Op het gevaar af dat ik me vertil, ga ik toch proberen iets van de sfeer van gisteravond in woorden te vangen. Het was namelijk nogal bijzonder.

Even over acht kwam Martin Šimek het toneel opgelopen. Daar vond hij een volle zaal en een beeld met een aangehechte brief van Jan Ketelaar. Of Martin die even voor wou lezen ter introductie. Jawel, maar alleen omdat het echt moet. Het was hem geen onverdeeld genoegen. De rest van de avond werd dat wel.

Eerst moest er nog gezocht worden naar de sprekers. Anne Woudwijk, Bert Middel en Jurgen van den Herik zaten in de zaal en aan Martin was de opdracht om de gezichten bij de functies burgemeester, kunstenaar en dominee te zoeken. Bert was snel gevonden, Anne ook, alleen Jurgen niet. Jurgen heeft meer weg van een Italiaanse dorpspastoor dan van een predikant in Friesland.

Liefde, verlangen en idealen. Kiest u maar waar u het over wilt hebben. Bert koos idealen, Jurgen en Anne liefde. Martin trok zich er niks van aan. Hij wou niet hebben dat een politicus een praatje ging houden over idealen. Geboren in het Oostblok komen politieke idealen hem de strot uit. Bert moest het gaan hebben over verlangen, Anne over liefde en Jurgen idealen.

Idealen moeten vooral vloeibaar zijn, zo betoogde Jurgen. Je moet bereid zijn de zwakke punten van je eigen ideeën te zien en de sterke punten in de ideeën van een ander. Doe je dat niet dan is dat dodelijk voor de dialoog. Een wijze les. Een verstandige keuze ook van Martin. Uit de mond van een politicus, ook ik beken schuld, had je zoiets waarschijnlijk niet gehoord.

Met de vraag wanneer was je het eenzaamst werd de sfeer gezet. Jurgen vertelde over zijn zoontje uit wie hij het leven weg heeft voelen ebben. Bert sloot daarbij aan door te vertellen over de dood van zijn zus en Anne vertelde over de psychoses waar hij last van heeft. De kwetsbaarheid werkte ontwapenend. Met haast ingehouden adem hing de zaal aan de lippen van de vier heren op het podium.

Jan had vrij entree gegeven aan de mensen die iets meenamen wat voor hen verbonden was met het thema van de avond. Door dat op het podium te leggen liep je echter wel het risico om een minuutje in de schijnwerpers te moeten staan. Daar kwamen mooie verhalen uit voort maar veel belangrijker was nog dat het publiek de avond letterlijk meemaakte.

Ik had ook wat meegebracht; een kaartje met daarop de woorden "waarom zou ik bang zijn van de dood, als ik er ben is de dood er niet. Als de dood er is, ben ik er niet." Dat is de laatste les die ik heb meegekregen van Vanessa, een goede vriendin en tevens lotgenoot. Op haar dertiende is ze van huis weggelopen en na vele omzwervingen in het nachtleven van onder andere Parijs heeft ze de centen voor haar geslachtsverandering bijeen gesprokkeld. En passant heeft ze ook nog even de hulpverlening van Humanitas aan transen uit de grond gestampt. Als ik aan liefde, verlangen en idealen denk dan kan ik niet om haar heen. Dat heb ik al stamelend en stotterend trachten te verwoorden. De arm van Martin om me heen was welkom want ik was bezig te verzuipen. Hij voorkwam dat.

Al met al waren twee uurtjes eigenlijk veel te kort. Het was een schitterende avond. Bedankt daarvoor Jan.

Europa is een beetje gek. In het Europees Parlement zitten nu 785 (straks 730) leden uit 27 lidstaten hun eigen taaltje te kwetteren en daar achter zit een batterij aan tolken de boel te vertalen. Gewoon Engels spreken is er niet bij. Nederland mag 27 mensen leveren aan het parlement. Wie dat zijn mag de kiezer eens in de vijf jaar bepalen.

De landelijke partijen doen onder hun eigen naam mee aan die verkiezingen maar zitten niet onder hun eigen naam in het parlement. Omdat de spreektijd van de parlementariërs afhankelijk is van het aantal zetels dat de fractie heeft, kruipen partijen onder een hoedje met hun Europese bondgenoten. Stemt u 4 juni bijvoorbeeld op het CDA dan stemt u op de lijst Berlusconi. Dat vertellen ze er niet graag bij.

Samen met de Raad van Ministers besluit het Europarlement over voorstellen van de Europese Commissie. De Europese Commissie is het dagelijks bestuur van de Unie Europa. Het parlement mag over de commissie als geheel stemmen maar niet over de poppetjes alleen. Dat gaf vorige keer nogal wat gedonder. Italië mocht namelijk de commisaris van onder andere emancipatie leveren en dacht ha, wij sturen een homofoob. Er moest een stoelendans aan te pas komen om alle kippen in het hok te krijgen. Daarna kon het circus verder.

In een democratie is het de normaalste zaak van de wereld dat volksvertegenwoordigers zelf voorstellen kunnen indienen. In Europa niet. De niet democratisch gekozen commissie bepaalt niet alleen waar het parlement over praat, zij bepaalt ook waar het parlement over gaat. Ik verzeker u dat het gemeentehuis te klein zou zijn als het hier zo zou werken. De gekozen burgers horen het het hoogste orgaan te vormen in een democratie. In Europa is dat anders.

Gek genoeg gaat het daar niet over. Europese verkiezingen gaan in Nederland bijna per definitie niet over Europa. Tenminste, niet inhoudelijk. Europa? Daar is Balkenende toch voor? Nou, dan stem ik tegen! Zo gaat het ongeveer. Ik vind dat erg jammer want het is een illusie dat je tegen Europa kunt zijn. Europa is er, Europa gaat niet meer weg en Europa is gewoon nodig. Dat overstijgt de landelijke partijbelangen. Maar vertel dat maar eens aan de politiek. In Den Haag wordt nu geruzied of mevrouw Kroes mag blijven. De partijbelangen van het kabinet vinden van niet. Die koersen op een CDA'er; Cees Veerman. Diezelfde Cees kreeg het als minister van landbouw even moeilijk toen bleek dat zijn boerderijtje jaarlijks 300.000 euro aan Europese subsidie slurpt. Zo iemand moet je niet naar Europa sturen want als er in Europa iets moet veranderen is het, naast de democratische legitimering, wel het marktontwrichtende landbouwbeleid. Afrikaanse boeren worden met de groeten van Europese belastingbetalers kapot geconcurreerd. Daar word je niet vrolijk van.

Waar je ook niet vrolijk van zou moeten worden is het gekissebis waar Europa nou wel of niet over gaat en wie dat dan bepaalt*. Om maar weer eens op mijn homorechtenstokpaardje te gaan zitten; Europa gaat over mensenrechten. Dat is grensoverschrijdende problematiek dus heb je daar een supranationaal instituut voor nodig. Zeg dat maar eens tegen de lijstverbinding CU/SGP. Volgens hen mag Europa onder geen beding gelijke rechten voor iedereen eisen. Lidstaten mogen afzonderlijk uitmaken wie ze discrimineren. Het CDA lijkt daar tegenwoordig iets anders over te denken als je Verhagen hoort maar ja die paar CDA'ers in het parlement vallen onder Berlusconi en Berlusconi houdt zich liever bezig met minderjarige meisjes dan met kontneuken om het maar cru te zeggen. De grootste fractie in het Europees parlement voert bijna 1 op 1 de agenda van het Vaticaan uit. Maar daar hoor je vrijwel niemand over. Dat wringt.

Wat ook wringt is de lobbymachine. Roken mag eigenlijk niet meer, mede dankzij Europa zwicht de horeca onder een rammelend rookverbod maar datzelfde Europa maakt wel miljarden over aan de tabaksindustrie. Dat is namelijk zo geregeld tijdens een etentje ofzo. Als Europees parlementariër kun je vrijwel iedere avond met een andere belangengroep uit eten. Wie dat met wie doet daar bestaat geen register van. Dat zou wel moeten want Europa is er - op papier - voor de burgers, niet voor de bedrijven. Helaas pakt de praktijk anders uit.

Europa moet, maar Europa moet vooral anders. Daar zouden de verkiezingen over moeten gaan maar dat willen de poppetjes niet. Er wordt wel gedaan alsof door de burgers een 400 pagina's tellende grondwet voor te schotelen maar de in dit blog aangegeven knelpunten worden met het verworpen alsnog aangenomen verdrag niet opgelost.

* met een duur woord heet dat het subsidiariteitsbeginsel: lokaal doen wat lokaal kan, landelijk regelen wat landelijk speelt en Europees aanpakken wat grensoverschrijdend is.

De moderne mens houdt van kiezen lijkt men in Den Haag te denken. En kiezen zult u. U bent een kritische consument en gij zult shoppen. Daarvan wordt alles beter want u laat uwzelf natuurlijk niet bekopen.

Met de introductie van zorgshoppen in Nederland is ook de WMO gekomen. Leidende gedachte daarbij is dat u eerst bij uw omgeving en maatschappelijke instellingen aanklopt. Als die geen soelaas kunnen bieden dan heeft de gemeente een vangnet. Dat heeft een forse verschuiving van verantwoordelijkheden veroorzaakt. Waar de wet voor 2007 van zorgplicht sprak staat nu compensatiebeginsel.

Kerken zien en grijpen hun kansen. Terecht zou ik zeggen, religie is ook een vorm van zorg maar aan de andere kant hoef ik niet uit te leggen dat religie het gezond verstand ook kan benevelen. Opium van het volk om maar met Marx te spreken. Door het brede aanbod van stromingen is religie een grote speler. Mooi, maar grote spelers hoor je wel goed in de gaten te houden. Dat valt op het toch redelijke abstracte niveau waarop de raad zich met dit zorgzaken bezighoudt niet altijd mee.

Wat ook niet meevalt is zorgshoppen als het onverhoopt wat minder gaat. Ik wens het u niet toe maar het zou zomaar eens zo kunnen zijn dat u dringend hulp nodig heeft.

Gistermorgen ben ik naar een goede kennis geweest. Hij had me uitgenodigd als ondersteuning bij een gesprek met zijn reïntegratieconsulent en woonbegeleider. Zorgshoppen maakt hem namelijk bang en zelfs boos maar hij moet, hij heeft hulp nodig. Krijgt hij die niet dan wordt zijn concurrentiestrijd met Sjoerd Bokje heviger. Ik maak me daarom zorgen. Niet alleen in dit geval maar ook in het algemeen.

De enige conclusie die er gister getrokken is is om nog een gesprek aan te gaan. Wordt dus vervolgd.

Noot: reïntegratie schrijf ik volgens het witte boekje. =)

Het is de derde week van de maand en dus waren er commissievergaderingen. Maandag SaZo met een zware agenda, dinsdag AEFZ met de jaarrekening en het plakplaatsenvoorstel en vandaag RIM met het woonplan en een Drachtstervaart update. 

Maandag bleek veel korter te duren dan gevreesd. Ik was voornemens om een voorstel in te dienen om de stukken over reïntegratie van de agenda te schrappen en bij binnenkomst bleek al snel dat meerdere partijen daar wel voor voelden. De rekenkamercommissie heeft namelijk een week eerder een rapport over hetzelfde onderwerp klaar gekregen en daarin staat de aanbeveling om de rol van de raad te versterken. Daar gaan we het volgende maand over hebben verwacht ik. In dat licht kun je geen kadernota behandelen.

Daarna kwam de jaarrekening van Caparis. Daar mochten we onze zienswijze over uitspreken. Meer niet omdat het een gemeenschappelijke regeling is. Meer dan onze hoop uitspreken en zorgen uitspreken kunnen we niet doen. De wethouder neemt dat namelijk mee naar een kamer vol wethouders en die moeten het daar dan maar eens worden. Als het geld op is mogen wij wel betalen. Dat werkt niet lekker.

Woodbrookers kwam ook nog voorbij. Een onderwijsovereenkomst. Mooi, akkoord, hulde.

Dinsdag dus de jaarrekening en het DWJM plakplaatsenvoorstel. Eerst de agenda maar weer veranderd (doe ik anders eigenlijk nooit) zodat Teunis eerder in kon spreken en dus eerder naar huis kon (wat ie niet echt deed) en daarna ging het heel snel. Symphatiek zei de PvdA maar wel even afwachten wat dat kost en wat de adverteerders willen betalen. Tuurlijk. De rest van de commissie (voorportaal van de raad) sloot zich daarbij aan en klaar. Teunis wist de boel goed op te warmen trouwens. =)

De jaarrekening liet een overschot van iets meer dan een miljoen zien en de organisatie kreeg complimenten van de accountant. Dat valt er weinig meer te mekkeren eigenlijk. Toch had ik wel een paar puntjes. Bij het naar mijn mening belangrijkste heb ik mijn zin gekregen. Bert sprak zelfs mijn uit zijn mond favoriete woorden: "mevrouw Kramer heeft gelijk." In het verslag stond dat het doorzetten van het toezicht op de Kaden een speerpunt was. Van mij mag het wel een onsje minder. Er wordt namelijk tegen taxichaffeurs bij de Ierse Pub gezegd dat ze voor Feu moeten parkeren. Daar is de standplaats. Over paarse krokodillen gesproken. De burgemeester gaat het aankaarten bij de politie. Volgend jaar wordt de Oerrock promotietour dus niet direct weggestuurd als het goed is. Vannacht ,de n8 van dr88, wordt wat mij betreft een goede testcase om te zien of er al wat flexibiliteit in de terrastijden zit.

Vanavond was teleurstellend. Zie mijn nieuwe poll. Ik heb gevraagd om een detailleerd overzicht van de wachtlijsten en de wethouder vond dat geen hoofdlijn. Gemiddelde 18 maanden wachttijd, bij gewilde woningen 3 jaar en de woningcorporaties rapporteren geen probleem dus is het geen probleem.  Nou sorry maar daar ben ik het dus niet mee eens.

Het volgende onderwerp was de voortgang Drachtstervaart. Die is er niet. Of toch wel? Er bevinden zich wat woningen in de tekenfase die dus binnenkort doorgang gaan vinden. De woningverkoop verloopt minder slecht dan verwacht en er is een blauwe plek in het centrum. Het college beraadt zich momenteel op haar mogelijkheden. Op het moment dat we subsidies gaan mislopen krijgt Wind claims. De VVD'er van dienst kraakte terecht kritische noten maar kreeg helaas te maken met Barend Potjer-effect. Zoals bij de do's & don'ts van het raadslidmaatschap in de mooie glossy Raad* valt te lezen is het wel handig dat je een beetje op je woorden let. De voormalig fractievoorzitter van de VVD maakt het soms wel erg bont en daar heeft de rest van de fractie last van zo bleek vanavond. Heine Hofman las iets op wat hij niet kon weten (want vertrouwelijk) en wat hij dus duidelijk in opdracht deed en daar werd Fred niet vrolijk van. Hij had zijn bewering dat Wind "meerdere molenstenen om de nek" heeft harder moeten maken door te wijzen op stilliggende projecten maar welke dat zijn hoort het college ook wel te weten eigenlijk. Het vaartgebeuren blijft voorlopig nog binnen de door de raad gestelde budgetten maar nu die sloot te laat is vind ik ook wel dat ie er mag komen.

* Midden op de cover van Raad; Marja Krans uit Drachten! De eerste ChristenUnie-babe. =)

Gister was ik min of meer jarig. Drie jaar geleden lag ik namelijk te herstellen van mijn geslachtsveranderende operatie. Ombouwen in de volksmond. Een term waar ik nogal giftig van kan worden. Ik weet wel dat de mensheid raar is en er anders over denkt maar ik geloof graag dat een mens meer is dat een wandelend setje genitaliën. Als ik lul of klootzak tegen iemand zeg dan heeft dat een andere reden dan de inhoud van zijn onderbroek.

Vandaag is Idaho enzo. Internationale dag tegen de homofobie en tegenwoordig ook transfobie. Gister werd dat al gevierd in Amsterdam. Met nogal wat hilariteit tot gevolg. De viering trok namelijk een tegendemonstratie van vier vrouwen die als Jozua rond Jericho liepen met borden waarop de tekst Jezus redt te lezen viel. Als Jezus niet zou zijn opgestaan uit de dood zou hij zich volgens mij omdraaien in zijn graf. Dat is niet blasfemistisch bedoeld, het is hoe ik de bijbel interpreteer. Jezus had een broertje dood aan dat soort gedoe. Oordeel niet, opdat gij niet geoordeeld wordt. Mattheüs was wel duidelijk, ook al geven sommige farizeeërs er een andere draai aan.

Ondertussen zit transig Nederland in een lastige discussie verwikkeld. We kennen sinds kort het Transgender Netwerk  Nederland (TNN) en dat is nogal een amalgaam van uiteenlopende partijen. Ik vind mezelf bijvoorbeeld geen transgender. Sterker nog, ik ben eigenlijk liever een omgebouwde. Transgender (spreek uit trendszjender) vind ik een modeverschijnsel. Iedere travestiet die er een beetje structureel mee bezig is zal zich vroeg of laat met met die term gaan tooien.

Wat lang niet iedere transgender zal doen is wat ik wel gedaan heb. Dé operatie, gister drie jaar geleden. Dat was het resultaat van een identiteitsprobleem dat voor niet-transen gewoonweg niet valt te bevatten. Daarin zie ik eigenlijk nogal een onderscheid. Ik vind wel dat je als man een jurkje mag dragen als je dat wilt maar ik vind niet dat ik vanwege mijn verleden daar maar een boegbeeld voor moet zijn. Ook niet als de zwaar onderscheiden en bijna tot instituut verheven Karin Spaink zegt dat ik dat wel moet.

Gelukkig zit ik lekker dicht op het vuur. Ik modereer op de enige site voor en door mv-transen in Nederland. Het TNN en ik zijn daardoor noodgewongen vrienden. Als raadslid haal ik stukje bij beetje mijn succesjes. Ook voor de door mij persoonlijk verfoeide wannabe-transen waarvan ik vind dat ze de goede naam van echte transseksuelen bezoedelen.

Maxime Verhagen is er ondertussen ook bij betrokken. Hij pleit nu voor minder voorwaarden bij juridische geslachtswijziging. (de voorwaarde is castratie of sterilisatie) Ik ben daar eigenlijk best wel op tegen. Ik ben namelijk voor een samenleving zonder tweedeling op basis van geslacht. Gewoon weg met die registratie. Dan ben ik gewoon P. Kramer en dan ben jij jouw voorletter plus achternaam. Een M of V daar aan toevoegen is nergens voor nodig.

Donderdagochtend, kwart voor acht. Telefoon. Shit, verslapen!  Dankzij een snelle actie van de griffier kon ik nog met collega Piet meerijden. Acht uur stond hij voor de deur. Op naar Zevenaar. Met gelukkig redelijk snel een pitstop voor een beker koffie.

In Zevenaar voegden we ons bij de rest van het gezelschap. De presentatie over het bedrijfsverzamelgebouw  (UWV en sociale dienst onder 1 dak) was al begonnen. Dat blijkt goed te werken want vaak kunnen mensen direct ergens gaan solliciteren en het scheelt gedoe voor mensen die een uitkering nodig hebben omdat ze maar langs 1 loket hoeven. De rondleiding daarna was wel erg uitvoeringsniveau en daarom niet een taak van de raad maar het was wel een leuk kijkje achter de schermen en gaf tevens gelegenheid voor vragen en een praatje met raadsleden aldaar.

Daarna in de bus naar Doesburg en met een joekel van een rondvaartboot naar Zutphen voor een stadswandeling en een bezoekje aan de Hanze-stadsbrouwerij. Een café-restaurant waar de uitbater zelf het bier brouwt. Geweldig vond ik dat. We hebben 6 bieren (in kabouterglaasjes) geproefd en uitleg gehad hoe bier gebrouwen wordt.

Zutphen is oud. Zo oud dat het in het in de 14e eeuw gebouwde deel de nieuwe stad heet. Onze gids wist ons hele mooie plekjes te laten zien terwijl hij vertelde over de geschiedenis van zijn stad. Van de vele godsgebouwen die we hebben gezien, zijn we er slechts eentje binnen gegaan; de bibliotheek. Het stadhuis was ook mooi met als binnenkomer artikel 1 van de grondwet op de muur en de glazen wand tegen de bestaande middeleeuwse bebouwing aan

Vandaag zijn we de hele dag naar Almere geweest. We zijn begonnen met een uitleg over de Almere Principes, daarna een wandeling door het stadshart (wat kan Drachten daar wat van leren!), uitleg over een veel efficiëntere manier van vergaderen door wekelijks een politieke markt in het gemeentehuis te houden en als afsluiter een kijkje in 3 wijken.

In Almere is alles nieuw. De stad  is nog maar 30. Onder de bezielende leiding van een met de vut zijnde leraar architectuurgeschiedenis hebben we de regen trotserend onze ogen uitgekeken. Groeiwoningen die gemaakt zijn om stukken bij aan te bouwen, bijna puzzelwoningen waarbij je in een nog te bouwen appartementengebouw blokken in kon kopen. De gedachte erachter heet wild wonen. Later werd dat het gewilde wonen. Het uitbreiden is namelijk nooit zo aangeslagen terwijl het in een dag klaar kan zijn zoals me verzekerd is. Wel staan er allemaal verschillende maten groeiwoningen.

Het mooiste stukje Almere vond ik dat van vereniging de Buitenkans. Een uniek project, 55 woningen gebouwd door voornamelijk particulieren. Helemaal ecologisch. Het groenbeheer doet men zelf. Onze gids was er anderhalf jaar geleden gaan wonen en heeft dus 1/55ste deel van een dorpje in Almere gekocht. Almere is trouwens begonnen als anti-stad en is daardoor opgezet als een soort verzameling van dorpen. Van gemeentegrens tot gemeentegrens is op het breedste punt 23km. Hoogbouw is er amper en wordt ook zoveel mogelijk vermeden. Die luxe kunnen we ons in Drachten natuurlijk niet zomaar permitteren. In de omringende dorpen natuurlijk wel.

Er valt ook goed nieuws te melden over gisteravond.

Het verbaasde me een beetje dat ik als enige vragen had over het Raadhuisplein maar goed dat mag de pret niet drukken. Op mijn vraag of het college het ook mogelijk wou maken dat graffiti-spuiters hun ding kunnen doen op de dichtgetimmerde flats antwoorde Fred Veenstra "dat gaat u meemaken." Ja dus.

Met die vinger in de pocket ben ik maar voor de hele hand gegaan door te vragen of er dan mogelijk ook ruimte is voor een indoor skatebaan. Daarop durfde Fred niet zomaar ja te zeggen maar hij gaat er wel naar kijken. Dus wie weet hebben we de skaters binnenkort ook weer onder dak.

De sloop begint echt pas in september. Op roddels zoals het blog van Radjan wil het college niet reageren.

Over de Drachtster zondagen was ook een nieuwtje. De ChristenUnie vroeg het college rekening te houden met kerkdiensten. Het college gaf bij monde van Bert het antwoord dat het andersom werkt. Er is een lijst met data waarop er Drachtster zondagen gehouden worden naar de kerken gegaan zodat de kerken rekening kunnen houden met mogelijke herrie op straat en hun diensten dus beter 's morgens kunnen houden. De activiteiten op zondag beginnen in principe niet voor 1 uur dus daar is alle ruimte voor.

Bovenstaande kop heb ik schaamteloos gestolen van Atze-Jan de Vries, een journalist van de LC. Beter had ik de raadsvergadering namelijk niet kunnen samenvatten. Door de afwezigheid van twee PvdA-raadsleden was er geen meerderheid voor een belangrijke koerswijziging in het minamabeleid. 14-15 Verworpen.

Wat wel is aangenomen is een zwakke CDA kloon van hetzelfde amendement. Niet de doelgroep verruimen maar wel de referteperiode verkorten. In plaats van na 5 jaar wachten krijgen minima nu na 3 jaar recht op langdurigheidstoeslag. De VVD die bij dezelfde door de PvdA voorgestelde verkorting in de commissie nog linkse hobby's en uitdeelgemeente riep steunde het CDA hierin wel. Alles was namelijk voor de vergadering dichtgetimmerd door de vijf indieners.

In eerste termijn keerde een meerderheidje zich tegen het gisteren verspreide PvdA amendement, om in tweede termijn onder leiding van het CDA met het slappe maar dichtgetimmerde aftreksel op de proppen te komen. Wat is er gebeurd met open overleg in de raadszaal? Zeg dan we kunnen een heel eind meegaan in jullie voorstel maar dit en dat. Ik heb het met recht niet sjiek genoemd. Dat leverde me 3 interrupties op van het CDA. Leuk. Daar geniet ik van.

Uiteindelijk heeft al dit gedoe misschien als de natte vinger van Gemeentebelangen gelijk heeft mogelijk maximaal een ton bespaard op een begroting van ruim 200 miljoen. Nee, daarmee komen we crisis door. Bedankt hè? Ook namens de mensen die de 100.000 bespaarde euro's moeten missen; de minima.

Een tijdje terug heb ik de wethouder emancipatiezaken een multiple choice vragenlijst toegestuurd die hij vervolgens weigerde in te vullen. Daar was ik niet bepaald blij mee en dat kun je gerust een understatement noemen. Binnenkort moet de raad namelijk de kaders stellen waarbinnen een nog te realiseren anti-discrimatie centrum moet functioneren. Daarnaast heeft de wethouder half om half toegezegd met een anti-discriminatienota te komen. Vooruitlopend daarop had ik graag van het college vernomen waar zij denkt dat Smallingerland staat qua emancipatiebeleid. Naar mijn mening is dat namelijk bijna onderaan de ladder.

Daarom ben ik gaan broeden. Zal ik een persbericht uit doen gaan met een pakkende kop als Smallingerlandse weigerambtenaar weigert weer? De verleiding was groot want zoiets levert ongetwijfeld een vette kop op in de Leeuwarder Courant. Na een beetje brainstormen heb ik er toch maar vanaf gezien. 't Is te goedkoop scoren, op het populistische af. Politiek debat hoort thuis in de raadszaal, niet in de krant. Te meer omdat ik weet dat pakkende persberichten vrijwel altijd zonder wederhoor geplaatst worden waardoor het niet een erg eerlijke manier van standpunten uitdragen wordt.

Vandaar dat ik besloten heb te wachten op het vragenuurtje van vanavond. Dan mag de wethouder gaan antwoorden op de onderstaande batterij aan vragen.

Is de wethouder bekend met de conclusie van de Commissie Gelijke Behandeling in het artikel “Seksuele voorkeur onder de korenmaat” uit het jaarverslag van 2006?

“De algemene veronderstelling is dat mensen een heteroseksuele voorkeur hebben. Het is dan aan homoseksuelen om te bepalen of zij open willen zijn over hun seksuele voorkeur. Zij bepalen in de regel zelf wanneer ze hun voorkeur prijsgeven en op welke manier. Naar blijkt hebben zij volop redenen hun seksuele voorkeur verborgen te houden.”

Ziet hij binnen zijn emancipatie-portefeuille mogelijkheden om die redenen weg te nemen? Zo nee, waarom niet?

Is de wethouder bekend met de visienota homoseksualiteit voor het reformatorisch onderwijs waarin gesteld wordt dat iemand die in homoseksuele zonden leeft niet op geloofwaardige wijze de bijbelse visie die de school voorstaat uit kan dragen?

Wat vindt de wethouder ervan dat aan een aangeboren voorkeur de aangeleerde classificatie zonde mee wordt gegeven?

Vindt de wethouder dat er voor christelijke scholen ruimte moet bestaan om mensen op basis van hun seksuele voorkeur te discrimineren?

Is de wethouder bekend met het gegeven dat er in iedere schoolklas 1 à 2 homoseksuelen zitten? Wat vindt hij ervan dat zij mogelijk opgroeien met de gedachte dat hun voorkeur zondig is?

Is de wethouder bekend met het onlangs door de universiteiten van Antwerpen en Hasselt gehouden onderzoek onder 4,000 jongeren waaruit blijkt dat 1 op de 5 Vlaamse jongeren niet gezien wil worden met een holebi en 1 op de 10 jongeren homoseksueel gedrag afkeurt? Is het de wethouder tevens bekend dat het Sociaal Cultureel Planbureau in 2006 onder de noemer Gewoon Doen een rapport met gelijkluidende conclusies heeft gepresenteerd? Wat is zijn reactie hierop?

Is de wethouder bekend met het onderzoek van stichting Ondersteboven onder ruim 1,300 lesbische en biseksuele vrouwen waaruit blijkt dat 60% van hen last heeft van psychische klachten als gevolg van negatieve stigmatisering en onaangename nieuwsgierigheid naar aanleiding van hun geaardheid?

Is het de wethouder bekend dat oudere homoseksuelen na een levenslange emancipatie strijd zich gedwongen voelen weer in de kast te kruipen omdat zij er genoeg van hebben hun verhaal keer op keer uit te moeten leggen als er een andere thuishulp op de stoep staat?

Is de wethouder bekend met het rapport van het Europees Grondrechten bureau waarin geconcludeerd wordt dat de situatie van homo’s, lesbo’s, biseksuelen, transgenders en transseksuelen veel te wensen overlaat en dat discriminatie, geweld en pesterijen jegens hen aan de orde van de dag zijn? 

Is de wethouder het bij nader inzien met de fractie Kramer eens dat er wel degelijk specifiek beleid nodig is om de positie van  homo’s, lesbo’s, biseksuelen, transgenders en transseksuelen te beschermen en te verbeteren? Zo nee, waarom niet?




 

Teken ook de petitie tegen transfobie!

IDAHO Het is bijna zover. Op 17 mei 2009 vieren we weer de Internationale Dag tegen Homofobie en Transfobie (IDAHO). Zoals elk jaar voeren mensen over de hele wereld op deze dag actie voor de rechten en tegen discriminatie van homo's en transgenders. Dit jaar is het thema de schrijnende en vaak genegeerde situatie rond transfobie.

Transfobie komt overal voor, ook in ons 'o zo tolerante' Nederland, en dus is het ook hier belangrijk er stelling tegen te nemen. Het internationale IDAHO Comité heeft, samen met verschillende Europese transgender-organisaties, waaronder de TGEU en het TNN, een internationale petitie opgesteld om onze zaak bij de Verenigde Naties, de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en alle landen van de wereld onder de aandacht te brengen.

Dat lukt alleen maar als we zoveel mogelijk handtekeningen verzamelen! Ga daarom naar www.dagtegentransfobie.nl voor meer info en om de petitie te tekenen. Maar laat het daar niet bij. Vraag ook je familie, vrienden, kennissen en collega's om deze verklaring te steunen. Want hoe meer mensen de petitie ondertekenen, hoe dichterbij we komen tot het uitbannen van transfobie!

IDAHO
IDAHO (International Day Against Homophobia and Transphobia) wordt sinds 2005 elk jaar gehouden op 17 mei. Deze datum is gekozen omdat op 17 mei 1990 de WHO homoseksualiteit schrapte van z'n lijst van geestelijke ziektes. IDAHO wordt in veel verschillende landen gehouden, en hoewel er in elk land verschillende initiatieven zijn wordt er jaarlijks ook een centraal thema gekozen. Dit jaar is het thema ‘stop transfobie, respecteer gender-identiteit'.

Op IDAHO geven we samen een sterk signaal af dat we actief opkomen voor het recht om als homo, lesbienne, biseksueel, transgender, transseksueel, queer, interseksueel, of hoe we onszelf ook noemen, ongestoord ons leven te kunnen leiden. IDAHO is officieel erkend door onder meer Nederland, België, Frankrijk, Groot-Brittannie, het Europese parlement, Canada, Mexico, en Costa Rica, en deze lijst groeit elk jaar. Helaas is de lijst van landen waar homoseksualiteit en vrije genderexpressie worden beschouwd als een misdaad nog veel langer.

Doe daarom mee! Teken de petitie op www.dagtegentransfobie.nl en kijk op internet wat er bij jou in de buurt gebeurt. Er zijn onder meer acties bij de Leidse marathon (rennen tegen homo- en transfobie), bij het COC Haaglanden (debatteren over homo- en transfobie) en een kleurrijke tocht vanaf het homomonument.

Bron: Transgender Netwerk Nederland.

Teunis had het slim gespeeld. Omdat er precies nul kaarten verkocht waren voor de Beyond the Chaos Tour, had hij aan de uitbaters van Blues gevraagd of ze soms ook interesse hadden in vier gratis Braziliaanse bands. René liep woensdag al zingend door de kroeg. "We dansen de samba! We dansen de samba!" Dat het vier keiharde metalbands betrof was hem niet bekend. Mij lekker wel. Toen ik hem meedeelde dat hij het eerder richting Sepultura dan richting carnaval moest zoeken, zag ik hem even slikken.

Het enige waar ik over in zat was of het wel ging passen. Blues heeft maar een heel klein mini-podiumpje en metalbands hebben vaak een groot drumstel met twee bassdrums. Gelukkig was dit niet het geval met Envydust, Seita, Maldita en Sayowa. Het was wel passen en meten geblazen, de drummer zat letterlijk met de rug tegen de muur en als er mensen naar de wc wilden dan moest een gitarist een stapje opzij maar het ging gewoon. Op een Bluescafé manier dan.

Omstreeks negen uur begon het feest. Envydust als eerste. Het begon mooi melodieus met meerstemmige zang op een lekker baslijntje maar het duurde niet lang voordat de show explodeerde in een bak erg emotionele herrie. De leadzanger stond het ene moment op z'n tenen alsof hij zijn aanklacht wat dichter bij de hemel wilde declareren en het andere moment lag hij klein en ineengezakt op de grond. Ik was verkocht. Dat is erg knap voor een band waarvan ik me afvraag of het nou emo is.

Seita bracht wat ik Blues beloofd had. Death metal! Pure agressie in zijn meest elementaire vorm volgens het affiche. En dat was waar. Voor het eerst heb ik een moshpit meegemaakt in het Bluescafé. De mensen vlogen de band in, de zanger duwde ze terug om de boel vervolgens nog verder op te jutten. Heerlijk.

Maldita kon me niet zo bekoren. Waarom weet ik niet, misschien wel omdat het niet hard genoeg dreunde, het was gewoon mijn ding niet. Maar goed, dat zullen de meeste aanwezigen bij alle bands gedacht hebben. Vooral in het begin was er vrijwel alleen het vaste Bluespubliek. Later kwam er gelukkig ook nog wat instroom van Iduna bezoekers.

Sayowa hebben we niet gezien. Fiona was moe van een hele dag staan in de DA in Rijswijk en de reis naar Drachten. Dus zijn we naar huis gegaan. Met ieder een cd en een t-shirt van Envydust.

Fotootjes hier.