"Kom op Toet, wat later hier, wat later daar."

Toet moest eerst wel even slikken. Naar de mollenkoning. Diep onder de grond, onder de Markt. Louis hield zijn hoofd gekscherend scheef en spoorde Toet aan: "kom op zeg, bang voor een beetje donkere tunnels?" Toet schudde snel zijn hoofd en zei: "nee, nee. Niet bang, eerder voorzichtig. "Louis keek hem vragend aan. " Jij kan aardig zien in het donker, ikke niet." Voegde Toet er voorzichtig aan toe.

Louis kon niet anders dan Toet gelijk geven. "Je hebt gelijk Toet." Toet glunderde.

"Zullen we nog iemand meevragen?" Vroeg Toet vol enthousiasme. "Tuurlijk Toet, wie had je in gedachten?" "Jody natuurlijk!" "Jody de Westie?" Louis stond perplex. Westies zijn hondjes die gefokt zijn om mollen te vangen, het idee was even simpel als briljant. De mollenkoning stond niet bepaald als makkelijk te boek en zou waarschijnlijk een aardige prijs rekenen voor de te verrichten werkzaamheden. Met de glimmende tanden van Jody achter je was het vast makkelijker onderhandelen.

"Akkoord Toet. Jody gaat mee als je haar voor de reis naar Beneden-Drachten kunt porren."

Toet veerde op en vloog naar de bossen bij Beetsterzwaag, alwaar Jody territorium hield.