan het uitlaten was. "Weet jij waar die machines voor zijn?" "Hemelwaterriolering!" Blafte de hond terug. Zijn mens begon te trekken. Toet keek de vriendelijke hond aan en dacht hoe moeilijk het nou kon zijn om achter iemand aan te lopen. Alsof de hond Toet's gedachten kon lezen grinnikte hij en ging hij verder met z'n mens de weg wijzen.

Toet ging naar de uil. Dat was een eindje vliegen want de uil vond tegenwoordig dat een residentie in het Thalenpark niet meer bij zijn status pastte en dat het bovendien tijd werd om eens op het Van Haersmapark te gaan letten.

"Wat is hemelswaterriolering?" Vroeg Toet aan Louis de uil. "Hemelwater zul je bedoelen." Verbeterde Louis. Toet haatte dat. Uilen kunnen dan wel bekend staan als slimme vogels maar wat Toet betreft hadden ze beter gewoon kunnen blijven. "Dat dan" blaasde hij. "Dat is gewoon regenwater, Toet" Knipoogde Louis. "Regenwater? Maar dat is goed nieuws!" Toet begon te fladderen van enthousiasme. "Daar heb ik thuis vaak last van! Is dat straks over?"

Lees volgende keer meer of schrijf zelf mee. =)

Boos was Bert. Ik had namelijk zomaar het spoedoverleg van vanmiddag verklapt. Zo zomaar was dat niet, ik heb eerst de griffier gevraagd of het ook in strijd was met het reglement van orde en dat was het niet. Toch was ie boos. Bang voor journalisten op de drempel van het gemeentehuis.

Njah, daar zat ik dus helemaal niet over in. Ben vandaag 2x gebeld door de Leeuwarder Courant en beide keren ging het over schuldhulpverlening, niet over het presidium. Ik denk niet eens dat de LC hier meeleest. Waarom zouden ze? Daar is DWJM nog veel te klein voor.

Het overleg van vandaag was strikt gezien niet vertrouwelijk. Ik mag het er over hebben als ik wil, maar dan wel met de consequentie dat de burgemeester en de rest van de raad kwaad op me wordt. Vrijdag komt er uitleg vanuit de provincie en tot dan is het ssstt!

Vanmiddag een mailtje van de griffie ontvangen. Morgenmiddag spoedoverleg tussen de fractievoorzitters en het college over de stand van zaken met de onderhandelingen over de spoorverbinding langs Drachten. Dat kan volgens mij alleen maar betekenen dat het principeakkoord waarmee de Leeuwarder Courant vorige week al groot uitpakte er nu dus ligt.

Helaas rust er vaak een geheimhoudingsplicht op wat er in het presidium gezegd wordt, dus of ik morgen meer kan vertellen betwijfel ik.

Wat ik wel gewoon mag zeggen is dat Smallingerland 15 miljoen over had voor een magneetzweefbaan - die er gelukkig niet komt - en dat in ieder geval de PvdA nu vindt dat het nu allemaal maar gratis moet.

Ben benieuwd hoe heet die soep morgen gegeten wordt.

Alsof je een volle kerk uitliep, zo langzaam schuifelden de in grote getalen aanwezige mensen vanmiddag door het centrum. De belangstelling was gewoon massaal te noemen. Lekker half struikelen over een bijna verstopte dubbele kinderwagen, op zich een mooie generale repetitie voor de eerste Drachtster zondag. Ook al belooft dat een slechte premiëre...

Het leukste vond ik gewoon mensen kijken. Heb nog iemand de hand mogen schudden die ik voorheen alleen van hyves kende. En ik meen Jurgen ook nog te hebben gezien, maar hij wou niet terugkijken en ik was niet helemaal zeker van mijn zaak.

Maar goed, vet brak van drie dagen feesten (Asino/Barrelhouse/The Jimi Hendrix is alive project) een beetje door het centrum slenteren dus en me verbazen. Dat ging best wel lekker. De oogst bestaat uit een jurkje, een t-shirt, een ketting en een boek. Allemaal koopjes maar al met al nog best duur. :S

Ik heb ook nog een lot om mee te dingen naar een of andere kinderbijbel in mijn handen gedrukt gekregen. Yay!

Op het Museumplein stond een groep weetikveelwatvoorsjongers die een beetje te diep in de pot met valium leek te hebben gekeken. Zo triest en slaapverwekkend was het. Bij het carillon stond een bende countrylinedancers, ook zoiets waarvan ik een moet dat nou gevoel krijg. Nee, dan de Wettertoer kapel, die wisten er nog wel een beetje sfeer in te pompen.

Toen Marc een kilo's wegend, levensgevaarlijk zwaard met bijbehorend wandbevestigingsbord kocht, wist ik dat we niet lang meer op de braderie konden verblijven. De arme jongen z'n arm viel er bijna af van het gesleep met dat ding. Dus ben ik maar afgezakt naar het terras van Blues, alwaar ik me lekker heb laten verbranden.

Het was me het weekendje wel. ;)

Elvis mag dan misschien dood zijn, Jimi Hendrix leeft!

Dat hij  tegenwoordig rechtshandig is, lang blond haar heeft en luistert naar de naam Eelco Bisschop mag de pret niet drukken. Met je ogen dicht zag je de échte. Met je ogen open ook trouwens. Zagend met de snaren langs de microfoonstandaard, solerend met zijn tanden, als ik in reïncarnatie geloofde dan wist ik het wel.

Op wat een gitaar van Jimi had kunnen zijn, een Fender uit 1959, nam Eelco een half gevuld Bluescafé mee naar Woodstock. Voortgestuwd door een uitstekende ritmesectie, bestaande uit Peter van Kouteren en Rob Meijran, waanden wij ons hippies.

Drie sets en een toegift lang beukte de blues op ons in en heb ik mijn handen blauw staan klappen. Mooi!

Was je er niet bij? Gaat dat dan zien en horen op hun myspace.

Heel klein en ingetogen, bijna onversterkt, begon Barrelhouse aan de eerste gitaarsolo. Het publiek keek haast ademloos toe. De vingers van de gitarist dansten over de hals van zijn gitaar. Als iemand een speld had laten vallen, dan had je dat kunnen horen. Zo mooi was het.

Barrelhouse greep me bij de keel en liet me niet weer los. Wat bijna timide begon ging groots en meeslepend verder en ik kon eigenlijk alleen maar dansen. De band had goede herinneringen aan Drachten - de stad van het helaas verloren gegane Brúne Jaske - en had er ook duidelijk zin in. Dikke vette blues werd er uitgerold over de aanwezigen en o mijn god, wat ging dat goed.

Het was genieten geblazen en dat droop er dan ook vanaf. Vanaf de eerste noot tot de toegift hebben zowel de band als het publiek plezier gehad. Naderhand vonden de cd-tjes dan ook gretig aftrek.

Iduna had eindelijk wat aan de duur betaalde dansvloervergunning (jawel, die bestaat)  en de vers gelegde nieuwe vloer is dan ook goed ingewijd.

De opwarmer, de Jeroen Sweers Boogie Woogie band, kreeg het publiek helaas minder mee. Ze brachten moderne muziek in een jaren twintig jasje en dat kwam niet helemaal uit de verf. Niet dat ze het slecht deden, bepaald niet, maar toen ze aanspoorden tot meeklappen en ik dat ook daadwerkelijk deed, viel ik al gauw uit de toon. Niemand anders deed het namelijk. Ik ging me er een beetje de dorpsgek van Drachten van voelen en dus ben ik maar gestopt. Stom misschien, maar ik ben niet zo'n held. Wellicht kan dat nog komen als er meer gekken afkomen op wat er in Drachten te doen valt. Want ook vanavond was de belangstelling met hooguit honderd mensen maar matig te noemen.

Vijf daarvan waren trouwens DWJM'ers, ook dat kan beter.

Ik ben heel erg niet hetero. Ik ben niet anti, maar het lukte me gewoon niet. Gelukkig kon onze lieve heer de dokter me daarbij helpen en sindsdien ben ik misschien wel de meest opvallende niet hetero van heel Smallingerland. Dat geeft weleens wat problemen en dat vind ik dan niet bepaald leuk maar de zichtbaarheid van de niet hetero's vind ik belangrijk genoeg om de consequenties daarvan te willen dragen.

Die zichtbaarheid is er namelijk nauwelijks. Er zijn in Drachten en omgeving ongeveer 5.000 niet hetero mensen. Heb jij er wel eens eentje gezien? Zou de gemeente weten dat ze er zijn?

Ik vind namelijk dat ze net doen alsof we niet bestaan.

Er zijn vier posters van DWJM in omloop nu. Eentje met een allochtone ondernemer, eentje met een zelfstandige mevrouw, eentje met een moeder en kind en eentje met een keurig jong hetero stelletje.

Allemaal hardstikke hetero plaatjes. Jammer. :(

Vier gratis krantjes per week verschijnen er in Drachten en omgeving. De Drachtster Courant, de Actief, de weekkrant van Friesland en de Breeduit. Daarnaast zijn er nog twee betaalde kranten, het Friesch Dagblad en de Leeuwarder Courant. Verder heb je nog een handvol sites zoals hallodrachten en wâldnet en natuurlijk zijn omrop Fryslân en Smelne FM er ook nog.

Gezien de hoeveelheid lokale en regionale media zou je kunnen denken dat het wel goed zit met die media en dat de burger zich dus goed geïnformeerd weet. Niets is - naar mijn mening -  minder waar.

De Breeduit, qua uitstraling het mooiste blaadje, is helemaal geen journalistiek product. Heel kort door de bocht is het zelfs propaganda. Wij van WC Eend adviseren WC Eend. Er wordt wel veel aandacht besteed aan raads- en college besluiten maar het is niet bepaald geschreven door een onafhankleijke derde. De gemeente Smallingerland zelf levert de hoofdmoot van de inhoud. Een kritische noot zul je er dus niet in vinden.

De Actief richt zich vooral op Tytsjerksteradiel. Slechts bij hoge uitzondering woont een van hun journalisten een raadsvergadering bij. Dat krantje hoef je dus niet te lezen als je de politiek in Smallingerland wilt volgen. Ze besteden er nauwelijks aandacht aan.

De Drachtster Courant verschijnt tegenwoordig alleen nog op woensdag en dus bijt ons vergaderschema hun deadline. De raad vergadert op de eerste dinsdag van de maand. Daarom besteedt de Drachtster eigenlijk alleen nog aandacht aan de lokale politiek als een partij hen een persbericht stuurt. Persberichten laten zich ook niet bepaald kenmerken door objectiviteit.

Bij de Leeuwarder heeft een wisseling van de wacht plaats gevonden. Er komt tegenwoordig een andere jounalist dan voorheen. Eentje die gedegradeerd is van parlementair verslaggever naar lokaal verslaggever. Die degradatie is mijns inziens terecht want het is een journalist op schoolkrant niveau. Ik heb hem nog geen enkel stuk zien schrijven waarvoor ik zou willen betalen. Bovendien ligt er hier de verkeerde Leeuwarder in de winkels en is ook de web-editie niet de regio Drachten editie.

Het Friesch Dagblad is een geval apart, journalistiek met een religieus randje. Hun journalist komt eigenlijk alleen als we besluiten gaan nemen over iets wat God verboden heeft. En dan gaan ze van tevoren nog lobbyen ook. Toen de gemeenteraad een voorstel over een eventuele gemeentelijke wietkwekerij ging behandelen werd ik niet alleen gebeld door het FD, ook werden er opinie artikelen in mijn inbox gepompt met als boodschap dat de wietplant eigenlijk hetzelfde is als de boom van de kennis van goed en kwaad in de Hof van Eden.

Omrop Fryslân is onze trouwste bezoeker. Ze missen eigenlijk nooit een vergadering. Helaas levert het 9 van de 10 keer alleen geen artikeltje op. De pen van de journalist ligt vooral op tafel.

Smelne FM heb ik slechts eenmaal mogen treffen in de raadzaal. Ze hebben me ook een keertje gebeld, maar dat was uit sensatie bejag. Verder kan ik er niet echt een oordeel over geven want ik luister pas sinds vorige week. Ik vind wel dat ze gewoon aanwezig horen te zijn. Verslageving van de lokale politiek hoort mijns inziens gewoon tot hun takenpakket en dat behelst meer dan integrale uitzendigen van commissievergaderingen.

Over de weekkrant van Friesland ga ik niet meer zeggen dan dat dat ding bij mij altijd meteen onderin de kattenbak belandt.

Gelukkig gaan we binnenkort eindelijk doen wat ik al jaren wil, de raadsvergaderingen rechtstreeks via internet uitzenden. Niet dat ik geloof dat nou de panacee is want ik denk niet dat er ook maar 1 iemand een uren durende vergadering gaat zitten kijken, maar het maakt de politiek wel toegankelijker en transparanter.

Toch blijf ik hopen op goede, geïntresseerde journalistiek.

Vanavond raadsvergadering gehad. Met slechts een handvol B voorstellen (voorstellen waarover vrijwel iedereen het eens is) op de agenda hadden we vrijwel niks te doen. Toch was het geen saaie vergadering. DWJM zoemt namelijk als een gek door de raad. Zoveel maakte het vragenuurtje wel duidelijk.

Zelf had ik drie van de acht vragen aangeleverd. Eentje daarvan was mede afkomstig van hier. Over terrasjes. Ik wil graag dat de gemeente iets aan de wildgroei van terrasverwarming gaat doen en in ruil voor die afspraken met de horeca zie ik een flexibeler terrasbeleid voor me. El Pacho was daarbij de sigaar. Daar hangen zeven straalkachels aan de gevel terwijl ze niet eens een terrasvergunning hebben. Daar hoef ik voorlopig geen vorkje te gaan prikken denk ik. =P

Het college antwoordde bij monde van de burgemeester dat ze het overleg met de horeca aan zullen gaan. De terrassen langer open laten bij mooi weer is daarbij bespreekbaar. Mooi!

Barend Potjer, van de VVD en tevens H&I moloch, kwam met een multiple choice vraag die volgens de burgemeester beter een poll op deze site had kunnen zijn. Welk project wordt eerder uitgevoerd?  Ook zag Barend aanleiding om over de hondenbelasting te beginnen. Wethouder Cees Kuipers nam in zijn beantwoording bijna een loopje met Barend.

Mijn andere vragen gingen over bijstand en kwijtschelding van gemeentelijke lasten. In Nederland zijn er een aantal gemeenten die dit heel voortvarend oppakken door het hele gedoe van aanvragen doen te schrappen en het te vervangen door automatische toekenning. Simpelweg door bestandsverglijking. Smallingerland gaat nu bekijken of we dat ook hier kunnen doen. Wederom mooi!

Verder hebben we het nog over het spoor naar Drachten gehad. De Leeuwarder Courant pakte vandaag groot uit met het nieuws dat er een principe akkoord is tussen de gemeentes Heerenveen en Smallingerland en de provincie. Jammer dan LC, want het is niet waar. Er wordt wel druk onderhandeld en een akkoord ligt dichtbij maar er ligt nog geen besluit. De schuld daarvan kun je rustig aan de PvdA geven. Die hebben onlangs nog in de krant lopen verkondigen dat de gemeente niet bereid is om ook maar een cent te investeren in het spoor dat er gewoon moet komen. 

Pas op, deze posting wordt weliswaar iets genuanceerder dan de vorige, toch bevat hij enkele meningen die de mijne zijn. Ben het gerust oneens met me. =)

No Bowling dus. Ik was er en het was leuk. Zappop 2.0 heb ik begrepen. In ieder hoekje van de Lawei was wel iets te beleven. Zelfs, of beter, juist op de trap. Onder het motto No Bowling helpt aanstormend singer/songwritertalent een treetje hoger, gebeurden daar de meest mooie dingen. Helemaal toen er een tussendeur dicht ging. Een kniesoor die er op let misschien, maar ik ga graag op in wat ik beleef en dat ging een stuk beter toen het bombast van Oceana Company niet langer over J.B. Dazen donderde.

Twee grote oranje lampen en een bloemetjesgordijn maakten van de trap een van de meest intieme podia die ik ooit mee heb mogen maken. Hulde voor degene die dat bedacht heeft. Hulde ook voor de talenten die er heel klein en kwetsbaar stonden. De trap was voor mij het hoogtepunt van No Bowling.

J.B Dazen zong over wat mijn afwas had kunnen zijn. Tommy Ebben was in z'n eentje welhaast groter dan het luid voortrazende Spooner en Xiu Xi bracht met speelgoedinstrumentjes een geluid waarin ik The Capricorns met Aepril Schaile hoorde samensmelten. Vette shit, in de meest positieve zin des woords.

Bedankt Drachten! Roosbeef rockte en jullie zogen. Echt. Heel diep en heel hard. FAIL!

Wat was er aan de hand? Nou, Roosbeef maakt niet echt heel erg grote liedjes. Roos probeert je een beetje te kietelen en je mee te nemen in haar wereld. Of in die van die jongen die het leger in ging. Daar kun je bij zijn. Maar dan moet je wel luisteren.

En dat deden jullie niet!

Het geroezemoes oversteeg de meer timide stukjes van Roosbeef, om nog maar te zwijgen van het fake applaus dat achter uit de zaal al op kwam wellen op het moment dat Roos haar ziel liet zien.

Ik kon na  afloop niets anders dan "sorry voor het publiek, bedankt voor de show" zeggen.

N.B. No Bowling was leuker dan het publiek dat hun biertje belangrijker vond dan de headliner. Daarover morgen wellicht meer.