Stel je het volgende eens voor: achterin een middelgroot café staat een bandje, op drie meter afstand (waarom eigenlijk?) staat een tafeltje waar een aantal jongeren omheen zitten. Aan hun haar en kleding te zien zal de muziek in de smaak vallen. De band begint. Wij zijn the Hendrix is alive project en we gaan vanavond eens lekker voor jullie knallen. Zo gezegd, zo gedaan.

Een wat seniel aandoende man veert op van zijn kruk en gaat uitbunding staan dansen. Eelco, de gitarist, speelt een solo met zijn tanden maar niemand die het ziet omdat de oude man pontficaal voor hem kushandjes staat te geven naar de jongeren die allemaal een wtf erlebnis hebben. Het eerste nummer had ik nog zoiets van dat kan alleen hier maar het werd hoe langer hoe storender. Zo storend dat de band de man verzocht weer aan de bar te gaan zitten. Meneer had namelijk bedacht dat het goed zou zijn om de band de hand te schudden maar weigerde daarna om los te laten en dat is toch lastig wanneer je als band de intentie hebt om muziek ten gehore te brengen.

Omdat de man weigerde weg te gaan ben ik Hans gaan halen die bij de deur een hartig woordje stond te wisselen met een jongen uit ik meen Somalië die ook niet bepaald in aanmerking kwam voor de beschaafd gedrag award. Hans, de band is boos. Hans naar binnen, ik bleef even bij de deur om de jongeman voorlopig buiten te houden.

Fokking kankerhomo. Wie ikke? Nah, ik val niet op mannen en ben er ook geen dus dat gaat 'em niet worden jochie. De jongen zoekt bijval bij een naar binnen lopende Marokkaan. Gatverdamme man, check dan wat is dat?! Doe eens chill, respect voor haar is het antwoord dat ie krijgt. Hans komt terug. Ik herinner hem even aan de actieve anti-discriminatie plicht die op mijn initiatief aan de exploitatievergunning is verbonden en verzoek hem de jongen te laten vertrekken. Doei!

Weer naar binnen waar de band de sterren van de hemel staat te spelen. Jammer maar helaas kan het bijna niemand wat schelen. Bij de tweede set blijft het applaus zelfs achterwege. Waardeloos. De vorige keer dat de Hendrix is alive project er stond barstte de zaak haast uit de voegen van de swingende mensen. Ik had op weer zo'n avond gehoopt en ben dus teleurgesteld naar huis gegaan. Misschien dat het goed is om toch maar entree te gaan vragen.