Dit weekend was William Wilson te zien in Drachten en er was geloof ik ook iets wat Simmerdeis heet. Dat Simmerdeis deed qua opkomst nog een aardig schepje bovenop Dencity. Met Dencity was het KO-plein leuk vol maar met Simmerdeis was het gewoon stampvol. Zo vol dat de organisatie zich afvraagt of het eigenlijk wel de bedoeling is dat het zo druk is. Da's niet slecht.

Ik heb Simmerdeis vrijwel helemaal gemist. Sorry hoor, het was ook William Wilson. Drie keer heb ik de voorstelling gezien en iedere keer was anders. De eerste keer (de try out) was prut. De techniek faalde. Een van de drie schermen deed niet wat het doen moest en daarna viel tot overmaat van ramp het geluid uit. Stef (meneer Lawei) vond daarin aanleiding om de bobo's om te leiden naar Lân waardoor de première wel dertig mensen trok. Herman had volgens hem ondanks alle pech zijn tekst niet mogen kwijtraken. Met dat oordeel werd Murphy's Law voltrokken en dat was woensdag.

Donderdag: première. Volgende dag ronkende recensie in de Leeuwarder Courant.

De tweede keer (vrijdag) kreeg ik zowat een hartverzakking. Het was volle bak en precies waar het geluid bij de try out staakte, hield het het nu ook voor gezien. Dat duurde zowat een minuut en Herman wist het publiek net zolang muisstil te houden. Daarna ging hij zonder aarzeling door. Het geluid deed het weer. Een superprestatie als je het mij vraagt. Tien seconden stilte kan, maar twintig is al best wel veel en vast geen deel van de show.

Stilte. Dat was wat ik het mooist vond van de try out. Stilte was ook de bedoeling zoals de streng ogende kostschooljuffen ons toesisten. Ssssst! Dat was ongeveer het enige dat met de try out goed ging en in het echt helemaal niet. Gister heb ik zelfs nog heel zachtjes "koppen dicht" gegrunt toen ik het gegiechel en gedoe echt zat werd. En dan maar klagen dat je kinderen niet luisteren...

Zaterdag, de laatste voorstelling was de mooiste. Iedere zichzelf respecterende zogenaamde gothic die William Wilson gemist heeft mag zich bij deze gaan schamen. Het was alsof je een boek binnenliep.

De graffiti op het Raadhuisplein en Simmerdeis zijn twee in het oog springende voorbeelden van wat je powered by DWJM zou kunnen noemen. Zonder DWJM zou de graffiti er simpelweg nooit zijn geweest en had Simmerdeis, met name de voorstelling William Wilson, een probleem gehad. Toen bleek dat de brandweer het materiaal waarmee de oude praktijkschool was verduisterd afkeurde, toonde Anton zich een uitstekend crisismanager door karton te leveren en DWJM in te schakelen waarna een ploeg vrijwilligers aan de slag ging en er in 3 dagen tijd een ongelooflijke hoeveelheid tape doorheen jakkerde waardoor bezoekers zich alsnog vrij letterlijk in de duistere geest van Edgar Allen Poe kunnen dompelen. (Doen btw!)

DWJM heeft wat mij betreft haar nut ondertussen meer dan bewezen en ik durf ook gerust toe te geven dat DWJM een belangrijke rol vervult in mijn leven. Het is hier heel makkelijk contacten leggen en leuk brainstormen. Ook irl.

Toen André op het idee kwam om van de makeover die we de praktijkschool hebben gegeven ook maar een takeover te maken kwam wel een heel ambitieus plan in beeld; een tweede cultuurtempel. Doen zegt DWJM zo blijkt uit de poll waarop ook ik ja heb gestemd. Nu, na 3 dagen te hebben rondgelopen in het haast majestueuze pand, ben ik helemaal enthousiast. De mogelijkheden lijken niet alleen eindeloos maar vooral ook haalbaar. Zonder dat het bergen met extra geld moet gaan kosten.

De gemeente ziet zich geconfronteerd met een groeiend aantal WWB-cliënten die waar mogelijk een reïntegratietraject moeten doorlopen. Omdat de gemeente die trajecten allemaal uitbesteedt, waarschuwde de rekenkamercommissie onlangs dat het kennisniveau van de eigen ambtenaren mogelijk op achterstand zou kunnen raken. Mijn voorstel was toen om bij wijze van proef zelf reïntegratietrajecten aan te bieden en de wethouder gaf aan daar over na te willen denken. Hoe een en ander in de praktijk zou moeten worden aangepakt wist ik zelf ook nog niet goed. Nu wel, er moet heel wat gebeuren in de praktijkschool voordat er voor het eerst een festival kan plaatsvinden. Daar hebben zich al een aantal DWJM'ers vrijwillig voor aangemeld maar hulp van WWB'ers die er voor hen relevante werkervaring op kunnen doen is meer dan welkom. Ook kan er gedacht woorden aan BBL leerlingen die door de recessie hun leerwerkplek kwijtraken en daardoor ook dreigen te stoppen met hun opleiding.

Mij lijkt het een prachtige kans om met een sociaal project de culturele lat in Drachten nog wat hoger te leggen. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe het college zal reageren op deze insteek. Dinsdag ga ik het vragen.

Burgers moeten meer melk gaan drinken. Tenminste dat zegt Gerda Verburg van het CDA en het nieuws herhaalt dat. Ik kan me mijn eerste campagne nog herinneren. Melk, de witte motor. Melk was goed voor elk. Maar niet voor Jan die piest ervan werd er tot mijn grote hilariteit door mijn ooms aan toegevoegd. Erg grappig maar ik geloofde de reclame wel.

Nu weet ik gelukkig beter, melk is helemaal niet goed voor elk, het kan namelijk kalk aan je botten onttrekken en daar moet ik een beetje mee uitkijken omdat mijn osteoponie niet helemaal volgens schema verloopt en ik veel te snel ga. Nadat mijn bijna botontkalking werd vastgesteld presteerde mijn plastisch chirurg me toch melk aan te raden bij mijn eerste gesprek met hem. Gelukkig is het zijn expertise niet. Omdat hij van origine uit Pakistan (!) komt en de "maatregel" van Verburg vooral vanwege Europa komt plaats ik dit blogje dus maar in de categorie internationaal.

Melk is slecht maar ik vind het wel lekker. Niet dat ik het zal kopen maar op het gemeentehuis bezondig ik me er wel eens aan. Melk is zogenaamd overgelaten aan de vrije markt terwijl bijna de helft van het budget van de EU naar boeren gaat maar in Brussel is wel besloten dat het melkquotum weg moest. Dat quotum is in Nederland bedacht als antwoord op de boterberg en op boeren die de sloten vol lieten lopen met melk. En nu moeten we van het CDA dus weer meer melk drinken. Zo word ik niet erg blij van onze lesbische minister. De NVV is wat mij betreft dan ook terecht boos.

Begrijp me niet verkeerd, ik wens niemand het verlies van zhaar baan toe maar boeren produceren volgens de "vrije markt" gewoon teveel melk. Daarom kost het niks. De overheid promoot die overproductie en om dat vooral CDA gedachtengoed kracht bij te zetten moeten we meer melk drinken. Echt niet!

De derde Drachtster zondag alweer en wat voor eentje! De hele dag rocken en bouncen op het Kyriat-Onoplein met een mooie line-up van platenspeler-spelers op Dencity. De frustratie die mijn deel was bij het stralen van mijn voorstel voor koopzondagen valt nu heel wat beter te verkroppen want we hebben gister flink afgerekend met de zogenaamde zondagsrust. Ik stond dan ook te glunderen in mijn mooie nieuwe shirtje uit de kofferbak van Henry.

Eerst moest de binnenkomst van de 8 van Dr88 nog even afgehandeld worden en daarna was de microfoon voor Teunis die met een alvast excuses voor de overlast Dencity voor geopend verklaarde. Dennis Rothman mocht als eerste op de playknop drukken en zo barstte een 7 uur durend dansfestijn los. De flyers die ook uit de kofferbak van Henry kwamen vonden gretig aftrek en ze werden ook goed bewaard. Mooi. Na twee flinke stapels flyers te hebben uitgedeeld ben ik richting Blues gewandeld om een pakje shag te kopen en me ervan te verzekeren dat men daar niet vergat wat er te doen was. Dencity is namelijk kort samengevat een donderdagavond in Blues buiten op het KO-plein. Meekomen dus en niet lacherig doen over mijn shirtje want daar krijg je spijt van. Met een flinke groep mensen togen we naar het plein. Pas voorbij het busstation waren de eerste bastonen te horen. Dat verbaasde me wel, ik had gedacht dat het geluid veel verder zou dragen. Niet dus en dat is wel zo mooi want je kunt hier bijna geen feestje bouwen zonder een stroom aan klachten over het geluidsniveau.

Asino en Devastate en Loo en Placido waren de acts waar ik het meeste naar uitkeek. Asino kwam, zag en overdonderde. Everybody who is here for minimal techno, get the fuck out of here! Het publiek liet zich lekker opzwepen. Aangevuld met de scratchkunsten van Devastate werd er een strakke en stevige set neergezet. Van jong tot oud zag je de mensen in beweging komen. Hoewel Dencity op Partyflock stond aangekondigd als 18+ waren het trouwens vooral de allerjongsten die het hardst uit hun dak gingen. Mooi!

De boodschap van Loo en Placido stond ook als een huis; jump around! Dat nummer vormde de rode draad in een feest van herkenning. De ene na de andere hit uit 30 jaar muziekgeschiedenis passeerde de revue. Hoezo vet feest? Bruut! =) Volgend jaar gewoon weer. De enige kanttekening die ik kan bedenken is dat er geen gras is op het KO-plein. Zeven uur staan is wel een lange zit.

Voor de mensen die geen jaar kunnen wachten, iedere donderdag in het Bluescafé dus meer van ditte. Misschien moet je wel even wat tuig aan de kant schoffelen maar geloof me, we bijten niet.

Gisteren begon vandaag eigenlijk al. Thuisgekomen zag ik de oproep van Anton en meteen had ik zoiets van meewerken aan het afplakken van ramen voor een griezelig toneelstuk? Hell yeah! Dus de wekker op 8 uur en naar bed. Iets later dan de bedoeling was liep ik vanmorgen de oude Praktijschool binnen. Toch wel in een klein half uurtje een afstand gelopen waarvan Google zegt dat het drie kwartier duurt.

Er ging een raampje open. Hoi! Ook hoi, jullie hebben hulp nodig? Ik was al in een opperbest humeur want een mevrouw vroeg me bij het gemeentehuis of ik een schoolfeestje had. Vanwege mijn hoed. Dat neem ik gewoon als een vet compliment want ik ben elf-en-twintig. Bepaald geen leeftijd om nog op school te zitten. Dat vandaag wel samengevat kan worden als een schoolfeestje wist ik toen nog niet.

Binnengekomen in de Praktijkschool kreeg ik koffie en schudde ik een paar handen. De enige naam die ik daarbij onthouden heb is Remco. Halverwege die koffie was het hey, ga je mee, dan leg ik je uit wat de bedoeling is. Tuurlijk. Maar eerst koffie.

De bedoeling was om de deuren dicht te plakken met zwarte stoffige stukken stof, terwijl er gewacht werd op het karton van Anton. Rolletje tape, stanleymes en verduisteren maar. Dat voelde best raar. Aan de ene kant heb je zoiets van ik sta in een school en doe iets waar normaal gesproken iedere leraar boos om zou worden en aan de andere kant is verduisteren van een gebouw behoorlijk beladen. Vanwege bommen voor wie het niet snapt.

Toen ik bijna klaar was met de kleden ophangen stroomde de versterking binnen. André, Shanti, Maya en zoon en ook Niels, die stage loopt bij de Lawei. In totaal 4 DWJM'ers dus en dat vind ik helemaal geen slechte score. Wat nog beter was was dat Anton ook kwam met het verlossende karton. Ik weet niet wie bedacht heeft om de boel lekker makkelijk af te dekken met landbouwplastic maar ik weet wel dat dat sinds het Hemeltje in Volendam niet meer mag. Anyway, DWJM (en vooral Anton!) to the rescue. We hebben niet   alles weten af te plakken maar wel veel. omdat Shanti tot vijf uur doorgegaan is en Anton ook nog kwam helpen.

Veel is ook het wat ik aantal indrukken die ik vandaag heb gekregen wil noemen. Wat laat een mens veel achter als zhij ergens wegtrekt! Overal zag je kleine stukjes school. We kwamen nog 6 gipsen borstbeelden tegen waarvan eentje erg op een Surinaamse Beatrix leek vanwege het kapsel. Maya haar zoontje heeft van alles gevonden voor op zijn slaapkamer. Een bordje voor een nooduitgang bijvoorbeeld. Waarvan ik zei dat hij het op z'n slaapkamerdeur moest hangen. Stoer! Toch? Nee dus want meneer was veel te slim en zei mijn slaapkamerdeur is geen nooduitgang. Goed, bij het raam is het ook een mooi bordje.

De tijd vloog om en de lunch van de Lawei was dik in orde. Om kwart over drie kwam Anton me naar het vliegveld brengen. Dragracen. Het voelde net als Wâldrock qua sfeer. Leuk! Bij de ingang trof ik Teunis en hij zou net weg maar ging eerst nog hoi zeggen tegen een aantal mensen. Zo werd ik fijn voorgesteld aan een aantal mensen en hoefde ik me daarna geen vreemde eend in de bijt meer te voelen.

Na her en der een praatje gemaakt te hebben trof ik Piet van de organisatie. Hey Petra, wat leuk dat je hier bent. Heb je het naar je zin? Echt wel. De ene auto is nog mooier dan de andere en o mijn god wat staat daar wat. Onvoorstelbaar. Het is haast alsof ze elkaar achterna zitten zo snel wordt er achter elkaar gestart. Vierhonderd meter afleggen kan in vijf nogwat seconden volgens iemand die druk aan zijn motor zat te sleutelen en me tegelijkertijd heel wat wist uit te leggen. Onder andere dat hij ook 1600 kilometer aflegt naar Hongarije om daar 10x nog geen 10 seconden te racen. Drachten is de enige plaats in Nederland waar dit soort races worden gehouden. Het enige wat daar jammer aan is is het algemene probleem van Drachten, de opkomst. Die valt namelijk tegen.

RIM. Ruimtelijke ordening, infrastructuur en milieu. Klinkt interessant maar is het meestal niet. De stukken die er besproken worden eindigen meestal als B-voorstellen in de raad. Hamerstukken dus. Bert vraagt dan of iemand nog een stemverklaring af wil geven en als je heel snel ja, ikke roept dan mag je nog uitleggen waarom je tegen bent maar de boel wordt wel gewoon aangenomen. Meestal ben ik er dus niet bij, bij RIM vergaderingen. Vanavond wel, vanwege het Thalenpark.

Al om kwart over zes waren de commissieleden welkom voor een presentatie van het parkeerplan. Met broodje en niet-vegetarische soep. Wel met fruit, waarvoor hulde. Dat ging niet helemaal goed want Willem Zeeman was er ook. Hij is sinds kort toegetreden tot de steunfractie van Smallingerlands Belang en dat vind ik helemaal prima, ook al verbaast het me een beetje dat hij niet bij de SP aanschuift maar er is volgende week echt een presentatie van hetzelfde parkeerplan voor mensen die in 2006 niet op de kieslijst gestaan hebben. Ik wil niet elitair doen en ik was ook blij om Willem te spreken maar we hebben als gemeenteraad toch echt te maken met zoiets als de kieswet. Niemand, ik ook niet, die er wat van zei. Volgende keer ga ik dat maar wel doen en dat heeft niks te maken met je inzet Willem, ook niet met je gedrevenheid. Daarmee zit het volgens mij wel goed maar we hebben niet voor niks een reglement van orde.

De parkeerplannen zien er goed uit maar toch vonden we ruimte voor enige discussie. Het voorstel zal zijn dat het Kyriat Ono-plein gratis blijft en op de vraag wie de doelgroep daarvan is riep ik snel ambtenaren. Een beetje stoken is mij niet vreemd. De ambtenaar die het woord voerde verweerde zich met de constatering dat hij ook maar gewoon werknemer is net zoals de andere werknemers van bedrijven in het centrum waarvan het personeel misschien ook wel op het KO-plein parkeert. Touché. Maar toch, onze werknemers verhogen de parkeerdruk aanzienlijk. Meer dan welke ondernemer dan ook.

Anyway, dat is allemaal gedoe voor later en dit blogje zou over de commissie RIM gaan. De reden dat ik er was is zoals gezegd het Thalenpark. In het beeldkwaliteitsplan centrum Drachten stond namelijk het volgende te lezen: "de groene hoofdstructuur van het bestaande Thalenpark is de drager voor de nieuwe stedelijke ontwikkeling, waarbij de kwalitatieve groene ruimtes (waterpartij, bomenrij) behouden blijven en het park wordt versterkt door het strategisch plaatsen van nieuwe bouwblokken." Bijgevoegd was een plaatje waarop bebouwing was ingetekend op de plek waar nu de grootste bomen staan, aan de kant van de Oude Nering. Hallo! Gelukkig had de verantwoordelijk wethouder me maandag al verzekerd dat er geen woord van uitgevoerd zou worden maar voor de zekerheid had ik graag dat hij dat nog eens ging herhalen. Dat deed hij. In het kort kwam het erop neer dat Fred zei dat er het een en ander is gebeurd en dat die situatie tot nadenken heeft gestemd. Juist ja, dat was dus de dreiging van een Albert Hein. Toet is trots op je Fred.

Een beetje een rare vergadering werd het gisteren, met als hoogte- en dieptepunt een burgerinitiatief over AED's. Verder stonden de concernrapportage en de jaarstukken van Hulpverleningsdienst Fryslân (voorheen GGD) en Slachtofferhulp op de agenda. Voorafgaand aan de vergadering was er een presentatie van Zoll over hun "slimme" AED en bijbehorende kast die vandalismebestendig zou moeten zijn.

Het slimme aan de gedemonstreerde automatische externe defibrilator is dat het apparaat de gebruiker door het proces van reanimeren heen praat. Zodra iemand de kast met de AED opent gaat er een gillende sirene en worden er via sms vrijwilligers gewaarschuwd. De AED begint dan met "blijf rustig, blijf rustig, blijf rustig." Het kan aan mij liggen maar daarmee werkte het ding meteen op mijn zenuwen. Maar goed, dat is een kwestie van andere software. Dat het apparaat laat weten of de hartmassage wel of niet goed gedaan wordt vind ik een knap staaltje techniek.

Na snel nog een bakje koffie te hebben gedronken begonnen we 10 minuten te laat aan de vergadering. Als eerste was de concernrapportage aan de beurt. Dat is een kijkje in het huishoudboekje van de gemeente en zoals verwacht staan de zaken er minder vrolijk voor dan we gewend zijn. Er is een structureel tekort van 1.6 miljoen. Gelukkig kan dat grotendeels opgevangen worden met eenmalige meevallers waardoor de eenmalige ruimte met "maar" ongeveer 4 ton terugloopt. Structureel betekent jaarlijks terugkerend dus zullen we bij de behandeling van de begroting in het najaar moeten bezuinigen.

Wat gewoon vet netjes was is dat er 6.5 ton extra gereserveerd wordt voor de WWB, de bijstand dus. In totaal hebben we nu 1.5 miljoen vrijgemaakt voor uitvoering van de WWB en daarmee is ons eigen risico gedekt. Hulde! Voor mij aanleiding genoeg om akkoord te gaan met de voorgestelde aanpassingen van de financiële kaders. Mocht het onverhoopt nog meer tegenvallen met de werkloosheid en bijbehorende toename van het WWB-bestand dan is dat voor rekening van Wouter Bos. Daarom is snijden in het sociale beleid wat mij betreft niet aan de orde. Cees deelt die mening maar wel op persoonlijke titel en niet namens het college. Dat wordt dus nog spannend dit najaar. De VVD gaf al aan over de hele linie te willen gaan snijden in het beleid.

Omdat de in april aangenomen crisisaanpak stevig doorklinkt in de financiële ruimte heb ik alle partijen gevraagd een verzoek aan de rekenkamercommissie (rkc) te doen om de doeltreffendheid en doelmatigheid van die aanpak te onderzoeken. Dat strandde helaas op de onkunde van mijn collega's. Sorry voor het harde oordeel maar zo was het wel. De PvdA begon bijvoorbeeld te roepen dat we ons geld wel beter kunnen besteden. Onzin want de rkc heeft een eigen budget, een verzoek aan hen richten heeft daarom geen financiële gevolgen. Het CDA verklaarde te vertrouwen op de eigen keuzes en vond het bovendien te vroeg voor een onderzoek. Njah, als je zoveel vertrouwen hebt in jezelf dan moet je juist niet weglopen voor een onderzoek en ik heb nooit gesteld dat de rkc morgen al aan de slag moet met het door mij gewenste onderzoek. Gelukkig mag de rkc ook zelf onderzoeken starten en daar is mijn hoop voorlopig op gevestigd. Teleurstellend natuurlijk dat een simpel voorstel ontaardt in een theoretische exercitie over de regels van de rekenkamercommissie. Die regels horen gewoon bekend te zijn mensen!

Na de concernrapportage was Durk van der Molen aan de beurt om zijn burgerinitiatief toe te lichten. Daarvoor kreeg hij 5 minuten spreektijd van de voorzitter en vervolgens kregen we een donderpreek van bijna 10 minuten. De stichting AED Smallingerland die hij heeft opgericht wil van onze gemeente de "hartvriendelijkste diamant van het noorden" maken. De stichting "staat voor het leven." Daaruit sijpelde een beetje de indruk door dat wij daar mogelijk anders over denken. Van der Molen is erg gedreven en spreekt van zijn missie. Daarbij lijkt hij de gemeente vooral als obstakel te zien dat overwonnen moet worden. Jammer want daar maak je geen vrienden mee.

De commissie vond uiteraard ook dat we levens moeten trachten te redden waar we dat kunnen maar stelde terecht dat wanneer we de hele gemeente volhangen met AED's er nog geen enkele garantie is dat er nooit meer iemand overlijdt aan hartfalen. Alle besluiten die de raad neemt gaan uiteindelijk over leven en de dood is daar onlosmakelijk aan verbonden. Ja, we vinden dat de dekking beter kan en moet maar dat betekent niet automatisch dat we 400 AED's gaan ophangen. Dat kunnen we namelijk niet zomaar betalen ook al beweert Van der Molen dat wethouder Rozema gezegd heeft dat de centen geen probleem zijn. Tot zover de inhoud. Daarna kwam het ge-eamel om Sjoukje Akkerman te citeren. Zij liep de vergadering uit en ik ben haar gevolgd. Van der Molen kwam al snel bij ons staan en toen hebben we het uitgebreid gehad over de teneur van zijn betoog. Daarbij bleek dat hij niet bepaald een hoge pet opheeft van politici. Politiek actief zijn betekent volgens hem per definitie dat je niet helemaal eerlijk bent. Wel bood hij zijn excuses als hij mensen gekwetst had met zijn betoog. Dat was mooi maar ik ben bang dat hij er niet minder fel van wordt en heel zwart-wit blijft denken over de in zijn ogen tegenstanders van het leven.

Door al dat gedoe heb ik trouwens de kans gemist om te zeggen dat Slachtofferhulp met 23 cent per inwoner per jaar een koopje is.

Ondertussen heb ik een mogelijke oplossing bedacht om de vurig bepleitte 6 minuten zones zo dicht mogelijk te benaderen. Ambulances, de brandweer en de politie rijden rond met AED's. Als we aan dat rijtje ook alle taxi's toevoegen dan zijn we volgens mij al een heel eind op weg.

Zo, dat was me de vergadering wel gisteravond. Tot in de kleine uurtjes werd er doorgezet, de kroegen waren een keertje eerder dicht dan het gemeentehuis. Dat had niet gehoeven als mijn ordevoorstel om het heetste hangijzer, de kadernota reïntegratie, door te schuiven tot na de zomer direct was aangenomen.

Voordat die nota aan de beurt was gingen we het namelijk hebben over een rapport van de rekenkamercommissie (rkc) over hetzelfde onderwerp. De aanbevelingen uit dat rapport waren niet mals. In het kort: herzie de rol van de raad. Dat kan, graag zelfs, maar dat kan niet in een raadscommissie. Formeel kan een commissie namelijk geen besluiten nemen, simpelweg omdat het niet mag. Daarom vond ik het raar om in dezelfde vergadering en een kadernota te behandelen en een rapport dat zegt dat diezelfde kadernota er heel anders uit moet gaan zien. Beetje jamer dat er een dikke drie uur debat voor nodig was om dat besef bij de rest door te laten dringen.

Ebe Docter, de voorzitter van de rkc, wist niet wat hem overkwam. Twee uur lang werd er gepraat over een rapport waar geen onduidelijke letter in stond en dat al redelijk snel door een groot deel van de commissie omarmd werd. Overnemen die aanbevelingen luidde het. Het college wilde er niet van weten. Heeft de raad dat nou duidelijk gezegd vroeg Cees zich af. Ja en nee. De commissie die de raad adviseert vindt dat de raad het zou moeten doen maar mag zelf die knoop niet doorhakken. Afvoeren dat onderwerp poogde ik nogmaals. Nog steeds geen steun. Pas nadat we nog een uur verder waren waarin Cees zijn uiterste best deed om nee, er verandert niks te verkopen als ja natuurlijk nemen we de aanbevelingen over en de PvdA daar intuinde met de uitspraak dat er in twee weken tijd nog veel kon veranderen wist ik met mijn waarschuwing dat er over twee weken geen letter veranderd zou zijn in de kadernota voet aan de grond te krijgen. Dat heeft u mij toch niet horen zeggen mevrouw Kramer. Klopt meneer Kuipers maar u bent ook niet bepaald enthousiast over een breed gedeelde wens van de commissie. Met die eufemistische voorstelling van zaken werd de nota alsnog over de zomer heengetild zodat het college de tijd heeft om er een aantal heldere doelstellingen in te zetten. Eerder al had Cees beloofd om eens na te denken over mijn voorstel om bij wijze van proef zelf eens reïntegratiebedrijfje te gaan spelen met de sociale dienst. De gemeente hoeft namelijk geen winst te maken en reïntegratiebedrijven wel. Dat merk je als cliënt zo kan ik uit ervaring vertellen. Vlak voor de verkiezingen in 2006 ben ik zogenaamd gereïntegreerd en ik kan vertellen dat dat een vervelende en vooral vernederende ervaring was. Geslaagd was mijn traject allerminst maar ja ik stroomde wel uit doordat ik gekozen werd en dus kreeg een bedrijf daarvoor betaald.

Saillant was dat een inspreker, Libbe Jansen, met een berekening kwam waaruit bleek dat je beter in de bijstand kunt zitten dan door een reïntegratieburea aan een baan geholpen te worden. Als hij gelijk heeft, waar het wel op lijkt, dan heeft Cees nog heel wat uit te leggen. Helemaal omdat meneer Jansen het twee jaar geleden ook al eens had aangekaart bij alleen de PvdA.

Verder met de sportnota. Nieske speelde een overtuigende thuiswedstrijd. Het CDA vroeg in een drie kantjes lange lofzang om een sportfunctionaris en werd op haar wenken bediend met het antwoord die zit daar. Nynke heet ze als ik het goed onthouden heb en ze is ingestroomd via een transfer vanuit Sport Fryslân. De sportnota was haar debuut en het was scoren geblazen. De hele commissie ging mee in het werkelijk gloedvolle betoog van de ChristenUnie dat Jan van der Wouden hier en daar wat ingekort ten gehore bracht en waar je redelijkerwijs niets meer aan toe kon voegen. Er was slechts een kleine kritische noot. In het stuk staat namelijk een onvolledige opsomming van knelpunten waardoor clubs die er niet instonden dachten dat ze er een probleem bij hadden als ze er wel graag in hadden willen staan. Gevolg: twee kritische insprekers. TFS en de Graspiepers. Beide kampen met een tekort aan bruikbare ruimte en als we geen ledenstops willen hebben dan zal er nog flink aan de kar getrokken moeten worden. Nieske gaf aan daar graag nog een aantal jaren de "tanden in te zetten" en ik gun haar dat wel. De vraag is echter wel of jullie dat volgend jaar ook willen of dat de PvdA afgestraft wordt vanwege de afwezigheid van Wouter Bos in het debat. Met een welgemeend werk aan de winkel heb ik alle spelers daarom succes gewenst.

Als laatste mocht Fred even na middernacht aanschuiven om ons te informeren over de cultuurclustering. Er lag een mooi rapport maar omdat het aangaf dat de financiële kaders overschreden zullen worden had ik graag gezien dat het ons ter advisering werd aangeboden. Niemand ging daar in mee en Fred vertelde dat hij eerst een bedrijfje in gaat huren dat subsidie moet gaan werven. Hoe bureacratisch wil je het hebben vraag ik me dan af.

GroenLinks verbaasde me door een kanttekening te plaatsen bij de christelijke signatuur die de Friese Poort wel heel erg duidelijk uitdraagt. Fred zei geen zendingsdrang te verwachten maar voegde er op persoonlijke titel aan toe het niet erg te vinden als dat wel zou gebeuren. Daarom heb ik maar gevraagd of hij het mogelijk achtte dat de Friese Poort verslag ging doen van een eventueel optreden van een band als Deicide. Het antwoord was dat we de Friese Poort niet konden verplichten om godslastering te verslaan maar dat de Friese Poort de leerlingen er ook niet van kan weerhouden om dat wel te doen. Daar kon ik prima mee leven.

Verder heb ik vooral aandacht gevraagd voor Smelne FM. Na lezing van het rapport zou je namelijk de conclusie kunnen trekken dat de lokale omroep alleen als praktijklokaal voor de Friese Poort bestaat. Dat vond ik jammer want daarmee zouden we ons zelf en vooral Smelne FM tekort doen. Ingebed tussen de Lawei en Iduna kan Smelne FM uitgroeien tot iets nog mooiers door de culturele uitspattingen in Drachten tot in de huiskamers van heel Smallingerland te brengen. Daarom was ik blij om te horen dat Smelne FM "een serieuze partner is en blijft." Wel was het jammer dat de voorzitter van Smelne FM even voor twaalven vertrokken was. Fred zag daarin aanleiding om te zeggen dat het probleem uit de lucht is, te meer omdat een uitnodiging voor een gesprek was afgeslagen. Wel bij de les blijven graag mensen van de radio!

Wâldrock is het vetste festival van Nederland. Dat is niet alleen mijn mening maar ook die van Blind Sight. Apetrots waren ze dat ze er mochten spelen en dat zouden we weten ook. Het plezier droop ervan af en vlak voor ons ontstond al snel iets van een circle-pit. Voor het tijdstip lang niet slecht, helemaal voor Wâldrock-standaarden want het publiek staat nou niet bepaald bekend als uitbundig. Een beetje met de armen over elkaar meeknikken op de maat typeert het dansgedrag van de gemiddelde Wâldrocker aardig.

Toen Blind Sight hun laatste nummer aankondigde moest ik naar de tent, daar speelde Wolves in the Throne Room. De enige band die ik beslist wou zien. Zij waren ook de reden dat ik tegen de irritant aanwezige evangelisten heb gezegd dat ze naar huis konden omdat de enige black metal band van de dag in tegenstelling tot hun genregenoten niet satanistisch is. Wolves in the Throne Room rocken voor het milieu en dat doen ze hard! Slepende en slopende riffs over een moordend ritme aan zweepslagen. IJskoud en grimmig, alsof het in Noorwegen bedacht is. Vet! Alleen jammer dat er halverwge de show ineens uitgebreid gestemd moest worden. Zet dan een extra gitaartje klaar, dan kun je een nummer meer spelen en hoef ik niet te mekkeren. :P

Na het grimmige geluid van WITTR werden we buiten de tent opgevangen door de spookjesmetal van Delain, de band van de voormalig toetsenist van Within Temptation. Leuke muziek om een patatje bij te scoren maar verder niet eigenlijk want het is nogal gepoetst en ik heb mijn metal het liefst rauw. Waarom Delain wel op het hoofdpodium stond en Epica niet is me dan ook een raadsel. Epica is namelijk hetzelfde straatje maar klinkt heel wat minder gemaakt.

Afijn, misschien moest ik het recenseren maar overlaten aan de professionals van 3voor12. Die hebben ook een mooi kiekje gemaakt van mijn nieuwe hoed. :) Rest mij nog te zeggen dat het weer een mooi tuinfeestje was. Wâldrock bedankt en tot volgend jaar.

Wat een kutdag om het over geluk te moeten hebben. Sorry voor het woord, maar ik meen het wel. Vandaag is een kutdag. De Raad van State heeft namelijk besloten om de regering te adviseren dat het best wel oké is om homo's te discrimineren. Niet dat ze het openlijk zo zeggen maar het komt er wel op neer. Als de reden waarom je homo's vieze viespeuken vindt maar uit de middeleeuwen of eerder stamt dan mag jij homo's vies vinden en dan is het ook terecht dat je er alles aan doet om ze uit de buurt van je kinderen te houden. Ook als die ene homoseksuele leerkracht de allerbeste van allemaal is dan nog mag hij met de hand op de bijbel of de koran opflikkeren. Niet gewenst, vies, bah en dus wegwezen.

Dat advies brengt de Raad van State uit met verwijzing naar Europese wet- en regelgeving. Dat is wat mij extra kwaad maakt. Europa is namelijk dat clubje wat zhaar best doet om de regeltjes voor iedereen een beetje gelijk te krijgen. Dat gaat niet heel makkelijk want een groot deel van dat Europa is ook zo orthodox dat ze met de hand op een of ander boekje zweert dat jij en/of ik vies zijn maar de kogel ging wel door de kerk. Europa besloot dat iedereen de moeite waard was. Ook de viespeuken van allerlei pluimage. Inclusief de gelovigen in een of ander boekje die in het verleden de meest gruwelijke misdaden tegen de menselijkheid hebben gepleegd. Europa pronkt er juist mee: dat nooit weer en dan komt ons nationale clubje van grote denkers met een dergelijk advies op de proppen. Vanwege Europa zogenaamd. Hallo! Europa zegt zelf dat het nooit aan ons gedoogbeleid zal komen. Niet voor wat betreft softdrugs en ook niet wat betreft het huwelijk en alles wat daar aan vastgeplakt zit qua gelijke rechten. Schuif de schuld even af zeg. Ja nee, van Plasterk mag het niet, flikkers op straat mikken. Maar ja, die rare Plasterk heeft natuurlijk niet zo'n kort lijntje met het Vaticaan als Balkenende heeft via Berlusconi. De rem erop en dan lekker wijzen. Dat zal ze leren. Als ze in Polen moeilijk mogen doen over een homo die een huis wil huren dan mogen wij dat ook met een homo die denkt dat ie leerkracht is.

Met dat nieuws in m'n achterhoofd ging ik een interview tegemoet over geluk. Dacht ik. Want het interview ging uiteindelijk alleen maar over mij en het gedoe dat ik gehad heb om een beetje mij te worden. Daar hebben we het anderhalf uur over gehad en daarna heb ik nog 10 minuten in de zon mogen staren voor een fotoshoot. Dat was eigenlijk best wel leuk. Maar toch, het is en blijft een kutdag.

Europa, nomen est omen, gaat over grenzen. Letterlijk en figuurlijk. Letterlijk omdat het een supranationaal instituut is en figuurlijk in de trant van tot hier en niet verder. Om dan bij Europese verkiezingen vooral het landsbelang centraal te stellen is een beetje raar maar goed, het gebeurt en dus ik ga ook een duit in het zakje doen.

Nederland levert op het moment de commisaris van mededinging. Mevrouw Kroes van tot hier en niet verder. Microsoft kan haar wel schieten. Dat is mooi want half internet kan Microsoft wel schieten. Als bedrijven multinationals worden kun je als overheid niet op je landsgrens gaan zitten. Neelie Kroes heeft dat goed begrepen en is niet alleen een van de meest belangrijke commisarissen maar ook gewoon de beste. Ondanks dat ik nooit op haar of haar partij (de VVD) zou stemmen durf ik dat best te zeggen. Iedereen die Europa een beetje volgt kan namelijk niet anders dan concluderen dat zij hard werkt en de ene na de andere miljoenenboete uitdeelt aan monopolisten.

Als er iets in ons belang is dan is dat een nieuwe belangrijke Europese commisaris. Door Neelie Kroes te nomineren maken we een goede kans dezelfde portefeuille weer te krijgen. Sturen we een CDA'er zoals Balkenende wil dan krijgen we misschien wel de commissaris van toerisme.

Overigens nog even voor de oplettende lezer. Ja, er was gister een raadsvergadering maar die was geen 10 punten voor een blog waard want er gebeurde niks.

Toet zat lekker al lang bij Lyndensteyn. Echt al heel lang. Hij had de vijver al drie keer gezien voordat Jody eindelijk aan kwam draven. Eigenlijk had Toet het er al wel een beetje gehad. Beetsterzwaag. Anderhalve straat en dan maar duur doen. Toet was blij dat Jody er eindelijk was.

"Ben je daar eindelijk?" Jody probeerde op adem te komen om te vertellen dat ze minstens twee konijnen de stuipen op het lijf had gejaagd onderweg maar Toet had daar helemaal geen tijd voor. "Luister, we moeten naar de Mollenkoning. Hij moet zijn gravers opdracht geven om tunnels onder het Thalenpark te graven zodat het water weg kan. Dat kan bij de Oude Nering. Daar hebben ze nieuwe riolering!" Jody schudde haar kop en keek Toet eens aan. Moest ze nou werkelijk zoveel onbezonnenheid dulden en maar mee gaan met Toet, door de nauwe donkere tunnels naar de Mollenstad? Toet zag Jody twijfelen en maakte zich extra groot. "Kom op Jody, ik bescherm je." Jody hapte meteen, Toet vloog op.

"Vies hè? Veren!" Jody had sinds haar baasje die haar uiteindelijk aan een boom bond altijd al graag een vrije vogel wilen zijn maar inderdaad, veren waren vies. Ze plakten aan haar tong en met haar pootje maaide ze moedeloos langs haar bek. Toet kwam voorzichtig dichterbij. "Sorry." Snel pikte hij de veren weg. "Je moet me helpen Jody, je moet. Alsjeblieft."

Jody knikte en sprintte weg, richting Drachten. "Wedstrijdje!" blafte ze naar Toet.